Για άλλη μια φορά οι κάτοικοι του Ν. Κόσμου στα σύνορα με τη Δάφνη αναγκάστηκαν να βγουν στο δρόμο και να απαιτήσουν να γίνει επιτέλους η οδός Ακρωτηρίου
Τον Ιούλη του '95, κλιμάκιο της δημοτικής κίνησης "Αγωνιστική συνεργασία για την Αθήνα", με επικεφαλής τον Λεων. Αυδή,περιόδευσε στο Ν. Κόσμο με αφορμή το αίτημα των κατοίκων για τη διάνοιξη της οδού Ακρωτηρίου. Εκεί άκουσαν ότι η διάνοιξη αποτελεί αίτημα πολλών χρόνων (από τα μέσα της δεκαετίας του '60), μάλιστα μία γιαγιά είχε "εγκαταλείψει" εκείνες τις μέρες τον "μάταιο τούτο κόσμο" με τον καημό της διάνοιξης. Η γιαγιά ζούσε στην περιοχή από το 1927!
Τη Δευτέρα 20/10/97, τρία χρόνια και κάτι από τότε δηλαδή, οι κάτοικοι της περιοχής αναγκάστηκαν για άλλη μια φορά να βγουν στους δρόμους, αφού η διάνοιξη του δρόμου δεν έγινε. Η ταλαιπωρία αυτών των ανθρώπων ξεκινά από ένα σπίτι απροσδιόριστου χρόνου κατασκευής, που έχει μετατραπεί πλέον σε χάλασμα και σε χώρο συγκέντρωσης σκουπιδιών και ποντικών, με πιθανές δυσμενείς συνέπειες και στην υγεία τους, εκτός από το γεγονός ότι η κυκλοφορία των αυτοκινήτων και της συγκοινωνίας είναι ήδη προβληματική εδώ και χρόνια, ενώ γίνεται αδύνατη και η εγκατάσταση αγωγών ύδρευσης και αποχέτευσης.
Οι ιδιοκτήτες αυτού του χαλάσματος, τουλάχιστον από όσα μας είπαν οι κάτοικοι, αλλά και η αρχιτέκτονας Μαρία Παναγιωτοπούλου που εκπροσωπεί την επιτροπή αγώνα των κατοίκων στους "δαιδάλους" της τεχνικής γραφειοκρατίας, "φρενάρουν" με έντεχνο τρόπο τις διαδικασίες της κατεδάφισης, αποβλέποντας προφανώς σε καλύτερες τιμές απαλλοτρίωσης.
Ωστόσο, οι ευθύνες για την κατάσταση που επικρατεί βαρύνουν τις προηγούμενες, αλλά και τη σημερινή δημοτική αρχή που για αδιευκρίνιστους λόγους δεν προχωρεί στην κατεδάφιση του χαλάσματος, παρά το γεγονός ότι από το '95 η αρμόδια επιτροπή της Νομαρχίας Αθηνών έχει χαρακτηρίσει επικίνδυνο και προς κατεδάφιση το κτίσμα. Το θέμα έχει τεθεί ουκ ολίγες φορές στο Δημοτικό Συμβούλιο από την "Αγωνιστική Συνεργασία για την Αθήνα", αλλά τέθηκε και στη Βουλή από το ΚΚΕ με Ερώτηση του Λεων. Αυδή και του Ορέστη Κολοζώφ τον περασμένο Φλεβάρη. Τότε, το ΥΠΕΧΩΔΕ και το υπουργείο Εσωτερικών απάντησαν ότι το πρόβλημα είναι αρμοδιότητας του δήμου και ότι καθυστέρησε λόγω των χρονοβόρων διαδικασιών στην έκδοση πράξεων αναλογισμού και των δικαστικών αποφάσεων.
Τα χρήματα για την απαλλοτρίωση τελικά κατατέθηκαν, ενώ η Μαρία Παναγιωτοπούλου μας είπε πως χτες ο αντιδήμαρχος Σκαλαίος υποσχέθηκε πως θα κατατεθούν και τα υπόλοιπα οχτώ εκατομμύρια που υπολείπονται. Ωστόσο, η αρχιτέκτονας προσθέτει ότι η νομική δυνατότητα των ιδιοκτητών "που εξαντλείται με φασισμό" έρχεται να συμπληρώσει την αδιαφορία των προηγούμενων και τωρινών διοικήσεων του δήμου. Ο κόσμος είναι αγανακτισμένος, ο Σωτήριος Υφαντής που ζει από το '52 στη γειτονιά έχει πειστεί ότι "θα πεθάνουμε και δε θα το δούμε ν' ανοίγει", ενώ όλοι αναρωτιούνται πώς μπορεί ένας ιδιοκτήτης ενός χαλάσματος να ταλαιπωρεί μια ολόκληρη περιοχή.