Οι βιομήχανοι στηρίζουν την απόφαση της κυβέρνησης για υποτίμηση της δραχμής, θεωρούν "ανεπαρκή" τα προαναγγελθέντα νέα αντιλαϊκά μέτρα, θέτουν τους όρους και τις προϋποθέσεις που θα οδηγήσουν την Ελλάδα στην ΟΝΕ και επιχειρούν να συγκαλύψουν το όργιο κερδοσκοπίας από τις βιομηχανίες
Τα εύσημα και των βιομηχάνων απέσπασε η κυβέρνηση Σημίτη, για την απόφασή της να προχωρήσει σε εφάπαξ υποτίμηση της δραχμής και να εξαγγείλει παράλληλα με την υποτίμηση την εφαρμογή νέας δέσμης αντιλαϊκών μέτρων. Επιβεβαιώνοντας όμως τη λαϊκή παροιμία, που λέει "τρώγοντας ανοίγει η όρεξη", η συνδικαλιστική ηγεσία των βιομηχάνων, αξίωσε από την κυβέρνηση σκλήρυνση της λιτότητας, με πιο "τολμηρά" αντιλαϊκά μέτρα. Τα παραπάνω προκύπτουν από τις δηλώσεις που έκανε χτες, στην καθιερωμένη συνάντησή τους με τους δημοσιογράφους, η ηγεσία του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών (ΣΕΒ).
Οι εκπρόσωποι του ΣΕΒ, δεν περιορίστηκαν απλά στο να χειροκροτήσουν την υποτίμηση ή να εκφράσουν τα παράπονά τους για "ανεπαρκή" μέτρα. Λειτουργώντας σαν μηχανισμός πίεσης, καθόρισαν και τις απόλυτες προτεραιότητες της οικονομικής πολιτικής που θα πρέπει να ακολουθήσει η κυβέρνηση... Οσο για τις επιπτώσεις που θα έχει η υποτίμηση στον πληθωρισμό, ήταν απόλυτα σαφείς. Ξεκαθάρισαν ότι οι εργαζόμενοι θα πρέπει να σηκώσουν το αντιπληθωριστικό κόστος με μείωση των εισοδημάτων τους.
Στο ερώτημα αν οι βιομήχανοι προχωρήσουν σε αυξήσεις τιμών των εμπορευμάτων τους, απάντησαν πως αυτό θα το καθορίσει ο ανταγωνισμός! (καλύπτοντας ουσιαστικά κερδοσκοπικά φαινόμενα που είτε έχουν εκδηλωθεί, είτε θα εκδηλωθούν τις επόμενες μέρες) ενώ δεν έκρυψαν ότι ο ΣΕΒ δεν μπορεί να δεσμεύσει τα μέλη του για την τιμολογιακή πολιτική που θα ακολουθήσουν.Επικαλούμενοι, μάλιστα, την οικονομική θεωρία, τόνισαν ότι "αναμφίβολα ο κάθε παραγωγός επιδιώκει να μεγιστοποιήσει τα αποτελέσματά του" δηλαδή τα κέρδη του. Δεν παρέλειψαν μάλιστα να θέσουν και θέμα αναθεώρησης των τιμών των συμβάσεων - που έχουν συνάψει επιχειρήσεις σε δραχμές - λόγω υποτίμησης.
Στην κριτική που άσκησαν στα πρόσφατα κυβερνητικά μέτρα, παρουσιάζοντας "σιδηρούν προσωπείο", έφτασαν στο σημείο να κατηγορούν τη νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση Σημίτη ότι το νομοσχέδιο που θέτει ταφόπετρα στις εργασιακές σχέσεις και στο οχτάωρο προσφέρει ελάχιστα στην ευελιξία της αγοράς εργασίας ενώ δεν εξάγγειλε κανένα μέτρο (σ. σ. ιδιωτικοποίησης) στους τομείς της υγείας και της παιδείας.
Προσδιορίζοντας την ανεπάρκεια των κυβερνητικών μέτρων, οι βιομήχανοι, διά στόματος της ηγεσίας του ΣΕΒ, εξήγησαν ότι την εντοπίζουν στο ότι "οι μειώσεις των δημοσίων δαπανών - κατά τον ΣΕΒ - είναι σχετικά μικρές, το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων άτολμο και οι αλλαγές στην αγορά εργασίας απλή επανάληψη κάποιων προθέσεων!". Εξειδικεύοντας τις απόψεις τους αναφέρουν ότι"ο αριθμός των επιχειρήσεων και Οργανισμών του Δημοσίου που θα καταργηθούν ή θα συγχωνευτούν είναι πολύ χαμηλότερος από τις αρχικές εκτιμήσεις του υπουργείου Δημόσιας Διοίκησης, ενώ οι μειώσεις δαπανών θα μπορούσαν να είναι μεγαλύτερες... ". Απροκάλυπτα αναφέρουν ότι "ένα πολύ ισχυρότερο και αποτελεσματικότερο μήνυμα που θα έπειθε θα ήταν π. χ. το πάγωμα όλων των πραγματικών δαπανών του δημόσιου τομέα στα σημερινά επίπεδα".
Οσο για την πολιτική ιδιωτικοποιήσεων, "στον τραπεζικό τομέα προαναγγέλλονται οριακές ρυθμίσεις ενώ δεν υπάρχει ουσιώδης αλλαγή πολιτικής στις μεταφορές - με εξαίρεση την ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ - και καμία αναφορά σε άλλους τομείς, όπως η παιδεία και η υγεία". Οσο για την αγορά εργασίας "οι αλλαγές προσθέτουν ελάχιστα στην ευελιξία, οι δε αλλαγές στο ασφαλιστικό μεταθέτουν απλώς τις λύσεις για αργότερα... ".
Μετά την επίδειξη πυγμής, ήρθε η ώρα του διαγγέλματος των προτεραιοτήτων στην οικονομική πολιτική. Αυτές είναι: "Πρώτο, να υλοποιηθεί με αυστηρότητα και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, έστω και αυτό το ελλιπές πρόγραμμα διαρθρωτικών μεταβολών και δεύτερο να επεκταθεί με πιο αποφασιστικές παρεμβάσεις σε όλους τους τομείς".