Χάος από μέρες στις συγκοινωνίες, εξαιτίας των κυβερνητικών νομοσχεδίων που πλήττουν καίρια τους εργαζόμενους σε ΗΛΠΑΠ, ΕΘΕΛ, ΟΣΕ κλπ. και προωθούν το ξεπούλημα των μέσων μαζικής μεταφοράς σε ιδιώτες. Και τα σπασμένα της συγκοινωνιακής "πολιτικής" τα πληρώνει πάλι ο κοσμάκης, που επιδίδεται ο ταλαίπωρος, αυτές τις μέρες, στο... αγώνισμα των 10.000 μέτρων βάδην ή ξεροσταλιάζει στις στάσεις, περιμένοντας μπας και περάσει κανένα από τα "μπλε", που δεν απεργούν, για να τον πάρει. Εκεί, λοιπόν, στις στάσεις οι "παπάδες" του "εκσυγχρονισμού" ακούν τον... εξάψαλμό τους και εισπράττουν πλείστα όσα "παράσημα" της ανοιχτής παλάμης, από τους αγανακτισμένους πολίτες. Ελάχιστοι μόνον από τους αναμένοντες διατηρούν την ψυχραιμία τους, σκεφτόμενοι ότι: και οι νυν και οι πρώην εξουσιαστές αναστάτωσαν τόσες φορές τις συγκοινωνίες και τις ξεχαρβάλωσαν σε τέτοιο βαθμό ώστε είναι πλέον ύψιστος... ηρωισμός να επιβαίνεις σε "μπλε" ή "πράσινα" λεωφορεία και μεγίστη κουταμάρα να επιβιβάζεσαι στα ομοιόχρωμα πολιτικά σχήματα του τόπου!
Αυτοί οι συνειρμοί δημιουργούνται μέσα τους εκεί στη στάση που περιμένουν κατάκοποι το πολυπόθητο λεωφορείο. Και κάθε λεπτό που περνάει και δεν εμφανίζεται το όχημα, γίνονται περισσότερο θυμόσοφοι και σκέφτονται τώρα ότι: εάν, μεν, έχεις να κάνεις με συγκοινωνίες, χρησιμοποίησε τα πόδια σου για να πας στον προορισμό σου. Εάν, δε, έχεις να κάνεις με τους πολιτικάντηδες του τόπου, χρησιμοποίησε τα χέρια σου (κάνοντάς τα γροθιές ή κρατώντας πανό και ντουντούκα) για να φτάσεις εκεί που θέλεις. Μάλιστα, έτσι πρέπει να κάνεις. Διότι άπαξ και ξεγελαστείς και μπεις σε κανένα "πράσινο" ή "μπλε" όχημά τους, ούτε ξέρεις πού θα φτάσεις, αφού άλλες ταμπέλες έχουν και άλλα δρομολόγια εκτελούν τελικά. Οι πονηροί οδηγοί τούς λένε, λόγου χάρη, ότι θα σε πάνε στη Νέα Ζωή και τελικά σε οδηγούν στο ...Θησείο ή τη Βουλιαγμένη!
Χρόνια και χρόνια γίνεται αυτή η πονηρή "λοξοδρόμηση" και δυστυχώς πολλοί από εμάς τους επιβάτες δεν έχουμε βάλει μυαλό. Και εξακολουθούμε να φορτώνουμε τις ελπίδες και τα όνειρά μας για ένα καλύτερο αύριο σ' αυτά τα θλιβερά οχήματα της κοινωνικής ανισότητας, της εκμετάλλευσης, της μιζέριας και της απελπισίας. Στ' αλήθεια τι αφελείς που είμαστε! Τι αφελείς για να μην πούμε τίποτ' άλλο, αφού ξεγελιόμαστε κάθε τόσο από τις επαγγελίες για "αναδιαρθρώσεις" και "αλλαγές" και δε βλέπουμε ότι: Μπορεί μεν να μπαίνουν νέες ταμπέλες σ' αυτά τα οχήματα, μπορεί ακόμη να αντικαθίστανται και οι οδηγοί τους, αλλά όλες αυτές οι διαδικασίες είναι άνευ ουσίας και εκ του πονηρού. Διότι το ζητούμενο δεν είναι οι ταμπέλες και οι οδηγοί, αλλά οι "γραμμές". Και οι γραμμές αυτών των οχημάτων δεν αλλάζουν ποτέ, ούτε κατά ένα χιλιοστό. Τραβάνε πάντα προς την αδικία, την εξάρτηση, τη διαφθορά, την εξυπηρέτηση του μεγάλου κεφαλαίου, την εξαθλίωση του λαού και την καταβαράθρωση της χώρας.
Με όλα αυτά τα δεδομένα, λοιπόν, προς τι περιμένουν πάλι στις στάσεις κάποιοι από εμάς για να επιβιβαστούν στα "πράσινα" και τα "μπλε"; Αντε φύγετε, άνθρωποί μου, διότι θα την ξαναπάθετε. Θα σας πάρουν άλλη μια φορά για να σας πάνε δήθεν στον Παράδεισο (Αμαρουσίου) και θα σας οδηγήσουν τελικά στο Σταυρό (Αγίας Παρασκευής)!
Τάσος ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ