"
Είναι δεδομένο ότι η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού τάσσεται υπέρ της ευρωπαϊκής ενοποιήσεως", διατείνεται στο κύριο άρθρο της η προχτεσινή "Καθημερινή" και συνεχίζει: "Υπό τις συνθήκες αυτές η δημαγωγική αντι - Μάαστριχτ εκστρατεία του ΚΚΕ υποδηλώνει κατά κύριο λόγο την αμυντική νοοτροπία του κόμματος αυτού προς "αυτάρκη" - αλλά περιθωριακή - απομόνωση".
Βέβαια, η εφημερίδα του εφοπλιστή Αλαφούζου δεν περιορίζεται στα παραπάνω. Με αφορμή την πανελλαδική καμπάνια ενημέρωσης του λαού για τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, που ανακοίνωσε το ΚΚΕ, απευθύνοντας κάλεσμα προς τα αγωνιζόμενα κοινωνικά στρώματα, ώστε να διευρυνθεί το μέτωπο διεκδίκησης δημοψηφίσματος για τη Συνθήκη, η "Καθημερινή" διαπιστώνει: "Είναι πρόδηλη η προσπάθεια του ΚΚΕ να διαστρεβλώσει τις πραγματικές αιτίες της κοινωνικής αναταραχής, ώστε να εξυπηρετηθούν προπαγανδιστικά οι στενές κομματικές του επιδιώξεις... και να παρουσιάσει έτσι τεχνηέντως ανύπαρκτη αύξηση της πολιτικής του επιρροής...". Και η "Καθημερινή", για να μην υπάρχουν παρανοήσεις, αισθάνεται την ανάγκη να θυμίσει ότι "όπως είχε τονίσει ο Κ. Καραμανλής, πολιτικοί είναι κατ' εξοχήν οι λόγοι της εντάξεως της χώρας μας στην Ενωμένη Ευρώπη".
***
Τώρα βέβαια, δε χρειάζεται να πούμε τίποτα για τον "κοσμοπολιτισμό" που πρεσβεύει η "Καθημερινή" και τον οποίο αντιτάσσει στον δήθεν "απομονωτισμό" του ΚΚΕ, δεδομένου ότι η "εξωστρέφεια" του φαταουλισμού - που συνάδει με τα συμφέροντα της τάξης που εκπροσωπεί η εφημερίδα - έχει τη δική της ιστορία. Μια ιστορία που αποτυπώνεται στους δραματικούς δείκτες - αποδείξεις της περιθωριοποίησης, στην οποία έχουν καταδικάσει την Ελλάδα οι "εταίροι" μαζί με τους εγχώριους κυβερνώντες. Ολους αυτούς, δηλαδή, που στηρίζει η "Καθημερινή", όταν λαμβάνουν μέτρα που οδηγούν το 20% του πληθυσμού της χώρας (σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΕΕ) κάτω από το όριο της φτώχειας. Οσο για το υπόλοιπο 80% του ελληνικού λαού, ζει σε κατάσταση σχετικής εξαθλίωσης, ανασφάλειας και υπερεκμετάλλευσης. Ωστόσο, αντιμετωπίζονται από τους κυβερνώντες ωσάν να ζούνε στην "προκλητική χλιδή" και να καταναλώνουν "με χυδαίο τρόπο", όπως έλεγε προεκλογικά ο Αλ. Παπαδόπουλος!
***
Αναγκαίο είναι όμως να τεθούν ορισμένα ερωτήματα: Πρώτον,αφού η εφημερίδα έχει τέτοια βεβαιότητα για την προσήλωση του ελληνικού λαού στα "ιδανικά" του Μάαστριχτ και αφού θεωρεί ότι οι κινητοποιήσεις του λαού δεν αντιστρατεύονται την πολιτική της ΕΕ, γιατί δεν υποστηρίζει τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος ώστε να αποτυπωθεί και σε αριθμούς η βεβαιότητά της; Δεύτερον, αφού είναι "τεχνητή" η αυξημένη επιρροή του ΚΚΕ, τι θα την ενοχλούσε ένα δημοψήφισμα που τα ποσοστά απόρριψης της Συνθήκης του Μάαστριχτ θα ήταν μεγαλύτερα από εκείνα του ποσοστού του ΚΚΕ στις εκλογές; Τρίτον, όταν κατηγορεί το ΚΚΕ για "καπηλεία" των αντιΕΟΚικών διαθέσεων του λαού, δικαιούται η ίδια να υπερασπίζεται το "δικαίωμα" στην καπηλεία και το ψεύδος, όσων καπηλεύονται τα ανύπαρκτα "οφέλη" για τον ελληνικό λαό από μια αντιδραστική Συνθήκη; Τέταρτον, γιατί προτάσσει τους πολιτικούς λόγους της εισόδου στην ΕΕ; Μήπως επειδή οι ισχυρισμοί της είναι τόσο αστήριχτοι ώστε να αναγκάζεται να ομολογεί ότι η διαφύλαξη της πολιτικής εξουσίας της πλουτοκρατίας στην Ελλάδα, περνά μέσα από την εξάρτηση και την υποτέλεια απέναντι στους ιμπεριαλιστές;
***
Η ολιγαρχία γνωρίζει πως κάθε πλήγμα ενάντια στην εξάρτηση δεν μπορεί παρά να έχει αρνητικές επιπτώσεις για τις μαριονέτες του διεθνούς κεφαλαίου που διαχειρίζονται την πολιτική εξουσία στη χώρα μας. Η ιστορία του τόπου έχει αποφανθεί: Η άρχουσα τάξη στην Ελλάδα έχει διατηρήσει την κυριαρχία της στη χώρα μας γιατί, όσες φορές χρειάστηκε, κατέφυγε στην πολιτική, αλλά και στρατιωτική δύναμη των αφεντικών της, ώστε να καταπνίξει τις εξεγέρσεις του ελληνικού λαού. Το ότι ο λαός δε συμπαρέσυρε, ενώ μπορούσε, μαζί με τις εγχώριες και τις ξένες δυνάμεις της ιμπεριαλιστής επέμβασης, είναι γνωστό. Οπως γνωστό είναι ότι "μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη ...".
Η αφύπνιση, λοιπόν, του λαού, η ενημέρωσή του και η οργάνωσή του ενάντια στο Μάαστριχτ - δηλαδή ενάντια στους σχεδιασμούς αναδιάρθρωσης του καπιταλισμού, όπως εκφράζονται σε ευρωπαϊκό επίπεδο, και που ισοδυναμούν με την επιβολή της κοινωνικής βαρβαρότητας τόσο στην Ελλάδα όσο και στις άλλες χώρες - τους τρομοκρατεί. Ταυτόχρονα, αυτή η κοινωνική αφύπνιση αναπόφευκτα οδηγεί ευρύτατα κοινωνικά στρώματα στην πολιτική χειραφέτηση από την πολιτική επιρροή του μεγάλου κεφαλαίου και τη συνειδητοποίηση της ανάγκης για μια πολιτική που θα προάγει τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και των εκμεταλλευόμενων λαϊκών στρωμάτων. Αυτή την πολιτική χειραφέτηση που ισοδυναμεί με την ευρύτερη απήχηση των κομμουνιστικών ιδεών στο λαό, θέλει να αποτρέψει η ολιγαρχία. Γιατί, για τον απλούστατο λόγο, σε αντίθετη περίπτωση διακυβεύεται η εξουσία της.
***
Οπότε, είναι απόλυτα δικαιολογημένα και οι αγωνίες και οι φόβοι της "Καθημερινής". Οπως είναι απόλυτα δικαιολογημένο και το ΚΚΕ να εντείνει αυτούς τους φόβους των μεγαλοκεφαλαιούχων και των πολυεθνικών. Είναι χρέος του ΚΚΕ να μετατρέψει αυτούς τους φόβους σε εφιαλτική πραγματικότητα για τους σφετεριστές του κοινωνικού πλούτου, υπηρετώντας, διαδίδοντας και επεξεργαζόμενο μια πολιτική που στοχεύει στην ανάληψη της εξουσίας και, άρα, της ιδιοποίησης του κοινωνικού πλούτου από εκείνους που τον δημιουργούν. Την εργατική τάξη και τους συμμάχους της.
Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ