Χτες, στη συζήτηση που γίνεται στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής, η νεολαία εκπροσωπήθηκε (κατά τη γνώμη τους) από τον απεσταλμένο της ...ΔΑΠ - ΝΔΦΚ.
Η θετική του (φυσικά) γνώμη για το νομοσχέδιο καταγράφεται στα πρακτικά της Βουλής και θα «περάσει» στην κοινοβουλευτική ιστορία της χώρας.
Βέβαια, αν οι βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ κάνουν τον κόπο αυτές τις μέρες να κοιτάξουν έξω από τα παράθυρα της Βουλής, είναι πολύ εύκολο να μάθουν - και, μάλιστα, ιδιαιτέρως εμφατικά - τη γνώμη των νέων ανθρώπων για το νομοθέτημά τους.
Αν δεν το έχουν καταλάβει, οι διαδηλώσεις που γίνονται, και φυσικά δεν καταγράφονται στα πρακτικά, είναι απολύτως κατά των πολιτικών ιδιωτικοποίησης της Παιδείας, από όπου κι αν προέρχονται.
ΣΤΟ ΜΕΤΑΞΥ, ΧΤΕΣ, ο Ευάγγελος Αντώναρος μας ανακοίνωσε ότι οι θέσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ για την Παιδεία «βρίσκονται πολύ κοντά». Αν το ανέφερε ως ...τεκμήριο της ορθότητας των κυβερνητικών θέσεων, τον βεβαιώνουμε ότι καθόλου δε μας πείθει.
Το να συμφωνούν αυτά τα δύο κόμματα σε κάτι, κάθε άλλο παρά σημαίνει ότι αυτό το «κάτι» είναι σωστό. Αντιθέτως, σημαίνει ότι έχουμε πολύ περισσότερους λόγους να ανησυχούμε και ακόμη περισσότερους να αντιδρούμε.
Οσο για το ΠΑΣΟΚ, συνεχίζει την αγωνιώδη προσπάθειά του να κάνει τη ...μέρα, νύχτα. Αλλά πώς γίνεται να δείξεις ότι αντιδράς σε κάτι με το οποίο λες ότι συμφωνείς; Απλούστατα: Δε γίνεται.