Τα απομεινάρια μιας μέρας..., ήταν μια ενδιαφέρουσα ταινία που προβλήθηκε πριν από λίγα χρόνια και στις αίθουσες των ελληνικών κινηματογράφων. Με πρωταγωνιστές τον Αντονι Χόπκινς και τη Βαννέσα Ρενγκρέιβ, η ταινία τοποθετείται ιστορικά λίγο πριν την έναρξη του Β' Παγκόσμιου Πολέμου, όπου ο σκηνοθέτης καταπιάνεται με το πραγματικό γεγονός της συνεργασίας τμημάτων της μεγαλοαστικής τάξης της Αγγλίας με τη ναζιστική Γερμανία, με στόχο την ένταξη της πρώτης στο χιτλερικό στρατόπεδο.
***
Οι χαρακτηριστικές αυτές σκηνές ήρθαν στο νου, με αφορμή δύο γεγονότα που λαμβάνουν χώρα τις ημέρες αυτές. Το πρώτο γεγονός αφορά το Κυπριακό. Ολες οι εφημερίδες, χτες, μιλούσαν για βαρύ κλίμα στις σχέσεις ελληνικής και κυπριακής κυβέρνησης, με αφορμή τις εκ του σύνεγγυς συνομιλίες της Νέας Υόρκης για το Κυπριακό. Η κυπριακή πλευρά - σύμφωνα με όσα γράφηκαν χτες - θεωρεί ότι ΗΠΑ και ΟΗΕ τους έστησαν μια καλοστημένη παγίδα, δημιουργώντας τετελεσμένα με τις αμερικανόπνευστες δηλώσεις του χειραγωγούμενου από την Ουάσιγκτον Ανάν, περί πολιτικής ισότητας των δύο πλευρών. Καταλογίζουν μάλιστα στην ελληνική κυβέρνηση ( στο δίδυμο Σημίτη - Παπανδρέου) εγκατάλειψη της Κύπρου και πλήρη ταύτισή τους με τους αμερικανικούς σχεδιασμούς... Λίγοι, ή μάλλον κανείς πλέον δεν αμφισβητεί, ότι η «διεθνής κοινότητα» με τα ενεργούμενά της, ωθούν το Κυπριακό στη λύση της νομιμοποίησης της τουρκικής εισβολής του 1974.
Και ενώ οι ιμπεριαλιστές διαμοιράζουν για δεύτερη φορά τα ιμάτια της Κύπρου, έχει ενδιαφέρον να παρακολουθήσουμε πως η μεγαλοαστική τάξη της Ελλάδας αντιδρά και συμπεριφέρεται στο χασάπη της κυπριακής τραγωδίας, το στρατιωτικό κατεστημένο της Τουρκίας και την ομογάλακτη τουρκική μεγαλοαστική τάξη.
***
Τις ημέρες της κυπριακής κρίσης στην Αθήνα, στις 21 -23 Σεπτέμβρη πραγματοποιήθηκε ελληνοτουρκικό επιστημονικό συμπόσιο με θέμα «διατραπεζικές σχέσεις Ελλάδας - Τουρκίας». Σας παραθέτουμε στη συνέχεια αποσπάσματα από την ομιλία του υποδιοικητή της Εθνικής Τράπεζας Α.Βρανά στο συμπόσιο αυτό.
«Η Ενωση Ελληνικών Τραπεζών και η Ενωση Τουρκικών Τραπεζών βρίσκονται στη διαδικασία δημιουργίας διαύλων επικοινωνίας και ανταλλαγής πληροφοριών, οι οποίες θα καταλήξουν στην επίτευξη επωφελών στόχων». Σε άλλο σημείο «... οι δυο χώρες προχωρούν η καθεμιά στην κατασκευή έργων υποδομής και υιοθέτησης σύγχρονων συστημάτων χρηματοδότησης του ιδιωτικού τομέα. Τα παραπάνω δημιουργούν ευκαιρίες και προϋποθέσεις συνεργασίας μεταξύ ελληνικών και τουρκικών τραπεζών...». Και αλλού «ένας τομέας ο οποίος γνωρίζει τελευταία ιδιαίτερη ανάπτυξη, είναι αυτός της συμμέτοχης ελληνικών τραπεζών σε κοινοπρακτικά δάνεια έκδοσης τουρκικών τραπεζών ή εταιριών». Και τέλος «έχουμε την πεποίθηση ότι η ανάπτυξη των εν λόγω σχέσεων μπορεί να αποβεί ιδιαίτερα επωφελής τόσο για την Εθνική Τράπεζα, όσο και για το χρηματοπιστωτικό σύστημα και την οικονομία της Τουρκίας».
Μετά από τις «ξεκάθαρες» αυτές τοποθετήσεις έχει κανείς αμφιβολία για τις λύσεις που επιφυλάσσουν στο Κυπριακό οι Ελληνες μεγαλοεπιχειρηματίες και η εκλεκτή σ' αυτούς κυβέρνηση Σημίτη;
Θ.Κ.