Στο 4ο κεφάλαιο και συγκεκριμένα στην παράγραφο 26 αναφέρεται: «Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ελλάδας βρίσκεται στο 88% του μέσου όρου της ΕΕ-15 και στο 98% του μέσου όρου της ΕΕ-27».
Νομίζω ότι το οικονομικό αυτό δεδομένο όταν έχει αυτό τον αποσπασματικό χαρακτήρα όπως συμβαίνει στη συγκεκριμένη παράγραφο των Θέσεων, μπορεί εύκολα να οδηγήσει σε λανθασμένα συμπεράσματα γύρω από την οικονομική κατάσταση των εργαζομένων.
Η αναφορά θα ήταν πιο πλήρης όταν συνοδευόταν από οικονομικά στοιχεία γύρω από τα δεδομένα για τη μισθοδοσία των εργαζομένων, το επίπεδο των συντάξεων, για να φανεί καθαρά, παρά την αύξηση του ΑΕΠ, σε πόσο δυσμενή οικονομική κατάσταση βρίσκονται τα τελευταία χρόνια εργαζόμενοι και συνταξιούχοι.
Επίσης στην παράγραφο 36 αναφέρεται: «Η υλοποίηση των ρωσικών σχεδίων μειώνει το γεωπολιτικό ρόλο της Τουρκίας στον ενεργειακό τομέα συγκριτικά με τη Βουλγαρία και την Ελλάδα». Θεωρώ αρκετά πρόωρη την εκτίμηση για μείωση του γεωπολιτικού ρόλου της Τουρκίας διότι:
1. Παρά τις συμφωνίες που έχουν υπογραφεί τίποτε δεν προδικάζει την υλοποίησή τους με τα προβλήματα που προβάλλονται διαρκώς από τη μεριά της Βουλγαρίας, με την παρότρυνση των ΗΠΑ.
2. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο ανταγωνισμός θα είναι αδυσώπητος και διαρκής. Σχέδια για την κατασκευή αγωγών στο έδαφος της Τουρκίας υπάρχουν, μερικά δεν υλοποιούνται, στα πλαίσια των ανταγωνισμών και της κάλυψης όσο γίνεται μεγαλύτερου μεριδίου στην αγορά του φυσικού αερίου.
Προτείνω να αντικατασταθεί η πρόταση με την παρακάτω:
«Η εγκατάσταση των αγωγών φυσικού αερίου σε Βουλγαρία, Ελλάδα και Τουρκία θα έρθει να οξύνει ακόμα περισσότερο τον ανταγωνισμό ανάμεσα στις ιμπεριαλιστικές χώρες. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα, ανεξάρτητα από το γεωπολιτικό ρόλο της κάθε χώρας, νέα δεινά για την εργατική τάξη των χωρών στα πλαίσια του μοιράσματος των αγορών».