Από την επιβλητική συγκέντρωση του ΑΚΕΛ στην πλατεία Ελευθερίας |
Η ιστορική μνήμη, η διαπαιδαγώγηση στα ιδανικά της ελευθερίας, της δημοκρατίας, του άδολου πατριωτισμού είναι όπλα, για να ελευθερώσουμε την πατρίδα μας και να κατακτήσουμε ένα καλύτερο αύριο. Η λήθη, η ισοπέδωση ευθυνών, η ηρωοποίηση των ενόχων, ο εξαγνισμός της ΕΟΚΑ Β` και του Γρίβα, η αναβίωση του εθνικισμού - σοβινισμού, το βρικολάκιασμα του αντικομμουνισμού είναι η πιο ασφαλής συνταγή για να οδηγηθούμε σε παρόμοιες καταστάσεις, όπως εκείνες που ζήσαμε το 1974. Είναι η πιο ασφαλής συνταγή για να παροπλιστούμε ψυχικά και πολιτικά απέναντι στον Αττίλα κατακτητή».
Καλλιεργούμε, λοιπόν, τη μνήμη και αντιπαλεύουμε τη λήθη και την ισοπέδωση που επαγγέλλονται οι γνωστοί κύκλοι. Και θα μας βρίσκουν πάντα εμπόδιο στην όποια προσπάθεια παραχάραξης της ιστορίας, προσβολής της μνήμης των νεκρών της δημοκρατικής αντίστασης και δικαίωσης των ενόχων».
«Για μια ακόμα φορά», συνέχισε ο ομιλητής, «καταδικάζουμε με όλη τη δύναμη της ψυχής μας το προδοτικό, φασιστικό πραξικόπημα της χούντας και της ΕΟΚΑ Β`. Καταδικάζουμε τη βία, την παρανομία, τις ανατινάξεις, τις δολοφονίες δημοκρατικών πολιτών, την κάθε μορφής τρομοκρατία της ΕΟΚΑ Β`, που προηγήθηκε του πραξικοπήματος και είχε σκοπό να προλειάνει το έδαφος για την εκδήλωση και την επικράτησή του. Στόχος του πραξικοπήματος ήταν η πολιτική και φυσική εξόντωση του Προέδρου Αρχιεπισκόπου Μακάριου, το χτύπημα των δημοκρατικών δυνάμεων του τόπου, η κατάλυση της ίδιας της δημοκρατίας και το ξεπούλημα της Κύπρου. Το προδοτικό πραξικόπημα ολοκλήρωσε το εκθεμελιωτικό του έργο, ανοίγοντας τις πόρτες της πατρίδας μας στον τουρκικό «Αττίλα».
Για μια ακόμα φορά καταδικάζουμε με όλη τη δύναμη της ψυχής μας τη βάρβαρη εισβολή του «Αττίλα», που σκόρπισε το θάνατο, την ερήμωση και την καταστροφή. Καταδικάζουμε τη συνεχιζόμενη κατοχή, τη διαίρεση της πατρίδας μας, το εθνικό ξεκαθάρισμα, την καταστροφή της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, τον εποικισμό, την πολιτική ενσωμάτωσης των κατεχομένων στην Τουρκία, την αναλγησία απέναντι στο δράμα των συγγενών των αγνοουμένων μας, τις συνθήκες ανασφάλειας των εγκλωβισμένων μας, την καταπίεση της ίδιας της Τ/κυπριακής κοινότητας στο όνομα δήθεν της οποίας η Τουρκία βρίσκεται στην Κύπρο. Και παλεύουμε για την ανατροπή των δεδομένων και των τετελεσμένων εισβολής και της κατοχής.
Ταυτόχρονα, ξέρουμε να ξεχωρίζουμε τους απλούς Τ/κύπριους συμπατριώτες μας από τον κατοχικό στρατό, από τους στρατοκράτες της Αγκυρας, από τους κουβαλητούς της Ανατολίας, από τον Ντενκτάς και την ΤΜΤ. Στην κατοχή λέμε όχι. Στους Τ/κύπριους συμπατριώτες μας, όμως, τείνουμε χέρι φιλίας και επαναπροσέγγισης. Και χαιρετίζουμε τις μαζικές, μαχητικές κινητοποιήσεις των Τ/κυπρίων, που ανοιχτά πλέον αμφισβητούν την κατοχή και την επικυριαρχία της Τουρκίας. Απαιτούν λύση ομοσπονδίας, απαιτούν δημοκρατία, καταδικάζουν την τρομοκρατία και την ανέχεια, ζητούν να ζήσουν με αξιοπρέπεια στην κοινή μας πατρίδα. Οι κινητοποιήσεις των Τ/κυπρίων συμπατριωτών μας υπογραμμίζουν ότι κοινός είναι ο αγώνας για τη σωτηρία της κοινής μας πατρίδας. Υπογραμμίζουν τη σημασία της επαναπροσέγγισης ως συστατικού μέρους της αντικατοχικής πάλης. Επιφορτίζουν τη δική μας πλευρά με ακόμα μεγαλύτερες ευθύνες γιατί η κάθε δική μας κίνηση πρέπει να είναι τέτοια που να στέλνει μηνύματα φιλίας, επαναπροσέγγισης και καταπολέμησης του εθνικισμού σοβινισμού.
Γνωρίζουμε ότι το δίδυμο έγκλημα κατά της Κύπρου σχεδιάστηκε σε κέντρα του εξωτερικού. Διά στόματος Χόλμπρουκ ακούστηκαν κάποτε λόγια παραδοχής. Για να έχουν όμως πραγματικό αντίκρισμα και αξία αυτές οι παραδοχές πρέπει να συνοδευτούν με ειλικρινή διάθεση, να ασκηθούν πιέσεις πάνω στην Τουρκία για να αλλάξει στάση και έτσι να λυθεί το Κυπριακό».
«Η εδαφική ακεραιότητα της Κύπρου», τόνισε σε άλλο σημείο ο ΓΓ του ΑΚΕΛ, «ακρωτηριάζεται όχι μόνο από την τουρκική κατοχή αλλά και από την παρουσία των βρετανικών βάσεων. Το ΑΚΕΛ θεωρώντας τις βάσεις καρκίνωμα στο κορμί της Κύπρου και απειλή για την ειρήνη και τους λαούς της περιοχής είχε αντιταχθεί από την αρχή στη δημιουργία τους. Οι βάσεις αποδείχτηκαν κακοδαιμονία για το λαό μας. Σ' αυτές αποθηκεύτηκαν κατά καιρούς πυρηνικά και άλλα όπλα μαζικής καταστροφής και χρησιμοποιήθηκαν ως ορμητήριο στρεφόμενο κατά της ανεξαρτησίας άλλων λαών. Οσα για χρόνια κατάγγελλε το ΑΚΕΛ, τα παραδέχονται πλέον και οι ίδιοι οι Βρετανοί.
Με ανοιχτό το μέτωπο της κατοχής δε θα ήταν φρόνιμο ούτε και αποτελεσματικό να ανοίξουμε ένα δεύτερο μέτωπο, θέτοντας επιτακτικά σήμερα θέμα κατάργησης των βάσεων. Αυτό βέβαια δε σημαίνει αποδοχή των βάσεων. Ο στρατηγικός στόχος της απομάκρυνσής τους παραμένει και τούτο θέλουμε να το ξέρουν όλοι. Θα επιδιώξουμε την υλοποίηση αυτού του στόχου με όλα τα νόμιμα μέσα, μαζί και με τους Τ/κύπριους συμπατριώτες μας, όταν κατορθώσουμε να απαλλαγούμε από την κατοχή.
Το γεγονός ότι δε θέτουμε σήμερα θέμα απομάκρυνσης των βάσεων δε σημαίνει ότι πρέπει να αποδεχόμαστε και το κάθε τι που οι Βρετανοί κάνουν εκεί. Μπορεί, σύμφωνα με τις συνθήκες του 1959 να θεωρούνται οι βάσεις κυρίαρχες, όμως για μας είναι αναπόσπαστο κομμάτι του εδάφους της πατρίδας μας. Κατά συνέπεια, έχουμε κάθε δικαίωμα να έχουμε λόγο για το τι γίνεται στις βάσεις και μας αφορά ως κράτος και ως λαό. Και απαιτούμε αυτός ο λόγος να γίνεται σεβαστός.
Δικαίως αντιδρούμε στην κατασκευή της νέας αντένας για λόγους προστασίας της υγείας των ανθρώπων της περιοχής και του περιβάλλοντος. Ομως, υπάρχει και μια άλλη πολιτική πτυχή στην οποία εμείς, ως ΑΚΕΛ τουλάχιστον, δίνουμε επίσης μεγάλη σημασία. Η νέα αντένα, όπως και οι υπάρχουσες, εξυπηρετούν κατασκοπευτικούς σκοπούς. Η νέα αντένα εντάσσεται στα πλαίσια του κακόφημου κατασκοπευτικού προγράμματος ΕΣΕΛΟΝ, καθώς και στο σχεδιασμό της αντιπυραυλικής ομπρέλας των Ηνωμένων Πολιτειών, που είναι μια νέα έκδοση του "πολέμου των άστρων". Με δυο λόγια τίποτε το καλό δεν πρόκειται να προκύψει από την εγκατάστασή της. Αντίθετα, επιβεβαιώνεται για μια ακόμα φορά ότι οι βάσεις λειτουργούν ενάντια στην ασφάλεια και τα συμφέροντα γειτονικών και φίλων χωρών, εξυπηρετώντας συμφέροντα που δε συμπίπτουν με αυτά της Κύπρου. Αυτός ο πολιτικός λόγος αντίθεσης στην εγκατάσταση της νέας κεραίας δεν μπορεί και δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητος.
Το ζήτημα για το καθεστώς των βάσεων, εφόσον η Κύπρος ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ενωση, πρέπει να μας απασχολήσει πολύ σοβαρά. Σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να γίνει η όποια διευθέτηση, η οποία θα μας δένει τα χέρια, προκειμένου να θέσουμε στο μέλλον θέμα απομάκρυνσης των βάσεων. Οι όποιες διευθετήσεις θα πρέπει να εξασφαλίζουν τη δυνατότητα στην Κυπριακή Δημοκρατία να διεκδικήσει όταν εκείνη κρίνει ορθό την απομάκρυνση των βάσεων».
«Πρόσφατα γράφτηκε στον Τ/κυπριακό Τύπο», συνέχισε, ολοκληρώνοντας την ομιλία του ο Δ. Χριστόφιας, «ότι συνεργεία ανέλαβαν να συντηρήσουν τη μεγάλη σημαία της κατοχής που χάραξαν οι Αττίλες στον Πενταδάκτυλο. Ξεθωριάζει η σημαία της κατοχής γιατί είναι ξένη προς το τοπίο, ξένη προς την καρδιά της Κύπρου. Και κανένα συνεργείο δεν μπορεί να τη συντηρεί για πάντα. Ξένη είναι και η ίδια η κατοχή και κανένα συνεργείο του Ντενκτάς, της Αγκυρας ή της νέας λεγόμενης διεθνούς τάξης πραγμάτων δεν μπορεί να συντηρεί για πάντα την κατοχή. Θα έρθει η ώρα της ελευθερίας για το σύνολο του λαού μας Ε/κύπριους, Τ/κύπριους, Αρμένιους και Λατίνους. Θα έρθει η ώρα της επανένωσης της πατρίδας και του λαού μας. Ο ίδιος ο λαός με την πάλη του θα φέρει αυτή την ώρα. Φτάνει να μη λιποψυχήσουμε απέναντι στις αντιξοότητες, φτάνει να έχουμε τη σύνεση να αποφεύγουμε τις κακοτοπιές.
Το ΑΚΕΛ, όπως πάντα, θα εξακολουθήσει να βρίσκεται στις πρώτες γραμμές του αγώνα για ελευθερία, επανένωση και δικαίωση.