Το νομοσχέδιο φέρει τον τίτλο «Ενιαίο κείμενο δικονομίας για το Ελεγκτικό Συνέδριο, ολοκληρωμένο νομοθετικό πλαίσιο για τον προσυμβατικό έλεγχο, τροποποιήσεις στον Κώδικα Νόμων για το Ελεγκτικό Συνέδριο και διατάξεις για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης» και στην πράξη διαμορφώνει ανοιχτά Δικαιοσύνη δύο ταχυτήτων: Από τη μία θα είναι τα δικαστήρια - ελίτ, στην υπηρεσία των μεγαλοεπιχειρηματιών, τα οποία με ειδικά τμήματα στα Πρωτοδικεία και Εφετεία Αθήνας και Θεσσαλονίκης θα διευκολύνουν με διαδικασίες fast track τις επενδύσεις στους τομείς της Ενέργειας, των Τηλεπικοινωνιών και των Δεδομένων, προβλέψεις που έρχονται να προστεθούν σε προηγούμενα αντιδραστικά νομοθετήματα, π.χ. για τον εξωδικαστικό συμβιβασμό, όπου όποιος έχει να πληρώσει ...δικαιώνεται. Από την άλλη θα είναι η ...γνωστή Δικαιοσύνη, με τις χιλιάδες λιμνάζουσες υποθέσεις που αφορούν τους εργαζόμενους, και μάλιστα ακόμα πιο απροσπέλαστη για το λαό, αφού αυξάνονται και τα παράβολα για διάφορες προσφυγές κατά 50 ευρώ, φτάνοντας τα 150.
Παράλληλα, το νομοσχέδιο προβλέπει τη σύσταση επιτροπής η οποία θα εξετάζει το έργο των δικαστηρίων στη λογική «κόστους - οφέλους», στην ουσία προετοιμάζοντας το έδαφος για τον «δικαστικό Καλλικράτη» που έχει εξαγγελθεί, με κλείσιμο δικαστηρίων, κάτι που θα προσθέσει νέα ταλαιπωρία σε εργαζόμενους ειδικά της επαρχίας, νησιών κ.ο.κ.
Τον αντιδραστικό χαρακτήρα του νομοσχεδίου ενίσχυσαν και οι τροπολογίες που κατατέθηκαν, με χαρακτηριστικές αυτήν που απαλλάσσει από ποινική ευθύνη τα μέλη νομικών προσώπων μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα που ασχολούνται με τον πολιτισμό σε περιπτώσεις μη καταβολής δεδουλευμένων στους εργαζόμενους, εκείνη που προβλέπει την κατάργηση των Ειδικών Υπηρεσιών Δημοσίων Εργων και Μελετών και τη μεταφορά των αρμοδιοτήτων τους σε ανώνυμες εταιρείες, κ.ά.
Το νομοσχέδιο - «σκούπα» υπερψήφισαν επί της αρχής από κοινού ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ - ΠΑΣΟΚ, με τον ΣΥΡΙΖΑ μάλιστα να λέει ότι πρόκειται για δικό του νομοσχέδιο που δεν πρόλαβε να ψηφίσει. Η Ελ. Λύση ψήφισε «παρών» και το ΜέΡΑ25 καταψήφισε, χωρίς κανένα από τα δύο κόμματα να αμφισβητεί τη λογική της προσαρμογής της Δικαιοσύνης στις ανάγκες των «επενδυτών».
Σημειωτέον, ο ΣΥΡΙΖΑ τάχθηκε υπέρ και της πρώτης τροπολογίας, με τον εισηγητή του, Θ. Ξανθόπουλο, να συμπληρώνει ότι η απληρωσιά σε βάρος των εργαζομένων δεν είναι ποινικό αδίκημα αλλά «μία αστική διαφορά, που καιρός είναι να πάρει το δρόμο της αστικής Δικαιοσύνης»...
Η ειδική αγορήτρια του ΚΚΕ, Μαρία Κομνηνάκα, σημείωσε ότι η κυβέρνηση της ΝΔ έπιασε και εδώ την αντιλαϊκή σκυτάλη από την προηγούμενη κυβέρνηση, για την προσαρμογή της Δικαιοσύνης «στις νέες ανάγκες της καπιταλιστικής οικονομίας, ώστε να λειτουργεί και ως ένας μηχανισμός θωράκισης του συστήματος σε συνθήκες οικονομικής κρίσης», όπως φαίνεται από τις διατάξεις για τα ειδικά τμήματα δικαστηρίων αλλά και από εκείνες που αφορούν τη λειτουργία του Ελεγκτικού Συνεδρίου, «αφού η όποια δυνατότητα υπάρχει για να ασκείται όντως έλεγχος νομιμότητας των δημοσίων δαπανών θεωρείται επικίνδυνη, είναι ενοχλητική αν αυτή δεν υπηρετεί τις προτεραιότητες της καπιταλιστικής ανάπτυξης, δηλαδή το κέρδος των επιχειρηματικών ομίλων σε βάρος των λαϊκών αναγκών».