Η ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΤΑΜΕΙΟΥ: «Η "Κ" δεν ταυτίζεται με κανένα, μικρό ή μεγάλο κόμμα. Αντιθέτως διαπιστώνει πως οι κομματικοί μηχανισμοί είναι εκείνοι που εκτρέφουν τα φαινόμενα της διαφθοράς και της συναλλαγής, ασχέτως προθέσεων των ηγετών τους. Γι' αυτό θα συνεχίσει να υποστηρίζει τις τομές που θεωρεί ότι απαιτούνται σήμερα και συνακόλουθα τους πολιτικούς, ανεξαρτήτως κόμματος, που τις ενστερνίζονται» (από το κύριο άρθρο στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ).
ΟΙ ΚΑΚΕΣ ΛΕΞΕΙΣ: «Αρχίζω να πιστεύω ότι το δημοσκοπικό μόρφωμα - "φούσκα" - των "οικολόγων" είναι ένα εγχείρημα εγκλωβισμού της δυσαρέσκειας σε κάτι ανώδυνο (...) για την "πράσινη ανάπτυξη" και την οικολογία μιλούν όλοι, από τον Ομπάμα μέχρι τον Παπανδρέου. Διότι, ευλόγως, όλοι θέλουν να οικειοποιηθούν ένα υπαρκτό πρόβλημα, την οικολογική καταστροφή (...) όταν υπερισχύουν των πάντων το κέρδος και η ασύδοτη εκμετάλλευση, πώς είναι δυνατόν να υπάρξει "πράσινη ανάπτυξη"; Οσο για τις κοινωνικές σχέσεις, είναι πασίδηλο ότι κάποιες περιοχές που κατοικούνται από φτωχούς είναι υποβαθμισμένες και καθίστανται ο βόθρος των πλουσίων (...) το οικολογικό κίνημα αν θέλει πραγματικά να λειτουργήσει χειραφετικά πρέπει να έχει ταξικό χαρακτήρα να έχει ως αιχμή του δόρατος τους άμεσα πληττόμενους, τους "εκτός", τους υπεράριθμους» (ο Γ. Παπασωτηρίου στη ΒΡΑΔΥΝΗ).
ΚΑΙ ΧΤΕΣ ΕΤΣΙ ΗΤΑΝΕ: «Οι δημοσκοπήσεις στη χώρα μας (...) έχουν μετατραπεί σε εργαλεία χειραγώγησης της κοινής γνώμης» (ο Α. Παπαδόπουλος στην ΑΥΓΗ).
Ο ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ: «Εχω βαρεθεί ν' ακούω τους διάφορους τηλεοπτικούς μουεζίνηδες να επικρίνουν τους πολιτικούς και τα κόμματα για τον τρόπο με τον οποίο πολιτεύονται, τη στιγμή που ο τρόπος αυτός δεν είναι άλλος από εκείνον που οι ίδιοι έχουν επιβάλει, τόσο με τη θεματολογία που επιλέγουν όσο και με τα πρόσωπα που προβάλλουν. Κανένας δεν ισχυρίζεται ότι οι πολιτικοί μας και ο λόγος τους είναι όπως θα θέλαμε και θα έπρεπε να είναι. Αλλά γι' αυτό δεν φταίνε μόνο εκείνοι. Αν ήθελε η τηλεόραση μπορούσε να επιβάλει τον ουσιαστικό διάλογο. Αλλά δεν το θέλει. Εχει επιλέξει τον χαβαλέ. Κι αυτόν συστηματικά καλλιεργεί» (ο Ε. Μπαρτζινόπουλος στο ΕΘΝΟΣ).