Τη δέσμευση ότι το ζήτημα της χρηματοδότησης του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη από την πλευρά της Βουλγαρίας θα επιλυθεί άμεσα, καθώς και ότι εντός έξι μηνών θα ολοκληρωθεί η περιβαλλοντική μελέτη για την υλοποίηση του έργου, έδωσε ο υπουργός Οικονομίας και Ενέργειας της Βουλγαρίας Τ. Τράικοφ στον υφυπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Ι. Μανιάτη, στη συνάντησή τους στη Βουλγαρία. Μάλιστα, η διατύπωση της ανακοίνωσης του υπουργείου Περιβάλλοντος είναι ότι ο Ελληνας υφυπουργός «απέσπασε» αυτές τις δεσμεύσεις, έχοντας προηγουμένως μεταφέρει «τις ανησυχίες της ελληνικής πλευράς, αναφορικά με τις ασάφειες και τις καθυστερήσεις που παρατηρούνται στην υλοποίηση του πετρελαιαγωγού». Η ελληνική πλευρά ζήτησε συγκεκριμένο, αυστηρό, χρονοδιάγραμμα για το έργο και εντατικότερη συνεργασία των δημόσιων υπηρεσιών της Βουλγαρίας με τους μελετητικούς φορείς της διεθνούς εταιρείας.
Η παρέμβαση της ελληνικής κυβέρνησης έρχεται μετά την καταρχήν συμπόρευσή της με τη Βουλγαρία στο θέμα της επαναδιαπραγμάτευσης της συμμετοχής της στο έργο. Φαίνεται, όμως, ότι ο αγωγός έχει και «ψωμί» για τις εταιρείες που συμμετέχουν και σημαίνοντα ρόλο στη μεταφορά του πετρελαίου, οπότε αυξάνονται οι πιέσεις για τη λειτουργία του. Στο μεταξύ, και η στάση της πρόσφατα εκλεγμένης κυβέρνησης της Βουλγαρίας ήταν ήξεις - αφήξεις, ενώ η ελληνική κυβέρνηση έχει ανοικτά ζητήματα με τη Ρωσία, από τη συμφωνία για την προμήθεια ενός μεγάλου αριθμού αρμάτων μάχης, στην κατασκευή των οποίων συμμετέχουν και ελληνικές εταιρείες, έως και τα ζητήματα του φυσικού αερίου με τη νέα σύμβαση που βρίσκεται υπό διαπραγμάτευση.
Στις αρχές του Φλεβάρη θα γίνει στην Αθήνα και συνάντηση της διμερούς ομάδας εργασίας για τον αγωγό φυσικού αερίου Κομοτηνή - Χάσκοβο.
Η συνάντηση των δύο υπουργών έγινε στο περιθώριο της συνάντησης των υπουργών Ενέργειας του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας Εύξεινου Πόντου (ΟΣΕΠ), οι οποίοι υπέγραψαν τη «Διακήρυξη των κρατών - μελών του ΟΣΕΠ για την εγκαθίδρυση μιας ολοκληρωμένης αγοράς Ενέργειας στη Μαύρη Θάλασσα». Πρόκειται για μια κίνηση ενδυνάμωσης της υλοποίησης της πολιτικής «απελευθέρωσης» της αγοράς ενέργειας σε χώρες εκτός ΕΕ. Βασίζεται στην ιδιωτικοποίηση των εθνικών υποδομών ενέργειας. Το επόμενο βήμα θα είναι η σύνδεση των νέων «αγορών» με την κοινή αγορά ενέργειας της ΕΕ.