Στο μέλλον,
λέγεται, θα ζω
απ' εκατό και πάνω,
μ' αν κυβερνήτες
άθλιους
στη ράχη μου
έχω πάνω,
τα χρόνια
τα περσότερα
πέστε τι να τα κάνω;
* * *
Τι να την κάνω
τη ζωή να είναι
πιο μεγάλη,
αν στη μιζέρια
κολυμπώ,
αν μ' έχουν
σαν χαμάλη
κι αν με πατούν
τ' αφεντικά, μόνιμα,
στο κεφάλι;
* * *
Να ζω, το θέλω,
πιο πολύ,
ναι, δόκτορές μου
μπράβο,
να ζω όμως
σαν άνθρωπος
και όχι
σαν το σκλάβο!