ΙΣΛΑΜΑΜΠΑΝΤ - ΝΕΟ ΔΕΛΧΙ (του απεσταλμένου μας ΔΗΜ. ΜΗΛΑΚΑ).--
Ο υπουργός Εξωτερικών Γ. Παπανδρέου στις χτεσινές του επαφές με τον «πρόεδρο» του Πακιστάν στρατηγό Μουσάραφ στο Ισλαμαμπάντ και τον Ινδό ομόλογό του Τ. Σινχ στο Νέο Δελχί επανέλαβε τις ιδέες περί «διαλόγου των πολιτισμών». Είναι, ωστόσο, αβέβαιο αν οι δύο συνομιλητές του μπόρεσαν καν να τον ακούσουν. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν αυτές οι δύο χώρες και η μεταξύ τους διαμάχη είναι τέτοια, που πρωτοβουλίες του τύπου «διάλογος πολιτισμών και θρησκειών» μοιάζουν με ανέκδοτα.
Παρ' όλα αυτά ο Γ. Παπανδρέου διατύπωσε την πρότασή του για το διάλογο μεταξύ των θρησκειών μην έχοντας και πολλά άλλα πράγματα να πει για τα φλέγοντα ζητήματα που απασχολούν τις δύο χώρες. Αλλωστε, αυτά τα ζητήματα είναι τέτοια που ο Ελληνας υπουργός Εξωτερικών και η ελληνική κυβέρνηση δεν έχουν λόγο.
Μια σημαντική, η σημαντικότερη ίσως, «παράπλευρη» συνέπεια του πολέμου που διεξάγουν οι Αμερικανοί και λοιποί ΝΑΤΟικοί στο Αφγανιστάν είναι η κλιμάκωση της έντασης μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν, δηλαδή μεταξύ δύο χωρών που διαθέτουν πυρηνικό οπλοστάσιο. Οι δύο χώρες που συγκρούονται επί δεκαετίες για το Κασμίρ συγκεντρώνουν τεράστια στρατηγική δύναμη, στα μεταξύ τους σύνορα. Οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι καθημερινά ανταλλάσσουν κατηγορίες σε διόλου διπλωματικό ύφος.
Για παράδειγμα ο Ινδός υπουργός Εξωτερικών στη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου με τον Ελληνα ομόλογό του βρήκε την ευκαιρία να εκφράσει δημόσια τους φόβους του «για το ενδεχόμενο να περάσουν στα χέρια τρομοκρατών όπλα μαζικής καταστροφής από το οπλοστάσιο του Πακιστάν». Η αιχμή για τη συνεργασία μηχανισμών του Πακιστάν με τους Ταλιμπάν ήταν σαφέστατη. Το ίδιο σαφής ήταν και κατά τις συνομιλίες του ο Ινδός υπουργός με τον Γ. Παπανδρέου, στον οποίο, σύμφωνα με πληροφορίες εξέφρασε τα «παράπονά» του για την αδιαφορία ετών από τις χώρες της Δύσης για τη δράση υποκινούμενων από το Πακιστάν τρομοκρατικών ομάδων στο Κασμίρ.
Από την άλλη πλευρά ο Πρόεδρος Μουσάραφ δέχτηκε την ανθρωπιστική βοήθεια που διαθέτει η Ελλάδα στη χώρα του και ευχαρίστησε γι' αυτό. Στη διάρκεια της εικοσάλεπτης συνομιλίας του με τον Γ. Παπανδρέου, δε μοιράστηκε τα προβλήματα που αντιμετωπίζει με την κλιμακούμενη δράση ακραίων ομάδων φιλικών προς τους Ταλιμπάν στο εσωτερικό της χώρας του. Για τα ζητήματα αυτά άλλωστε ο Πρόεδρος Μουσάραφ συζητά απ' ευθείας και ίσως μόνο με τους Αμερικανούς οι οποίοι θα κάνουν ό,τι είναι δυνατόν να τον διατηρήσουν την εξουσία - τουλάχιστον όσο το Πακιστάν είναι απαραίτητο για τη διενέργεια στρατιωτικών επιχειρήσεων στο Αφγανιστάν. Στο ερώτημα για πόσο μπορεί να διατηρηθεί αυτή η ισορροπία του τρόμου μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν ίσως δεν μπορούν να το απαντήσουν ούτε οι ίδιοι οι Αμερικανοί, πόσο μάλλον ο Γ. Παπανδρέου.