Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο «καταδίκασε εντονότατα τη δολοφονία του πρωθυπουργού της Σερβίας Ζ. Τζίντζιτς», εξέφρασε «ικανοποίηση» για το διορισμό νέων κυβερνήσεων στη Σερβία και στο Μαυροβούνιο και προτρέπει το νέο πρωθυπουργό «να συνεχίσει δραστήρια» τις πολιτικές του Τζίντζιτς, οι οποίες, σύμφωνα με τις αποφάσεις των Βρυξελλών, είναι οι εξής: 1) «Ο αδιάκοπος αγώνας κατά της οργανωμένης εγκληματικότητας και της διαφθοράς», δηλαδή κατά της «απροσάρμοστης» Σερβίας, η οποία ποινικοποιείται συλλήβδην. 2) «Ο γενικός εκδημοκρατισμός των κρατικών δομών», δηλαδή το γενικό ξεχαρβάλωμα του σερβικού κράτους και η «εκσυγχρονιστική» προσαρμογή του, από τη διοίκηση μέχρι το στρατό, με «περαιτέρω προσέγγιση των ευρωπαϊκών δομών». 3) «Η πλήρης συνεργασία με το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία», το οποίο δικάζει Βαλκάνιους, αλλά απαγορεύεται να θίξει Αγγλους ή Αμερικανούς που βομβαρδίζουν άμαχο πληθυσμό στα Βαλκάνια, στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ κ.α. Σύμφωνα με τις αποφάσεις των Βρυξελλών, «το μέλλον των Δυτικών Βαλκανίων βρίσκεται εντός της ΕΕ» και πρέπει να εξευρεθούν «τρόποι και μέσα για να ενισχυθεί ακόμα περισσότερο η πολιτική της Ενωσης στη συγκεκριμένη περιοχή».
Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κάνει ειδική αναφορά στη Μ. Ανατολή αφού «η ιρακινή κρίση καθιστά ακόμη επιτακτικότερη τη συζήτηση και διευθέτηση των άλλων προβλημάτων της περιοχής», δηλαδή τη γενικότερη βίαιη αλλαγή συνόρων και καθεστώτων της περιοχής. Η ΕΕ «επικροτεί τη δήλωση του Προέδρου Μπους της 14ης Μαρτίου με την οποία εξαγγέλλει την πρόθεσή του να προωθήσει τον οδικό χάρτη» για την «επίτευξη οριστικής και συνολικής διευθέτησης» του Παλαιστινιακού.
Η ΕΕ «επαινεί και υποστηρίζει» την «προώθηση εκτεταμένων πολιτικών μεταρρυθμίσεων στους κόλπους της Παλαιστινιακής Αρχής», εκτιμά ότι ο διορισμός του πρωθυπουργού Μαχμούντ Αμπάς «θα δώσει σοβαρή ώθηση στην ειρηνευτική διαδικασία» και εκδηλώνει «ικανοποίηση» προς τον Αραφάτ που υπέγραψε τη σχετική νομοθετική πράξη. Δεν υπάρχει καμία αναφορά στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού, αλλά μόνο μια έκκληση «να τερματιστεί η ανθρωπιστική τραγωδία». Οι βόμβες του Μπους και του Σαρόν ματώνουν τη Μ. Ανατολή, και η ΕΕ εκδηλώνει από τους πύργους των Βρυξελλών τα «ανθρωπιστικά» της «ιδεώδη».
Η αναφορά στο Ισραήλ είναι χαρακτηριστική: «Η ΕΕ απευθύνει και πάλι έκκληση προς το Ισραήλ να αναστρέψει την εποικιστική του πολιτική, η οποία συνιστά εμπόδιο για την ειρήνη»!!! Αντίθετα, η αναφορά στη ΛΔ Κορέας βρωμάει πόλεμο: «Το Συμβούλιο κάλεσε τη Β. Κορέα να απόσχει από οποιαδήποτε ενέργεια θα μπορούσε να επιδεινώσει περισσότερο την κατάσταση. Επιβεβαίωσε ότι η μη συμμόρφωση της Β. Κορέας με τις διεθνείς της υποχρεώσεις στον τομέα των πυρηνικών όπλων προκαλεί σοβαρή ανησυχία σε ολόκληρη τη διεθνή κοινότητα και είναι επιζήμια για τα συμφέροντά της».
Στην επόμενη αμερικανική αυτοκρατορική εκστρατεία θα δοθεί εκ νέου στην ΕΕ η δυνατότητα να εκφράσει τα αισθήματα «ανθρωπιστικής» σκύλευσης επί των συντριμμιών του «κακού» Μπους. Προσφέροντας «διευκολύνσεις» στην αμερικανική φάμπρικα του πολέμου.