Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ μορφή της νέας καπιταλιστικής βαρβαρότητας είναι η «Νέα τάξη Πραγμάτων». Δηλαδή το «πλανητικό κράτος», το κράτος των πολυεθνικών. Ενα κράτος που δεν ανέχεται την ανεξαρτησία των εθνικών κρατών, που επιδιώκει να επιβάλει σε όλο τον κόσμο τη δικτατορία του υπερεθνικού κεφαλαίου, το δόγμα της μιας σκέψης, τον ολοκληρωτισμό, δηλαδή, της αγοράς.
ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ της «νέας τάξης» είναι η αποσταθεροποίηση και υπονόμευση των εθνικών συνόρων, η δημιουργία κρατών -προτεκτοράτων, το αιματοκύλισμα των λαών, η πλήρης εξουθένωσή τους και υποταγή τους.
ΑΜΕΣΕΣ επιδιώξεις της «νέας τάξης» είναι η αποσταθεροποίηση των Βαλκανίων, η αναδιάταξη του πολιτικού χάρτη της Χερσονήσου και η ολοκληρωτική άλωση της πρώην Σοβιετικής Ενωσης.
ΤΟ νεοταξικό εφιάλτη θα μπορούσαμε να τον συμπυκνώσουμε στο εξής δόγμα: «Οποιος λαός θα αντιστέκεται στις πλανητικές ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις θα ισοπεδώνεται και κάθε φωνή αντίθετη θα φιμώνεται και θα συκοφαντείται».
ΤΟ ΥΠΟΒΑΘΡΟ αυτού του εφιάλτη είναι η καπιταλιστική οικονομική και πολιτική παγκοσμιοποίηση, που σημαίνει την πλήρη απελευθέρωση της αγοράς, τη δικτατορία της αγοράς. Η πολιτική που προωθεί τη δικτατορία της αγοράς είναι ο νεοφιλελευθερισμός.
Ο ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΣ είναι η πιο άγρια και επιθετική πολιτική κατά των εργατικών και κοινωνικών κατακτήσεων, των κινημάτων και των δημοκρατικών ελευθεριών. Συγκεκριμένα σημαίνει: Λιτότητα, αύξηση ανεργίας, υπερεκμετάλλευση των εργαζομένων, κατεδάφιση του κράτους πρόνοιας, ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, συρρίκνωση των συνδικαλιστικών και δημοκρατικών ελευθεριών, χρηματοπιστωτική εγκληματικότητα, διαφθορά...
Η ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ συγκρότηση (υπερεθνικά μονοπώλια), η πολιτική συγκρότηση («νέα τάξη») και η πολιτική φιλοσοφία και πρακτική (νεοφιλελευθερισμός) είναι σήμερα αδιαχώριστα. Αυτό σημαίνει ότι και ο αγώνας είναι αδιαχώριστος.
ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ που μιλούν στο όνομα του κομμουνισμού, του σοσιαλισμού και της προόδου πρέπει να οριοθετούνται ανοιχτά και καθαρά από τη «νέα τάξη», τους πολιτικούς υπηρέτες της και τα ιδεολογήματα της απάτης. Πρέπει, δηλαδή, να διαχωρίζονται καθαρά και ξάστερα από το νεοφιλελευθερισμό, τα «εκσυγχρονιστικά» του ψευδώνυμα και από κάθε απόχρωση κεντροαριστερών σεναρίων.
ΕΝΑ ΜΕΤΩΠΟ αγώνα, συνακόλουθα και μια εκλογική συμμαχία, πρέπει να ανταποκρίνεται σε αυτές τις στρατηγικές οριοθετήσεις του αγώνα. Το ΚΚΕ είναι το μόνο από τα υπάρχοντα κόμματα που καλύπτει προγραμματικά και αγωνιστικά, καθαρά και ξάστερα τις στρατηγικές αυτές προϋποθέσεις. Η εκλογική ενίσχυση του ΚΚΕ είναι ενίσχυση των δυνάμεων που έχουν ξεκάθαρα οριοθετηθεί απέναντι στο νεοταξικό μέτωπο, ενίσχυση των όρων πάλης κατά του νεοφιλελευθερισμού, ενίσχυση των προϋποθέσεων διεύρυνσης του αγωνιστικού μετώπου και από άλλες δυνάμεις που είναι εγκλωβισμένες σε άλλα κόμματα...