«Δε θέλουμε τους Αμερικανούς: Με γεια μας, με χαρά μας, αλλά τότε ούτε αυτοί θα μας θέλουν! Μας συμφέρει όμως να μην μας θέλουν οι Αμερικανοί»; γράφει ο Ι.Κ. Πρετεντέρης στο «ΒΗΜΑ» της 3/5/2000. Και σε άλλο σημείο του δουλοπρεπούς άρθρου του σημειώνει, αναφερόμενος στις διαδηλώσεις κατά την επίσκεψη Κλίντον: «Και υποθέτω ακόμη ότι όταν σε μια χώρα δεν επιτρέπουν στον πρόεδρό τους να πάει στην πρεσβεία "επειδή θα περάσει η διαδήλωση", το θεωρούν καφρίλα. Δεν μπορώ να τους δώσω εντελώς άδικο. Το ίδιος ακριβώς θα αισθανόμουν κι εγώ αν εμπόδιζαν τον Στεφανόπουλο να φθάσει στην ελληνική πρεσβεία της Ουάσιγκτον, του Λονδίνου ή της Μόσχας, επειδή οι τοπικές Παπαρήγες δε γουστάρουν την ελληνική πολιτική σε κάποιο σημείο του πλανήτη»!
Να σημειωθεί ότι τα παραπάνω ραγιάδικα και αντιδραστικά ο Ι.Κ. Πρετεντέρης τα γράφει με αφορμή την έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ «για την τρομοκρατία». Με την οποία, όπως λέει ο ίδιος, «οι αρμόδιοι της Ουάσιγκτον μας ξεπλήρωσαν μέρος του λογαριασμού για το Κοσσυφοπέδιο και την επίσκεψη Κλίντον με τον πιο σαδιστικό τρόπο. Κατέγραψαν απλώς όσα έγιναν στον τόπο μας, όσα γίνονται και όσα δεν έχουν γίνει».
Ομολογεί, έτσι, με τον τρόπο του, λειτουργώντας ως γνήσιο φερέφωνο των ΗΠΑ ότι το περιεχόμενο της έκθεσης του Στέιτ Ντιπάρτμεντ στρέφεται κατά του λαϊκού κινήματος που θεωρείται από τις ΗΠΑ τρομοκράτης! Με άλλα λόγια, λέει: Αφού ο λαός προβαίνει σε τρομοκρατικές πράξεις, δικαίως οι ΗΠΑ αντιδρούν κατά της... τρομοκρατίας!!
Με τον παραπάνω τρόπο, όμως, ο κ. Πρετεντέρης κάνει και κάτι άλλο: Συγκαλύπτει το ρόλο των ΗΠΑ, που δρουν ως παγκόσμιος τρομοκράτης, που είναι η κύρια πηγή της τρομοκρατίας στον κόσμο, μαζί με τους βασικούς εταίρους τους στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ. Οχι, η τρομοκρατία δεν προέρχεται από την ίδια την πολιτική των ιμπεριαλιστών! Προέρχεται από τους λαούς που αντιδρούν σ' αυτή, μας λέει ο κ. Πρετεντέρης.
Φαίνεται ότι η αναφώνηση «αίσχος», μάλλον δεν είναι αρκετή για τα γραφόμενα του κ. Πρετεντέρη.
Δείχνει, λοιπόν, και με αυτό τον τρόπο, τη λύσσα που τον χαρακτηρίζει, στο άκουσμα και μόνο των λέξεων αντίσταση, λαϊκή πάλη, αξιοπρέπεια. Και κρίνει εξ ιδίων.
Αυτή τη νοοτροπία θέλει ο κ. Πρετεντέρης «να περάσει» στους λαϊκούς αναγνώστες της εφημερίδας όπου εργάζεται. Τη νοοτροπία του ραγιαδισμού στο άκρον άωτον. Τη νοοτροπία που τσάκισαν οι αγωνιστές του 1821, της ΕΑΜικής Αντίστασης, του Πολυτεχνείου και όλων των αγώνων του λαού μας.
Διακρίνει κανείς πολιτική σκοπιμότητα στον κ. Πρετεντέρη; Αν είναι δυνατόν...
Πάντως, αν τον Κ. Στεφανόπουλο τον υποδέχονταν διαδηλωτές σε ξένες πρωτεύουσες καταγγέλλοντας τη συμμετοχή της Ελλάδας στη σφαγή του λαού της Γιουγκοσλαβίας, εμείς θα είμασταν με το μέρος των διαδηλωτών.