το χρήμα που αρπάχτηκε και το χρήμα που εξαγόρασε
το χρέος όσων εξεγείρονται και το χρέος όσων προσβλέπουν στις εξεγέρσεις
προτεραιότητα στο χρέος
γιατί ο πόλεμός τους μας αφορά. Οχι για την τιμή του πετρελαίου, ούτε για τις αυταπάτες ότι υπάρχουν καλοί και κακοί ιμπεριαλιστές. Ισα ίσα που οι αντιθέσεις τους είναι που φέρνουν ακόμα πιο κοντά τον πόλεμο.
Μας αφορά, λοιπόν, γιατί, μ' όση «διπλωματία» κι αν τον ντύσουν, όπως κι αν τον ονομάσουν, είναι ένας ιμπεριαλιστικός πόλεμος, που έρχεται όλο και πιο κοντά και μόνο νέα δεινά φέρνει στους λαούς της περιοχής.
Αν χτες διαδηλώναμε μια, τώρα - εδώ το χρέος - ξανά και ξανά στη διαδήλωση. Οπως θα κάνουμε και στη διαδήλωση της Πρωτομαγιάς με το ΠΑΜΕ, που βεβαίως και θα καταλήξει στην αμερικάνικη πρεσβεία, γιατί ακριβώς εργάτης δε σημαίνει μόνο αίτημα για αύξηση στο μεροκάματο.
Γιατί αυτοί όπου πατούν αφήνουν πίσω τους μόνον αίμα. Είτε από τις βόμβες τους, είτε από την εξέγερση που προκαλεί η παρουσία τους. Και κανένας δεν ξεχνά πως άντε να αλλάξουν οι έμποροι του πολέμου, δεν αλλάζει η πολιτική τους αν δεν ανατραπούν ως σύστημα.
Υπάρχουν, βέβαια, και οι επώνυμοι της «αδέσμευτης» δημοσιογραφίας, που βαφτίζουν τρομοκράτη όποιον ταράζει την ησυχία της αυλής και ψάχνει, λέει, ο πρόεδρος του σωματείου να βρει ποιοι είναι. Μια μέρα να σταθεί απέναντι απ' την πρεσβεία, θα τους δει να μπαινοβγαίνουν. Δεν κρύβονται.
Κατά τ' άλλα, ακόμα και με τα δικά τους στοιχεία, ένα προκύπτει: Αυτοί τρελό χρήμα από τη δουλιά των εργατών και οι εργάτες όλο πιο σκληρά, όλο πιο φτηνά. Αυτό σημαίνει αύξηση της ανταγωνιστικότητας.
Ασχετο: Οταν, ως ΠΑΣΟΚ, σε παίρνουν χαμπάρι ακόμα και οι δικοί σου δημοσιογράφοι και σου κάνουν πλάκα για τις δήθεν διαφορές σου με τη ΝΔ, προκύπτει ένα ζήτημα για όλους όσοι συνεχίζουν να μένουν κολλημένοι εκεί. Είναι καιρός πια που δεν αναγνωρίζονται κοψοχέρηδες μετά γνώσεως...