Την πολιτική προνομίων στο μεγάλο κεφάλαιο υπερασπίστηκε ο Γ. Παπανδρέου, απαντώντας στην Ερώτηση
Οσο η πλουτοκρατία κάνει κουμάντο, τόσο θα μεγαλώνει η ανεργία. Στο χέρι του λαού είναι, με την πάλη του, να ανατρέψει την εξουσία του κεφαλαίου και να αποσπάσει σήμερα μέτρα ουσιαστικής προστασίας των ανέργων |
Σε ό,τι αφορά την προστασία των ανέργων, στάθηκε σε γενικολογίες και σε ανέξοδα λόγια συμπάθειας, επιμένοντας στην ανάγκη «να γίνουν σοβαρές τομές στο μοντέλο ανάπτυξης της χώρας». Πρώτο μέλημά μας, είπε, είναι να αποφύγουμε την πτώχευση και να προσελκύσουμε επενδύσεις όπως γίνεται με την Κίνα ή το Κατάρ.
Αυτό που δεν είπε, είναι ότι αυτές οι επενδύσεις έχουν σαν προϋπόθεση το παραπέρα φτήνεμα της εργατικής δύναμης και σε καμιά περίπτωση δεν πρόκειται να λύσουν το πρόβλημα της ανεργίας, αφού οι θέσεις απασχόλησης που δημιουργούν δεν είναι μόνο ελάχιστες, αλλά επιπλέον είναι και πολύ λιγότερες συγκριτικά με αυτές που χάνονται σε τομείς της παραγωγής που παρακμάζουν και σιγά σιγά σβήνουν, εξαιτίας του ότι δε θεωρούνται αποδοτικοί για το κεφάλαιο.
Τα αρμόδια υπουργεία, είπε γενικώς και αορίστως, προχωρούν σε συντονισμένα προγράμματα για την αναμόρφωση ολόκληρου του προνοιακού συστήματος, προκειμένου όχι μόνο να προστατευθεί ο άνεργος, αλλά να επανενταχθεί στην αγορά εργασίας και ως εκ τούτου δεν αρκεί από μόνο του το επίδομα ανεργίας. Αναπτύσσοντας τις κυβερνητικές ενέργειες πάνω στο θέμα είπε ότι έχει επεκταθεί η ασφάλιση στους ανέργους και υπάρχει πρόγραμμα στον τουρισμό, όπου «θα επεκτείνουμε την εργασία για 30.000 - 40.000 άτομα για να επεκτείνουμε και την τουριστική περίοδο».
Επί της ουσίας, ο πρωθυπουργός ομολογεί ότι η κυβέρνηση βλέπει «λύση» στην ανεργία μέσα από την επιδότηση της απασχόλησης, δηλαδή μέσα από την αθρόα επιδότηση της εργοδοσίας για τις ασφαλιστικές εισφορές και τους μισθούς των ανέργων, με χρήματα των ίδιων των εργαζομένων.
Αναμασώντας τα περί «πράσινης ανάπτυξης» είπε ότι όσες επιχειρήσεις ασχοληθούν με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας μπορούν να δώσουν ακόμα και 200.000 - 250.000 θέσεις εργασίας. Εάν, πρόσθεσε, δεν αλλάξουμε το αναπτυξιακό μοντέλο «όλα αυτά θα έχουν κοντά ποδάρια» και αναφερόμενος στον αγροτικό τομέα είπε ότι δυνατότητες υπάρχουν, αρκεί να μη συνεχιστεί το λάθος «απλώς να παράγουμε για να παράγουμε, για την επιδότηση, χωρίς να πάμε στην ποιότητα».
Από την ομιλία του Γ. Παπανδρέου δεν έλειψαν και οι προσφιλείς του αναφορές στο «διεθνή καπιταλισμό, ο οποίος πηγαίνει σε χώρες όπου υπάρχουν συνθήκες πολύ μεγαλύτερης κερδοφορίας». Για να διασκεδάσει τις εντυπώσεις, σχετικά με τη βάρβαρη πολιτική, που υπηρετεί η κυβέρνησή του, πρόσθεσε ότι οι συνθήκες φθηνής εργασίας, χωρίς συλλογικές συμβάσεις, με συνθήκες δουλειάς πολύ δύσκολες χτυπούν βεβαίως τα κοινωνικά συστήματα και την ανταγωνιστικότητα των αναπτυγμένων χωρών.
Διαστρέφοντας, τέλος, την πραγματικότητα, είπε ότι «εμείς θέλουμε να πάμε σε ένα μοντέλο που επενδύει στην ποιότητα της εργασίας και όχι στη φθηνή εργασία».
Σε κάθε περίπτωση, και δείχνοντας ότι η κυβέρνηση έχει ως μοναδικό μέλημα το μπούκωμα της μεγαλοεργοδοσίας με προνόμια και επιδοτήσεις, με πρόσχημα τη συγκράτηση της ανεργίας, τα αρμόδια υπουργεία ετοιμάζονται το επόμενο διάστημα να προωθήσουν τα παρακάτω μέτρα, στο πλαίσιο των λεγόμενων «ενεργητικών πολιτικών για την απασχόληση»
Η συνάντηση έγινε και για την ενημέρωση του πρωθυπουργού, ενόψει της Επίκαιρης Επερώτησης που έχει καταθέσει το ΚΚΕ, με θέμα την ανεργία. Σύμφωνα με πληροφορίες, η κυβέρνηση σκοπεύει άμεσα να προωθήσει:
1) «Πρόγραμμα διαρθρωτικής προσαρμογής για επιχειρήσεις που βρίσκονται σε κρίση». Το συγκεκριμένο πρόγραμμα θα δώσει τη δυνατότητα στους εργοδότες να προχωρούν στη σύναψη επιχειρηματικών συμβάσεων με τους εργαζόμενους, με μισθούς κάτω από την Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας και με πρόσχημα τη μείωση των κερδών τους ή της παραγωγής στις επιχειρήσεις τους.
2) «Πρόγραμμα ένταξης των νέων στην αγορά εργασίας». Πρόκειται για άμεση ενεργοποίηση του «άρθρου 74», του νέου αντεργατικού νόμου, που δίνει τη δυνατότητα στους εργοδότες που προσλαμβάνουν νεοεισερχόμενους στην αγορά εργασίας, ηλικίας κάτω των 25 ετών και να τους αμείβουν με το (84%) του κατώτατου βασικού μισθού ή ημερομισθίου, της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας. Να τους «φιλοδωρούν», δηλαδή, με 590 ευρώ μεικτά!
3) «Πρόγραμμα διατήρησης θέσεων εργασίας». Μέσω του ΟΑΕΔ το 2011 θα δοθεί 1 δισεκατομμύριο ευρώ, για να ενισχυθεί η μεγαλοεργοδοσία, με επιχορήγηση ασφαλιστικών εισφορών 200.000 εργαζομένων. Στο όνομα δήθεν της αντιμετώπισης της ανεργίας, η κυβέρνηση εξασφαλίζει στο κεφάλαιο ακόμα μεγαλύτερη μείωση του λεγόμενου «εργατικού κόστους».
4)«Ενεργοποίηση των Τοπικών Συμφώνων Απασχόλησης». Πρόκειται για βασικό εργαλείο στην εφαρμογή και επέκταση της μερικής απασχόλησης, των ωρομισθίων και το χτύπημα των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας. Με τα Τοπικά Σύμφωνα Απασχόλησης (που πρωτοεμφανίστηκαν το 1997 και προωθήθηκαν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση από εκλεγμένους του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΣΥΝ), η κυβέρνηση θα επιδιώξει να διαμορφώσει «ειδικό καθεστώς απασχόλησης» σε περιοχές της χώρας με διεύρυνση της «ελαστικής απασχόλησης» (δουλειά με την ώρα ή κάποιες μέρες του μήνα) και μισθούς που δε θα υπάγονται στην Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.
5) «Προγράμματα επανένταξης μακροχρόνια ανέργων». Πρόκειται ουσιαστικά για την κατάρτιση προγραμμάτων «κοινωνικής οικονομίας», όπου μακροχρόνια άνεργοι χωρίς καμιά «εμπειρία», θα αναλάβουν δομές «κοινωνικών πολιτικών», μέσω επιδοτούμενων προνοιακών προγραμμάτων, υποκαθιστώντας υποτυπωδώς το κράτος και ανοίγοντας διάπλατα το δρόμο στους ιδιώτες.