Στις πλατείες, άνθρωποι του μόχθου έχουν σοβαρότερα πράγματα να ασχοληθούν, από τα παραμύθια των μυστικών υπηρεσιών και των εταιριών εμπορίας «συστημάτων ασφαλείας». Π.χ. από την πριμοδότηση για την παραγωγή λεμονιού το 2003 δεν έχουν πάρει ούτε λεπτό. Επίσης, ακόμη να δοθεί όλο το ποσό για την περσινή, τεράστια καταστροφή από το χιόνι και τον πάγο. Η δε πριμοδότηση για την περσινή παραγωγή λαδιού ήρθε μειωμένη κατά περίπου 20%, «επειδή» - όπως τους είπαν - «τα λεφτά δεν έφταναν για όλους».
«Από νοικοκυραίοι, καταντήσαμε διακονιαραίοι, να παρακαλάμε τον τουρίστα», μου είπε ένας λεβεντόγερος. Οι μεγαλύτεροι έχουν έναν ιδιαίτερο τρόπο να διαβάζουν την πραγματικότητα. Μέσα από την πείρα και με τη γνώση για τις δυνατότητες του τόπου να θρέψει τη μισή Ελλάδα. Με τη γνώση του τι εστί «αγροτικές αναδιαρθρώσεις» ή «εξορθολογισμός της αγροτικής παραγωγής» ή ορθότερα καταστροφή της μικρομεσαίας αγροτιάς από τις ντιρεκτίβες των Βρυξελλών.
Πίσω στους νεότερους, οι μικρομεσαίοι και μικροϊδιοκτήτες που πριν μερικά χρόνια, επί ΥΠΕΧΩΔΕ Βασούλας, άκουγαν για σημαντικές επενδύσεις που θα γίνουν στην περιοχή στον τομέα της φιλοξενίας και παροχής υπηρεσιών, όσοι είδαν εκεί μια αχτίδα να ζήσουν έστω και ως μισθωτοί, άνθρωποι που έσπευσαν να πουλήσουν το - έτσι όπως τους το κατάντησαν - επιζήμιο χωράφι τους, όσοι έλπιζαν ότι κάπου θα ανοίξει μια δουλιά να απορροφηθούν, τώρα ανησυχούν μην τους πήραν τη γη τζάμπα, για να το μεταπωλήσουν κάποιοι επιτήδειοι ακριβότερα, και μέσω μιας απλής δραστηριότητας εμπορίας, κονομήσουν χωρίς φυσικά να αφήσουν τίποτα στον τόπο.
Κι όσοι δεν πούλησαν, είτε γιατί φύλαξαν τα ρούχα... είτε γιατί δεν ήθελαν, τώρα ανησυχούν γιατί πολλά ακούγονται περί αναγκαστικών απαλλοτριώσεων, προς όφελος του μεγαλοεπιχειρηματία. Κι όλοι γνωρίζουν ότι όπου έρχεται τέτοια απαλλοτρίωση, ο μεγαλοεπιχειρηματίας παίρνει το φιλέτο και ο μικρομεσαίος ένα πιατάκι με αποφάγια για «αποζημίωση».
Φύγαμε με τη βεβαιότητα πως ό,τι είδαμε εκεί θα συμβαίνει και αλλού. Μετά την Αλλαγή ξεκίνησαν οι στροφές προς Μεγαλόπολη. Ο νεότερος, παρακαμπτήριος δρόμος που έβγαινε στα Παραδείσια και γλίτωνε τον κόσμο από την ταλαιπωρία, παραμένει κλειστός, λόγω προβλημάτων που προέκυψαν με την ποιότητα του έργου, την εργολαβία ή κάτι παρεμφερές. Ξανά λοιπόν και στροφηδόν στην ανηφόρα. Πυλία, Μεσσηνία, Πελοπόννησος, η χώρα ολόκληρη ή καλύτερα, ο λαός της. Με δίχως μετάλλια και δάφνες. Μόνο εμπόδια και βάρη.