Ο πιο βαθιά ριζωμένος μύθος είναι αυτός της υστέρησης των κοινωνικών δαπανών στην Ελλάδα (! ) σε σχέση με άλλες χώρες, υποστήριξε σύμβουλος του πρωθυπουργού
Σε μια προεκλογική επίδειξη των δήθεν τομών στην Πρόνοια, που επιχειρήθηκαν με τον αντικοινωνικό νόμο 2646/98, επιχειρήθηκε χτες σε ημερίδα του Εθνικού Οργανισμού Κοινωνικής Φροντίδας - του κεντρικού δηλαδή οργάνου που συστάθηκε με τον ίδιο νόμο.
Οι σχεδιασμοί επί χάρτου και, πολύ περισσότερο, η επίδειξη ευαισθησίας στα λόγια έδωσαν και πήραν για τέσσερις τομείς: Την οικογένεια και το παιδί, τους ηλικιωμένους, τα Ατομα με Ειδικές Ανάγκες (ΑμΕΑ) και τις ευπαθείς πληθυσμιακές ομάδες, που τελούν σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
Ο υφυπουργός Πρόνοιας Θ. Κοτσώνης αναφέρθηκε στο ιστορικό της θεσμοθέτησης της Πρόνοιας απ' τις "πρωτοβουλίες κυριών", θυμήθηκε την προαγωγή της απ' τα σοσιαλιστικά και σοσιαλδημοκρατικά κόμματα παλιότερα, και μετά αναγκάστηκε να αναγνωρίσει ότι σήμερα, λόγω της πλημμυρίδας των οικονομικών αλλαγών, κλείνει η στρόφιγγα. Ετσι ο νέος νόμος έκοψε, όπως είπε ο υπουργός, κλαδιά της Πρόνοιας για να ανθίσουν άλλα.
Λίγο αργότερα ο υφυπουργός Οικονομικών Ν. Χριστοδουλάκης,χρησιμοποιώντας το νέο τρόπο παρουσίασης των δαπανών κοινωνικής προστασίας, επιχείρησε να τοποθετήσει την Ελλάδα στο ίδιο επίπεδο με την Ιταλία. Οι συνολικές δαπάνες, όπως είπε ο υφυπουργός, αυξήθηκαν από 20% του ΑΕΠ το 1993 σε 22% το 1997. Μάλιστα υπολογίζοντας και τις λεγόμενες έμμεσες δαπάνες, ο υφυπουργός ανέβασε το ποσοστό σε 25%.
Πάντως όπως και να υπολογίσει τις κοινωνικές δαπάνες, η χώρα μας βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις της Ευρώπης σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat (Βλέπε και "Βήμα" της 19.4.1999).
Μάλιστα ο Ν. Χριστοδουλάκης παρουσίασε ως σημαντικό έργο τις περικοπές στα φάρμακα και ως παράδειγμα "επικεντρωμένης παρέμβασης" το ΕΚΑΣ στους χαμηλοσυνταξιούχους. Δεν είπε όμως τίποτε για τις συντάξεις πείνας που στερούν απ' τους συνταξιούχους ακόμα και τη δυνατότητα ενός καφέ ή ενός μικροδώρου στα εγγόνια τους.
Οπως δεν ακούστηκε τίποτε για τα επιδόματα των ΑμΕΑ, για τα οποία αποφασίζουν αυξήσεις τη μια χρονιά και δίνονται την άλλη. (Το 10% του 1997 το πήραν το 1998 και το, επίσης, 10% του 1998 το πήραν το 1999. Οσον αφορά το 1999 υπήρχαν κάποιες σκέψεις για 8%, αλλά χτες δεν ακούστηκε κιχ).
Ακόμα, σύμφωνα και με στοιχεία που παρουσιάστηκαν χτες το βράδυ στην ημερίδα, φάνηκε καθαρά η μη ικανοποίηση ή η ελάχιστη ικανοποίηση απ' τις υπάρχουσες υπηρεσίες Πρόνοιας. Αυτό βέβαια δεν εμπόδισε τον σύμβουλο του πρωθυπουργού Μ. Ματσαγγάνη να υποστηρίξει ότι ο "πιο ριζωμένος μύθος είναι αυτός της υστέρησης των κοινωνικών δαπανών στην Ελλάδα σε σχέση με τις άλλες χώρες"!
Τη "νέα πολιτική άποψη και κοινωνική αντίληψη" του υπουργείου Παιδείας για τα άτομα με ειδικές ανάγκες παρουσίασε χαιρετίζοντας τις εργασίες ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Παιδείας Αγγ. Ζησιμόπουλος. Ιδιαίτερα αναφέρθηκε στο προωθούμενο σχέδιο νόμου για την Ειδική Αγωγή, που όπως είπε θα κατατεθεί σύντομα, ενώ εμφάνισε εικόνα ειδυλλιακή στον τομέα της εκπαίδευσης των ΑμΕΑ, η οποία όμως κομμάτι κομμάτι εκχωρείται στους ιδιώτες.
Ο γγ του υπουργείου Παιδείας είπε ότι ο αριθμός των παιδιών και εφήβων με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες στη χώρα μας θα πρέπει να είναι 150.000 περίπου και σύμφωνα με σχετικές έρευνες σε άλλες χώρες το ποσοστό αυτό ανέρχεται στο 10% του μαθητικού πληθυσμού. "Το υπουργείο Παιδείας, στο πλαίσιο μιας πολιτικής που κατοχυρώνει για όλους το κοινωνικό δικαίωμα στην εκπαιδευτική πρόσβαση και καταργεί τον εκπαιδευτικό αποκλεισμό σ' όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, δε θα μπορούσε να μην ευαισθητοποιηθεί για την αποτελεσματικότερη λειτουργία του κοινωνικού - εκπαιδευτικού τομέα της ειδικής αγωγής", είπε ο γγ του υπουργείου, τη στιγμή που με τη "μεταρρύθμιση" και τις πανελλαδικές εξετάσεις της Β Λυκείου προωθεί ακριβώς τον αποκλεισμό των παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες από το εκπαιδευτικό σύστημα, και όχι μόνο αυτών. Ο Αγγ. Ζησιμόπουλος αναφέρθηκε στα βασικά σημεία του προωθούμενου νομοσχεδίου, που είναι ο θεσμός των Κέντρων Διάγνωσης, Αξιολόγησης και Υποστήριξης (ΚΔΑΥ), που θα λειτουργούν στις έδρες των νομών, και στην προωθούμενη ενσωμάτωση των παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες στα σχολεία, που έχει ήδη συναντήσει αντιδράσεις στο χώρο της ειδικής αγωγής.