Ελάχιστες μέρες μετά τη συνάντησή του με τον πρωθυπουργό Κ. Σημίτη, ο Ε. Γιαννόπουλος επανήλθε και, με φρασεολογία και μέθοδο ασφαλίτικη, επιτέθηκε, όχι μόνον κατά του «Ρ» και του ΚΚΕ, αλλά και κατά κοινωνικοπολιτικών παραγόντων, καλλιτεχνών, δημοσιογράφων, της ΕΣΗΕΑ, της ΠΟΕΣΥ και άλλων μαζικών φορέων που εκφράζουν τη συμπαράστασή τους στο «Ριζοσπάστη», για την πολιτική δίωξη της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ εναντίον της εφημερίδας μας.
Στην πολυσέλιδη επιστολή του -25 ολόκληρες σελίδες, που απέστειλε σε όσους εκφράζουν τη συμπαράστασή τους για τη δίωξη- ο Ε. Γιαννόπουλος αναφέρεται στο «Ρ» και το ΚΚΕ με τη γνωστή, από παλιά, χαφιέδικη φρασεολογία για «κομμουνιστικό λεβέντικο της δολοφονικής εποχής της φυσικής εξόντωσης ή της πολιτικής εξόντωσης παντός αντιφρονούντος». «Ή περί απόπειρας βδελυρής πράξης του ΚΚΕ» και άλλα τέτοια εύηχα. Ενώ, σχετικά με τους κοινωνικούς παράγοντες, που εκδηλώνουν τη συμπαράστασή τους στο «Ρ», γράφει συκοφαντικά πως: «Εκφράζονται, χωρίς καν να κάμουν τον κόπο να πληροφορηθούν την αλήθεια (σ.σ. όπως την εννοεί ο ίδιος βέβαια...), προκαλώντας το δημόσιο αίσθημα, την πολιτική ηθική και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια»(!) Και προσθέτει: «Πήραν σαν αλήθεια ό,τι σερβίρει το ΚΚΕ. Αυτό αποτελεί και το όνειδος στη συμπαράσταση», για να καταλήξει απειλώντας -εμμέσως πλην σαφώς: «Κι αυτό δε θα επιτραπεί να περάσει παρά τις κραυγές ΟΛΩΝ»...
***
Ηεπίθεση Γιαννόπουλου επεκτείνεται και κατά των μαζικών φορέων, που καταδικάζουν τη δίωξη στο «Ρ» και την προσπάθεια φίμωσης της πολιτικής κριτικής και της ελευθεροτυπίας, καθώς ο υπουργός Δικαιοσύνης τούς χαρακτηρίζει, συλλήβδην, «φορείς του ΚΚΕ και πρόσωπα του ΚΚΕ και άλλων προσκείμενων, επίσης σ' αυτό». Ενώ παρουσιάζει τις προσωπικότητες της πολιτικής ζωής που, επίσης, έκαναν δηλώσεις στο «Ρ», προβάλλοντας υποτιμητικά πως: «Αλλοι είναι ανενημέρωτοι -εντελώς απληροφόρητοι, άλλοι ενεργούντες για ευτελείς λόγους αντιπολίτευσης, χωρίς οι ίδιοι να γνωρίζουν περί τίνος πρόκειται και άλλοι που μπορεί να γνωρίζουν αλλά προσποιούνται τον ανήξερο...».
Οσον αφορά τους καλλιτέχνες και άλλους διανοούμενους που συμπαρίστανται, σαν κοινός ασφαλίτης -λες κρατώντας φακέλους- ο Ε. Γιαννόπουλος, γράφει χαρακτηριστικά ότι πρόκειται περί: «Δηλώσεων γνωστών καλλιτεχνών - μελών του ΚΚΕ ή συμπαθώς ισταμένων προς το ΚΚΕ. Και μερικών καλλιτεχνών προσκυνημένων άλλοτε στη Χούντα. Ή από «τους συνήθεις παρατρεχάμενους» σε κάθε κάλεσμα του ΚΚΕ για «φιγούρα»! Και (περί) δηλώσεων άλλων, ασημαντότητας, «προσωπικοτήτων». Αυτό είναι το ήθος και το ύφος που επικαλείται ο υπουργός Δικαιοσύνης της κυβέρνησης Σημίτη...
***
Αλλά δε σταματά σ' αυτά ο υπουργός Δικαιοσύνης του Κ. Σημίτη. Εκπέμποντας συνολικά το ήθος και το ύφος της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, σε παραληρηματική κατάσταση, στην επιστολή του γράφει: Για «... συμπεριφορά πολιτικών συκοφαντών και ανόητων γραφιάδων, νέου κομμουνιστικού τύπου παρακμής». Για «μεταφλωράκεια πρακτική (που) χρησιμοποιεί ανόητα γενικώς μέσα». Για «μετατροπή του Ριζοσπάστη σε Ριζολάσπη». Για... «δολοφονίες πολιτικών του αντιπάλων της Αριστεράς μέσα κι έξω από το ΚΚΕ» και καταλήγει: «Κάποτε πρέπει να πληρώσουν για τη λάσπη και τη συκοφαντία! Κι αυτή τη λάσπη και τη συκοφαντία δε θα τη βαφτίζουν ρεπορτάζ. Τελεία και παύλα», μας απειλεί.
Και για να μη μείνει καμιά αμφιβολία για τη φασίζουσα νοοτροπία του, σε άλλο σημείο της κατάπτυστης επιστολής του, ο Ε. Γιαννόπουλος απειλεί, χυδαιολογώντας: «Πέρασε ο καιρός που κλείνοντας τίμια στόματα με τη λάσπη και το στιλέτο της συκοφαντίας πισώπλατα, κι όταν ακόμη επρόκειτο περί στελεχών του ΚΚΕ. Πάει ο καιρός που έχοντας, παλαιά, στις γραμμές μας «φιλοκουκουέδες» στο ΠΑΣΟΚ, επηρέαζαν ενίοτε την πολιτική μας γραμμή. Από το βρώμικο '89 όμως ξεσκεπάστηκαν, όταν συνεργάστηκαν με τη συντηρητική παράταξη να μας δολοφονήσουν πολιτικώς αλλά την έπαθαν. Κι έκτοτε «έχουσι γνώσιν οι φύλακες»...»
***
Αυτός λοιπόν, ο Ε. Γιαννόπουλος, είναι ο εκλεκτός του Πρωθυπουργού, Κ. Σημίτη, στο υπουργείο Δικαιοσύνης. Ο οποίος, με την ανοχή και την πλήρη κάλυψη του πρωθυπουργού, όπως σαφώς προκύπτει από τις δηλώσεις του εκλεκτού του κυβερνητικού εκπροσώπου, Δ. Ρέππα, υβρίζει χυδαία και με μεθόδους που παραπέμπουν σε άλλες εποχές ανωμαλίας και αμερικανόπνευστου μακαρθισμού, επιχειρεί να συκοφαντήσει κοινωνικούς και πολιτικούς παράγοντες του τόπου και μαζικούς φορείς. Χρησιμοποιεί, ταυτόχρονα, την υπουργική του θέση, ως προϊστάμενος υπουργός Δικαιοσύνης, για να μηνύει και διώκει πολιτικούς αντιπάλους και αντιπολιτευόμενες εφημερίδες. Ενώ παρίσταται ως ενάγων και διάδικος στα δικαστήρια, που εκδικάζουν τις μηνύσεις και τις αγωγές του, προκειμένου να επηρεάζει τη Δικαιοσύνη.
Αυτή η απαράδεκτη, επικίνδυνη πρακτική των πολιτικών διώξεων και φίμωσης της αντίθετης φωνής και πολιτικής κριτικής και της ελευθεροτυπίας, ασφαλώς χρεώνεται στην ίδια την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ συνολικά και προσωπικά στον Πρωθυπουργό που την ανέχεται, υποθάλπει και αξιοποιεί δεόντως. Ηδη έχουν φτάσει σε 2 οι μηνύσεις κατά του διευθυντή και του εκδότη του «Ρ» και σε 1 αγωγή, με την οποία ζητά 500 εκατομμύρια. Δεν υπολογίζουμε, φυσικά, εδώ τις μηνύσεις και αγωγές εναντίον της Λ. Κανέλλη, του περιοδικού της, καθώς και κατά άλλων δημοσίων προσώπων.
***
Το μείζον πολιτικό πρόβλημα που αναδεικνύεται, βεβαίως δεν αφορά μόνον και κυρίως το ΚΚΕ και το «Ριζοσπάστη». Το «αυγό του φιδιού» που επωάζουν τέτοιες καταδικασμένες πρακτικές, αν αφεθεί,θα μολύνει γενικότερα την κοινωνία και θα πλήξει ευρύτερα στρώματα και κατακτημένα δικαιώματα. Γι' αυτό και είναι ευθύνη όλων των πολιτικών δυνάμεων και των κοινωνικών φορέων, να την καταδικάσουν και να απαιτήσουν να μπει τέρμα στο κλίμα, που γεννά το «φαινόμενο Γιαννόπουλου», πριν η κατάσταση γίνει οδυνηρή για όλους...
Γιάννης ΖΑΓΓΑΝΑΣ