* * *
Η αντιμετώπιση της ιστορίας, όπως προκύπτει και από τα αρχεία Καραμανλή, γίνεται με το δοκιμασμένο τρόπο της αντιστροφής της πραγματικότητας, περιφρονώντας επιδεικτικά τους κοινωνικούς αγώνες και την ταξική πάλη, που βάζουν τη σφραγίδα τους σε κάθε ιστορική περίοδο. Η ιστορία φαίνεται ως συρραφή γεγονότων και "σταθμών", που δημιουργούνται από ενέργειες των "μεγάλων ηγετών", από συνωμοσίες, ίντριγκες και μπόλικο παρασκήνιο.
Είναι φανερό ότι τα αρχεία του Κ. Καραμανλή δεν αρκούν για να σβήσουν τη λαϊκή μνήμη, "τα έργα και τις ημέρες" ενός εκ των εκλεκτών και άξιων πολιτικών εκπροσώπων του μετεμφυλιακού κράτους, της ανωμαλίας, του αυταρχισμού, της εξάρτησης και της υποτέλειας.
* * *
Δεν μπορεί, για παράδειγμα, να αλλάξει η ιστορική αλήθεια για τον τρόπο ανάδειξης και επιβολής του Κ. Καραμανλή, από το παλάτι και τους Αμερικάνους. Δεν μπορούν να παραγραφούν οι τεράστιες ευθύνες του για την "πρώτη οκταετία", από τις εκλογές βίας και νοθείας του 1961, μέχρι το άπλωμα και δυνάμωμα του παρακράτους και τη δολοφονία του Γρ. Λαμπράκη. Οι "σκοτεινές" εξελίξεις αυτής της περιόδου οδήγησαν, με τη συνυπευθυνότητα βέβαια και της τότε Ενωσης Κέντρου και του Γ. Παπανδρέου, στην αμερικανοκίνητη δικτατορία.
Στη "μεταπολίτευση" ο Κ. Καραμανλής επέδειξε ικανότητα προσαρμογής στις νέες συνθήκες και τα "καθήκοντα της εποχής" και διέπρεψε ως αρχιτέκτονας και πρωταγωνιστής του δικομματισμού, αγωνίστηκε για την εδραίωσή του καθώς και για την πρόσδεση της χώρας στην ΕΟΚ.
* * *
Από την άλλη, ο σκόπιμος περιορισμός του αρχείου του Καραμανλή σε ένα δύο σημεία, κυρίως η κόντρα με τον Γλύξμπουργκ, συνδέεται με την εξυπηρέτηση σκοπιμοτήτων που ευνοούν κυρίως την κυβερνητική πλευρά. Μέσα από αυτές τις "αποκαλύψεις", η κυβέρνηση επωφελείται για να αποπροσανατολίσει και να προχωρήσει στη σκιά τους την επιβολή των νέων αντιλαϊκών μέτρων, αλλά και την πολιτική της στα ελληνοτουρκικά. Δεν είναι τυχαίο ότι οι φιλοκυβερνητικές εφημερίδες πρωταγωνιστούν στο σίριαλ των αποκαλύψεων για τον τέως μονάρχη. Ταυτόχρονα, οι αποκαλύψεις αυτές έχουν αντίκτυπο στο εσωκομματικό τοπίο της ΝΔ και φέρνουν στο προσκήνιο τις "αντιθέσεις" και την ύπαρξη της συμπαγούς φιλομοναρχικής ομάδας. Γεγονός που σπεύδει να εκμεταλλευτεί δεόντως η κυβερνητική προπαγάνδα προκειμένου να δείξει ότι δεν τη βαρύνουν τέτοιες βαριές αμαρτίες και άρα είναι... καλύτερη και... δημοκρατικότερη.
* * *
Μπορεί ο Κ. Καραμανλής να μην καθορίζει σήμερα την πολιτική σκηνή, αλλά ο "καραμανλισμός" αποτελεί το πρότυπο για τις "σύγχρονες" κυβερνήσεις.
Παναγιώτης ΚΑΚΑΛΗΣ
Μια πρώτη ανάγνωση των επιλεγμένων κειμένων που δόθηκαν στη δημοσιότητα, αρκεί για να ενισχυθεί η άποψη ότι επιχειρείται να ξαναγραφεί η ιστορία, από αυτούς που θεωρούν τους εαυτούς τους "νικητές", απέναντι στο λαϊκό κίνημα. Πρόκειται για γενικότερο φαινόμενο της εποχής