Οι άνθρωποι έχουν στόχο και δεν το κρύβουν: Να ηττηθεί το ΚΚΕ, γιατί, λένε, εμποδίζει την αριστερά να παίξει το ρόλο της. Μάλιστα.
Και ποιος - παρακαλώ - είναι ο ρόλος, ποιας αριστεράς, που εμποδίζεται από την ύπαρξη του ΚΚΕ; Από πού να αρχίσουμε; Από την απόπειρα αυτής της αριστεράς να διαλύσει το ΚΚΕ τόσο το 1968 όσο και το 1990; Τη χαρά αυτής της αριστεράς για την ανατροπή του σοσιαλισμού που γνωρίσαμε; Την υπογραφή αυτής της αριστεράς στη Συνθήκη του Μάαστριχτ; Την επιμονή αυτής της αριστεράς ότι τα όργανα ενσωμάτωσης της εργατικής τάξης στη λογική της αστικής, όπως η ΟΚΕ, είναι στοιχεία προόδου; Τη θέση αυτής της αριστεράς ότι το ΠΑΜΕ που οργανώνει εργάτες είναι διασπαστικό, ενώ η ΓΣΕΕ που υπογράφει αύξηση 77 λεπτά είναι εκφραστής εργατών; Για ποιο ρόλο μιλάνε; Του Ντ' Αλέμα; του Πρόντι; της Μπιφέ;
Χρόνια τώρα βάζουν και ξαναβάζουν στόχο την ήττα του ΚΚΕ, γιατί εμποδίζει αυτήν ή την άλλη εκδοχή της σοσιαλδημοκρατίας να χορεύει στο σβέρκο των εργατών. Εχουν πράγματι ιστορική αποστολή. Διαμετρικά αντίθετη από την αποστολή της εργατικής τάξης και του Κόμματός της, του ΚΚΕ.