Αυτός ο δρόμος δεν έχει επιστροφή. Είναι ο δρόμος που άνοιξε με τις κινητοποιήσεις για τα εργασιακά και το Ασφαλιστικό, για την ανεργία και την ανάπτυξη σε όφελος του λαού. Είναι ο δρόμος που ανοίγει με καθημερινούς αγώνες σε κάθε τόπο δουλιάς και σωματείο, σε κάθε γειτονιά και πόλη, ο δρόμος που πέρασε από τη Γένοβα, ο δρόμος του αγώνα, που όπως χτες έτσι και σήμερα περνά από τη Θεσσαλονίκη. Οι εργαζόμενοι της πόλης, τα φτωχομεσαία λαϊκά στρώματα, «υποδέχονται» αυτοπροσώπως τον πρωθυπουργό στους δρόμους της πόλης. Οχι με συμμετοχή στις φιέστες που στήνει ο κυβερνητικός μηχανισμός. Ούτε με κάλπικη αντιπαράθεση όπως η ΝΔ και οι δυνάμεις που, ενώ συνηγορούν στον ευρω-μονόδρομο και στα δεινά...