Παράλληλα, η ΕΕ, εφορμώντας να καταλάβει και αυτή το μερίδιό της από τη διανομή των ζωνών επιρροής, προετοιμάζει τα όπλα της. Ετοιμάζει τον ευρωτρομονόμο και άλλα μέτρα που στρέφονται ευθέως ενάντια σε στοιχειώδεις δημοκρατικές κατακτήσεις και ευτελίζουν την εθνική κυριαρχία των κρατών.
Το νέο σώμα της ευρωαστυνομίας θα έχει στόχο να διατηρεί την καταπίεση και την εκμετάλλευση με αστυνομικού χαρακτήρα δραστηριότητες ενάντια στους λαούς κρατών, που θα έχουν μετατραπεί σε ΝΑΤΟικό προτεκτοράτο και θα υφίστανται την καταλήστευση του μόχθου τους και των πλουτοπαραγωγικών πηγών τους. Οπως έδειξε και η εμπειρία του Κοσσόβου, ο στρατός δεν είναι πάντα ο πλέον κατάλληλος για την καταστολή του αντιστασιακού πνεύματος και των πολύμορφων λαϊκών δραστηριοτήτων. Απαιτείται η εξειδίκευση της αστυνομίας. Αυτό το ρόλο θέλει να αναλάβει το νέο ευρωαστυνομικό σώμα, στο οποίο προθύμως θα συμμετέχει και η ελληνική κυβέρνηση.
Το ότι ο ευρωστρατός θα είναι για την ώρα στην υπηρεσία του ΝΑΤΟ, είναι προφανές λόγω συσχετισμού ανάμεσα στα δύο ιμπεριαλιστικά κέντρα, ΗΠΑ και ΕΕ. Αλλωστε, και τα κράτη- μέλη της ΕΕ είναι κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ. Αυτό βεβαίως μπορεί να αλλάξει κάτω από την όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων. Αλλά ακόμη και αν δεν είναι στην υπηρεσία του ΝΑΤΟ, ακόμη και αν η ΕΕ ασκούσε μια πολιτική αυτοδύναμη, και πάλι ο ευρωστρατός θα ήταν ιμπεριαλιστικό εργαλείο στα χέρια των πολυεθνικών, και πάλι θα σκορπούσε το θάνατο σε βάρος της ζωής και των συμφερόντων των λαών. Αρα, η αντίθεση του ΣΥΝ στον ευρωστρατό είναι κάλπικη, και μάλιστα αποπροσανατολιστική, έτσι ώστε να παρουσιαστεί τάχα με αριστερή θέση, ενώ από την πλαϊνή πόρτα υποβοηθά στην ουσία την προώθηση των ιμπεριαλιστικών σχεδίων της ΕΕ.
Για το νέο σώμα ευρωαστυνομίας ο ΣΥΝ υποστηρίζει ότι χωρίς την ύπαρξη Συντάγματος της ΕΕ και χωρίς σαφές νομικό πλαίσιο, το σώμα αυτό θα αποτελέσει μηχανισμό καταπάτησης των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Αν δηλαδή υπάρξει σαφές νομικό πλαίσιο και ευρωΣύνταγμα, τότε όλα θα βαίνουν καλώς και θα διασφαλιστεί ο δημοκρατικός χαρακτήρας του ευρωαστυνομικού σώματος!
Δεν είναι εξάλλου τυχαίο που η ηγεσία του ΣΥΝ υπονομεύει συστηματικά κάθε προσπάθεια ενωτικής, αγωνιστικής αντιμετώπισης της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας. Κάλεσε τα μέλη του να μη συμμετάσχουν στην πρώτη διαδήλωση των φορέων ενάντια στον πόλεμο, κατέβαλε κάθε προσπάθεια για να μην υπογράψουν κάποιοι φορείς το κείμενο των 120 φορέων, που ζητούσε να σταματήσει ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος, να απεμπλακεί η Ελλάδα από αυτόν, να μην περιοριστούν οι δημοκρατικές κατακτήσεις. Παρά το γεγονός ότι αρκετοί οπαδοί και μέλη, καμιά φορά και στελέχη του ΣΥΝ, συμμετέχουν στους αγώνες αυτούς, η ηγεσία του ΣΥΝ υπονομεύει συστηματικά κάθε ενωτική προσπάθεια, πιέζει μάλιστα τα στελέχη του να μη συμμετέχουν στην, πλατιά, ενωτική και βασισμένη στον αλληλοσεβασμό και ισοτιμία, προσπάθεια της Δημοκρατικής Συσπείρωσης για τις Λαϊκές Ελευθερίες.
Αλλά, όπως έγραφε και ο Κάρλο Γκολντόνι, δεν μπορεί κανείς να είναι αιώνια υπηρέτης δύο αφεντάδων. Η αλήθεια πάει μακριά, η υποκρισία έχει κοντά ποδάρια. Το λαϊκό κίνημα, η δημοκρατική κοινή γνώμη έχουν το λόγο.