Οι βασικές διαπιστώσεις της συζήτησης ήταν οι παρακάτω:
Το εκλογικό αποτέλεσμα στον Πειραιά επιβεβαιώνει τις πρώτες εκτιμήσεις της ΚΕ του Κόμματος. Παρατηρείται ακόμη, ότι οι πολύμορφες προεκλογικές πιέσεις, εκβιασμοί και ψεύτικα διλήμματα, που μετήλθε η κυβέρνηση και ο δικομματισμός γενικότερα, είχαν μεγαλύτερη επίδραση στα φτωχά λαϊκά στρώματα και στις πληθυσμιακές κατηγορίες, που βιώνουν πιο έντονα τις επιπτώσεις της αντιλαϊκής επίθεσης. Ο δικομματισμός συγκέντρωσε τα ψηλότερα ποσοστά του, όπου η προεκλογική και, ιδιαίτερα, η γενικότερη παρουσία και δουλιά της ΚΟ ήταν περισσότερο αδύνατες. Η διαπίστωση αυτή, όπως και το γεγονός, πως το ΚΚΕ διατήρησε βασικά τα ποσοστά του, ενώ ο ΣΥΝ και το ΔΗΚΚΙ σημείωσαν μεγάλες απώλειες (35% ο πρώτος και 45% το δεύτερο) αποτελούν μια ακόμη απόδειξη χρεοκοπίας των διαφόρων πολιτικών συνδιαλλαγής και διαχείρισης της σημερινής εξουσίας, των διαφόρων αντιλήψεων, που εγκλωβίζουν λαϊκές δυνάμεις και τις καθιστούν ευάλωτες στις πιέσεις του δικομματισμού.
Η συνολική προεκλογική δουλιά της Οργάνωσης, τόσο σε ποσότητα όσο και ποιότητα, παρά την κάποια χρονική καθυστέρηση να μπει στα γεμάτα στη μάχη από την αρχή ήταν πολύ καλύτερη από κάθε άλλη φορά. Πραγματοποιήθηκε ένα σοβαρό άνοιγμα στους εργαζόμενους της πόλης και η πολιτική επιχειρηματολογία ήταν περισσότερο στοχοπροσηλωμένη και πειστική στην πρόταση πολιτικής διεξόδου. Συσπειρώθηκε ένας σημαντικός αριθμός οπαδών και φίλων του Κόμματος, που έδωσαν μαζί με τις ΚΟ την εκλογική μάχη. Ταυτόχρονα, όμως, αναδείχτηκαν έντονα οι μακρόχρονες, γενικότερες αδυναμίες και προβλήματα της ΚΟ, που έχουν να κάνουν με την οργανωμένη και αποτελεσματική ένταξη όλων των κομματικών και κνίτικων δυνάμεων στη δουλιά, το βαθμό ιδεολογικοπολιτικού εξοπλισμού και συστηματικής ενημέρωσής τους, τη λειτουργία, σχεδιασμό και δράση των ΚΟΒ, ώστε να αξιοποιούν τις δυνατότητες του χώρου τους.
Κοινή ήταν η διαπίστωση, τόσο της εισήγησης όσο και των μελών της ΕΠ, πως η πολιτική πρόταση διεξόδου και οι γενικότερες θέσεις του ΚΚΕ συνάντησαν ένα κλίμα αποδοχής, στον ένα ή άλλο βαθμό, από πολλαπλάσιους εργαζόμενους, απ' όσους τελικά ψήφισαν το Κόμμα. Το γεγονός, πως το θετικό αυτό κλίμα δεν εκφράστηκε και στην κάλπη είναι κυρίως αποτέλεσμα επιφυλάξεων για τη ρεαλιστικότητα της πρότασης, στις σημερινές συνθήκες, μιας έλλειψης εμπιστοσύνης στη δύναμη της εργατικής τάξης και του λαού, όπως και της σημαντικής επίδρασης, που ασκούν διάφορες αυταπάτες, για εύκολες και χωρίς σκληρούς αγώνες λύσεις των λαϊκών προβλημάτων. Εκτίμηση, η οποία παραπέμπει στους γενικότερους και μονιμότερους παράγοντες, που επιδρούν και διαμορφώνουν την πολιτική συνείδηση των εργαζομένων και, επόμενα, στη γενικότερη, καθημερινή παρουσία της ΚΟ σε κάθε χώρο, στην ποσότητα και ποιότητα της πολιτικο-ιδεολογικής δουλιάς και δράσης της, στις σχεδιασμένες και οργανωμένες πρωτοβουλίες της, για τα προβλήματα του λαού, την ικανότητα συσπείρωσης δυνάμεων, κλπ.
Αρκετοί ομιλητές αναφέρθηκαν στις ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες, μέσα στις οποίες διεξάχθηκε η εκλογική μάχη, στο δικομματικό κλίμα πόλωσης, στον αποκλεισμό του Κόμματος από τα μεγάλα τηλεοπτικά συγκροτήματα, στους διάφορους μηχανισμούς ψηφοθηρίας, υποσχεσιολογίας, εκβιασμών, κλπ., σημειώνοντας πως απαιτείται ένα πολύ καλύτερο επίπεδο καθημερινής ιδεολογικο-πολιτικής δουλιάς, πολύ μεγαλύτερης και περισσότερο συστηματικής προσπάθειας συσπείρωσης δυνάμεων και καθημερινού μετώπου στις αντιλήψεις και τις πρακτικές της μοιρολατρίας, της προσαρμογής στις αντιλαϊκές επιταγές του κεφαλαίου και του δικομματισμού. Ορισμένοι σημείωσαν, επίσης, πως το υπαρκτό θετικό προεκλογικό κλίμα δημιούργησε κάποιες τάσεις εφησυχασμού, που εκφράστηκε, κυρίως, με τη θεώρηση ως σίγουρων των παλιότερων ψηφοφόρων του Κόμματος και αφήνοντάς τους, επομένως, απροστάτευτους στις πολύμορφες πιέσεις, ενώ κάποιοι άλλοι παρατήρησαν πως δεν έγιναν έγκαιρα αντιληπτές η έκταση, το βάθος και η ένταση της λειτουργίας των διάφορων μηχανισμών χειραγώγησης και εκβιασμού των ψηφοφόρων από την κυβέρνηση και το δικομματισμό γενικότερα.
Σε σύντομη παρέμβασή του ο Σπύρος Χαλβατζής παρατήρησε, πως το κύριο ζήτημα δεν είναι οι υπαρκτές, σοβαρές δυσκολίες και εμπόδια, αλλά τι κάνουμε, ως ΚΟ και Κόμμα γενικότερα, για την αποφασιστική αντιμετώπισή τους, για την ανάλογη διαμόρφωση των συνειδήσεων. Στα πλαίσια αυτά, σημείωσε πως η προσοχή πρέπει να συγκεντρωθεί στις προϋποθέσεις, στα μέσα και τις μορφές αποφασιστικής ενίσχυσης της ιδεολογικής και πολιτικής δουλιάς - τόσο μέσα στην ΚΟ, όσο και στο λαό - ταυτόχρονα με την ανάπτυξη της πάλης και των λαϊκών αγώνων, την ένταση της δουλιάς στην εργατική τάξη και στη μεγαλύτερη βοήθεια στην ΚΝΕ. Οι εκτιμήσεις του Κόμματος, τόνισε, για τις εξελίξεις που έρχονται, ισχύουν εξ ολοκλήρου. Τα διάφορα κοινωνικά προβλήματα θα οξυνθούν ακόμη περισσότερο και η παρουσία και δράση των κομμουνιστών, η πολιτική τους πρόταση διεξόδου, για τη συγκρότηση του Λαϊκού Μετώπου, αποκτούν αντικειμενικά ακόμη μεγαλύτερη σημασία και δυναμική.
Την ανάγκη να συγκεντρωθεί ακόμη περισσότερο η προσοχή και ο προβληματισμός του Κόμματος στα κεντρικά ζητήματα της πολιτικής και ταξικής πάλης και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση των δυσκολιών, που σήμερα αυτή παρουσιάζει, τόνισε η Αλέκα Παπαρήγα στην ομιλία της. Ενα κεντρικό ερώτημα, υπογράμμισε, είναι πόσο υποτάσσεται η καθημερινή δουλιά των ΚΟ, και του Κόμματος συνολικά, στην πολιτική του Αντιιμπεριαλιστικού Αντιμονοπωλιακού Δημοκρατικού Μετώπου. Πολύ περισσότερο, καθώς συντελούνται ευρύτατες καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις και βαθαίνει παραπέρα η ενσωμάτωση της χώρας στο διεθνή ιμπεριαλιστικό σύστημα. Η εκλογική μάχη και το αποτέλεσμά της μπορούν να μας δώσουν χρήσιμα συμπεράσματα. Να αποτελέσουν την αφετηρία, για μια ουσιαστική βελτίωση της κομματικής δουλιάς.
Μπορεί μεγάλες μάζες εργαζομένων, συνέχισε, να συμφωνούν -στον ένα ή άλλο βαθμό - με πολλές εκτιμήσεις, θέσεις και προτάσεις του Κόμματος, αλλά δεν είναι διατεθειμένες να παλέψουν γι' αυτές, στα πλαίσια των σημερινών, δύσκολων και αντίξοων συνθηκών. Αυτό είναι το κεντρικό πρόβλημα. Και πρέπει να το σημειώσουμε, όχι για να γεννηθούν αισθήματα υποτίμησης των εργαζομένων, αλλά για να δούμε τι θα κάνουμε για την αντιμετώπισή του. Η σημαντική ενίσχυση της ιδεολογικής και πολιτικής δουλιάς, η εκλαΐκευση των εκτιμήσεων του Κόμματος για το σοσιαλιστικό σύστημα και την ανατροπή του, όπως και η γενικότερη προβολή του σοσιαλισμού, η αποφασιστική αντιμετώπιση των διαλυτικών τάσεων μέσα στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα και η παραπέρα ενίσχυση του ταξικού πόλου, η καλύτερη επεξεργασία των θέσεών μας σε μια σειρά ανοιχτά κοινωνικά μέτωπα και της καθημερινής τακτικής του μαζικού λαϊκού κινήματος, η αξιοποίηση και νέων μορφών οργάνωσης και μορφών δράσης, είναι ορισμένα από τα ζητήματα, που πρέπει να συγκεντρώσουν την προσοχή μας. Ολα, όμως, πρέπει να συνδυάζονται, να εντάσσονται και να υπηρετούν τη γενικότερη πολιτική της συγκρότησης του Λαϊκού Μετώπου, της καθημερινής συσπείρωσης δυνάμεων και της αγωνιστικής διαπαιδαγώγησης των εργαζομένων.