Τις πιο σκοταδιστικές στιγμές θρησκευτικού φανατισμού αναβίωσαν χτες εκατό περίπου μέλη παραθρησκευτικών οργανώσεων στο χώρο του Πρωτοδικείου της Αθήνας, όπου εκδικάστηκαν τρεις αιτήσεις για απαγόρευση της κυκλοφορίας του βιβλίου «Μν » του Μ. Ανδρουλάκη. Ανάλογη αίτηση επρόκειτο να συζητηθεί και στο αντίστοιχο δικαστήριο της Θεσσαλονίκης, αλλά αναβλήθηκε για τις 6 Ιούλη, ενώ μέχρι τότε θα ισχύει η προσωρινή διαταγή που έχει εκδοθεί και απαγορεύει την κυκλοφορία του βιβλίου σε έξι νομούς της Μακεδονίας.
Η δίκη της Αθήνας έγινε στο Μονομελές Πρωτοδικείο μέσα σε ένα πραγματικό πανδαιμόνιο. Οι μάρτυρες και οι συνήγοροι της πλευράς Ανδρουλάκη προπηλακίστηκαν άγρια από τους «πιστούς» του γνωστού Ελληνορθόδοξου Κινήματος Σωτηρίας (ΕΛΚΙΣ) και ορισμένους παραληρούντες μοναχούς της Μονής Εσφιγμένου του Αγίου Ορους, οι οποίοι πριν αρχίσει η διαδικασία πουλούσαν... κομποσχοίνια αντί 500 και 1.000 δρχ. το ένα. Η δικαστική αίθουσα θύμιζε παρασυναγωγή, στην οποία πρωταγωνιστικό ρόλο έπαιζαν οι συνήγοροι των αιτούντων και κάποιοι θορυβούντες παρατρεχάμενοί τους, των οποίων η συμπεριφορά ήταν εξοργιστικά προκλητική και απαράδεκτη. Μεταξύ των «πιστών» του ακροατηρίου και ο γνωστός από την υπόθεση Οτσαλάν υποπλοίαρχος ε. α. Αντ. Ναξάκης, ο οποίος χαρακτήριζε ως «εβραιομασόνους» τους μάρτυρες υπεράσπισης του Μ. Ανδρουλάκη. Αρκετές φορές η πρόεδρος του δικαστηρίου, κ. Καλού, αναγκάστηκε να διακόψει τη διαδικασία, προκειμένου να ηρεμήσουν τα πνεύματα.
Οι μάρτυρες των σκοταδιστών του ΕΛΚΙΣ, της Μονής Εσφιγμένου και τεσσάρων ιδιωτών, που ζητούν την «αποκαθήλωση» του επίδικου βιβλίου, υποστήριξαν ότι πρόκειται για «βλάσφημο πορνογράφημα, που καθυβρίζει με αισχρό τρόπο τον Ιησού Χριστό, τον Απόστολο Παύλο και την Αγία Τριάδα». Αντίθετα, οι Κ. Τσουκαλάς, καθηγητής του Πάντειου Πανεπιστημίου, Ν. Κούνδουρος, σκηνοθέτης, Ν. Κωνσταντόπουλος, πρόεδρος του ΣΥΝ, Ν. Παπανδρέου, συγγραφέας και Μ. Μπέζος, καθηγητής Θεολογίας, που κατέθεσαν ως μάρτυρες του συγγραφέα Μ. Ανδρουλάκη και του εκδότη Θ. Καστανιώτη (οι ίδιοι ήταν απόντες) είπαν ότι το «Μν » είναι ένα βιβλίο «με νεοτεριστικό, λογοτεχνικό, ελευθεριάζοντα φεμινιστικό λόγο», μια «ελεύθερη μυθοπλασία», ένα «μεταλογοτεχνικό δημιούργημα, ένα αντιμυθιστόρημα»», που «δε θίγει τον Χριστιανισμό ως αξία», αλλά «έχει ως πρόθεση να αμφισβητήσει το ανεξέλεγκτο και το δογματικό της Εκκλησίας».
Παρεμβάσεις υπέρ των εναγομένων έκαναν η Ελληνική Ενωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και του Πολίτη, το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου και η ΕΣΗΕΑ. Το δικαστήριο επιφυλάχθηκε να εκδώσει την απόφασή του.