Στην προσφώνησή του προς τον υπουργό Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης κ. Γιάννη Ραγκούση, στο πλαίσιο της συνεδρίασης του Γενικού Συμβουλίου του ΣΕΒ, (7/10/2010) ο Πρόεδρος του ΣΕΒ κ. Δ. Δασκαλόπουλος είπε ανάμεσα σε άλλα: «Ψευδοδίλημμα, εξάλλου, αποτελεί ο επιχειρούμενος διχασμός του λαού μας υπέρ ή κατά του Μνημονίου. Ολοι οι υπεύθυνοι φορείς και πολίτες προσβλέπουν σε μια συνεπή συλλογική προσπάθεια για να ξεπεραστεί το συντομότερο δυνατό ο κίνδυνος της εθνικής χρεοκοπίας και άρα η ανάγκη που μας επέβαλε το Μνημόνιο.
Το πραγματικό δίλημμα σήμερα είναι αν θα πάμε επιτέλους μπροστά ή αν θα κυλήσουμε οριστικά πίσω. Εμείς έχουμε μεγαλύτερο συμφέρον από τους δανειστές μας να αλλάξουμε για να μη βουλιάξουμε! Εμάς τους Ελληνες πρέπει να μας τρομάζει το φάσμα της πτώχευσης πολύ περισσότερο απ' ό,τι τους Ευρωπαίους εταίρους μας!
Υπάρχει άλλωστε μια θεμελιώδης παρεξήγηση σε σχέση με το Μνημόνιο. Δεν αποτελεί μια Βίβλο χαραγμένη σε πλάκες από γρανίτη. Είναι ένα δυναμικό business plan και ως τέτοιο πρέπει να αναθεωρείται σε κάθε του βήμα, με κάθε ευκαιρία, ως προς τα επιμέρους μέτρα του και ειδικότερα αυτά που αφορούν τις δημοσιονομικές παρεμβάσεις».
Τι λέει λοιπόν ο πρόεδρος του ΣΕΒ; Οτι η πολιτική της κυβέρνησης είναι πολιτική υπέρ του κεφαλαίου. Συμφωνεί με την κυβέρνηση ως και στο σύνθημά της «αλλάζουμε ή βουλιάζουμε» ή με τη «συλλογική» προσπάθεια να μη χρεοκοπήσουμε, δηλαδή πτώχευση των εργατών για να μη χρεοκοπήσουν οι βιομήχανοι που πρέπει να τους χρεοκοπήσει ο λαός. Αλλαγές για τον ΣΕΒ είναι αντεργατικές αναδιαρθρώσεις, μείωση λαϊκού εισοδήματος, δουλειά ως το θάνατο, φοροαπαλλαγές στο κεφάλαιο κ.λπ. Οσο για το μνημόνιο και το φόβο του διχασμού του λαού, τι πιο αποκαλυπτικό ότι είναι ένα δυναμικό business plan, δηλαδή πλαίσιο ανάπτυξης των μεγαλοεπιχειρηματιών;
Να γιατί στις εκλογές πρέπει να καταποντιστεί το ΠΑΣΟΚ, αλλά και η ΝΔ, οι άλλες δυνάμεις του ευρωμονόδρομου και να ενισχυθεί αποφασιστικά το ΚΚΕ με ψήφο στη «Λαϊκή Συσπείρωση». Αν ο λαός ψηφίσει έτσι, θα βάλει εμπόδια στη χρεοκοπία του, αφού θα δυσκολέψει την αντιλαϊκή πολιτική, θα δημιουργήσει ρεύμα αντίστασης, αντεπίθεσης για τα δικά του συμφέροντα, για την οργάνωση της δικής του συμμαχίας θα ενισχύσει τον αγώνα για το δικό του δρόμο ανάπτυξης, για τη λαϊκή εξουσία και οικονομία, που θα κάνει ο ίδιος κουμάντο και όχι ο ΣΕΒ, οι τραπεζίτες, οι εφοπλιστές οι μεγαλέμποροι με τα κόμματά τους.