ΡΕΝΤΖΗΣ |
Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν πολυμελείς αντιπροσωπείες της ΚΕ του ΚΚΕ, με επικεφαλής την ΓΓ Αλέκα Παπαρήγα, του ΚΣ της ΚΝΕ με επικεφαλής τον Γραμματέα Γ. Πρωτούλη, προσωπικότητες της κοινωνικής και πολιτικής ζωής, εκπρόσωποι φορέων και οργανώσεων. Για τη ζωή, το έργο, την προσωπικότητα του Χ. Φλωράκη μίλησαν οι Μ. Βαρδάνης, αντιστράτηγος ε.α., Κ. Καζάκος ηθοποιός - βουλευτής του ΚΚΕ, Π. Κρητικός πρώην Α΄ αντιπρόεδρος της Βουλής, Γ. Μωραΐτης δημοσιογράφος - συγγραφέας, πρόεδρος της ΠΟΑΟ, Β. Πλατανιά, μέλος του Γραφείου του ΚΣ της ΚΝΕ.
Αθρόα ήταν η προσέλευση μελών και φίλων του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, ασπρομάλληδων συναγωνιστών και συντρόφων του, εργαζομένων, νέων παιδιών, με σύννεφα κόκκινων σημαιών. Από νωρίς πλημμύρισαν το χώρο μέσα και έξω από το Επιμορφωτικό Κέντρο. Και δεν έλεγαν να φύγουν αρκετή ώρα μετά το τέλος της εκδήλωσης. Η συγκίνηση έκδηλη, η νοσταλγία όσων τον γνώρισαν και πάλεψαν μαζί του, όσων γνωρίζουν την αξιοθαύμαστη πορεία του. Εκδηλη και η αγάπη τους, η τρυφερότητα με την οποία άγγιζαν αντικείμενα δικά του στο Επιμορφωτικό Κέντρο, το σπίτι εν ζωή του Χ. Φλωράκη.
Και πώς να μη νοσταλγείς τον «Καπετάνιο», τον «αστραφτερό καβαλάρη αρχηγό των ανταρτών», όπως τον χαρακτήρισε ο Μ. Βαρδάνης. «Μ' εντυπωσίασαν - τόνισε - η αετίσια ματιά του, ο απλός δωρικός λόγος του, η ευγένεια ψυχής που έβγαινε στο χαμόγελό του. Προσηνής, μετριοπαθής, ευγενής και ταυτόχρονα αυστηρός, θυμόσοφος, με βαθιά και αταλάντευτη πίστη στις αρχές και την ιδεολογία του ΚΚΕ».
Μας λείπει σίγουρα ο «αταλάντευτος αγωνιστής, ο συνεπής υπερασπιστής των δικαίων του λαού, ο μαχητής της αξιοπρέπειας του τόπου, με το ασίγαστο πάθος για προσφορά» όπως τον χαρακτήρισε ο Π. Κρητικός. Ο Χ. Φλωράκης, που «έζησε και έφυγε ως κομμουνιστής, χωρίς εκπτώσεις, με καθολική αναγνώριση του πολιτικού του κύρους», που ήταν «δημιουργός και όχι δημιούργημα της ιστορίας».
Πώς να μη νοσταλγείς τον «Καπετάν - Γιώτη», τον - κατά τον Γ. Μωραΐτη - «μεγάλο άνθρωπο. Καταξιωμένο ηγέτη. Με αδιαμφισβήτητο κύρος στον πολιτικό κόσμο και στην κοινή γνώμη. Και με διεθνή αναγνώριση. Απλό, σεμνό, λαϊκό, ντόμπρο. Υπόδειγμα ήθους, κομματικότητας κι ανθρωπιάς. Αλλά κι αυστηρός και αδέκαστος. Κι ο λόγος του συμβόλαιο».