Μετά από πολλές διαρροές στον Τύπο, έντονη φημολογία, καθώς και χρησιμοποίηση του προσχήματος ενός ανύπαρκτου ουσιαστικά διαλόγου, δόθηκε τελικά στη δημοσιότητα το λεγόμενο «Πόρισμα της Επιτροπής Καζάζη», της περιβόητης αυτής επιτροπής που συνέστησε το υπουργείο Παιδείας για να αξιολογηθεί η αντιεκπαιδευτική του μεταρρύθμιση.
Η αξιολόγηση της συνολικής πολιτικής για την Παιδεία, γίνεται ουσιαστικά στην πλάτη χιλιάδων μαθητών, που έχουν μετατραπεί σε «πειραματόζωα», πάνω στα οποία δοκιμάζονται τα σχέδια για το μελλοντικό μοντέλο μαθητή, φοιτητή και εργαζόμενου, που προωθεί η σημερινή κυβέρνηση για να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου ή όπως πιο κομψά διατυπώνει η ίδια για «να προσαρμοστεί η Παιδεία στις ανάγκες της κοινωνίας της γνώσης και της οικονομίας της αγοράς».
Ηίδια η συγκρότηση της επιτροπής δεν μπορούσε παρά να προδικάζει και το τελικό της έργο. Αφού το υπουργείο Παιδείας αντιμετώπισε ως εχθρικές τις διεκδικήσεις του κινήματος για μια Παιδεία προς όφελος του λαού, την καθολική αντίθεση στην αντιδραστική μεταρρύθμιση. Αφού ποινικοποιήθηκαν από την κυβέρνηση οι αγώνες και η διατύπωση διαφορετικής άποψης από την κεντρική κατεύθυνση των δύο νόμων 2525 και 2640, επινοήθηκε η σύσταση μιας επιτροπής που θα έδινε αφ' ενός την επιστημονική επίφαση της ορθότητας της αντιεκπαιδευτικής μεταρρύθμισης, αφ' ετέρου θα συνέβαλε στο προπαγανδιστικό οπλοστάσιο επιβολής της μέσω των δήθεν βελτιώσεων που θα έκανε η επιτροπή. Ετσι ήρθε η επιτροπή Καζάζη και το πόρισμά της.
Σε αυτό ακριβώς το πόρισμα, που προκλητικά και απροσχημάτιστα στηρίζει και προωθεί σε ακόμα αντιδραστικότερη κατεύθυνση τη μεταρρύθμιση, διατυπώνεται και ο ισχυρισμός ότι μελετήθηκαν οι προτάσεις όλων των φορέων και των κομμάτων και διαπιστώθηκε η «ομόφωνα θετική στάση της κοινής γνώμης απέναντι στους στόχους της Μεταρρύθμισης και τις ανάγκες που την υπαγόρευαν». Ουσιαστικά μελετήθηκε ό,τι είναι σύμφωνο και σε αρμονία με τους αντιεκπαιδευτικούς νόμους και αυτό πάρθηκε υπόψη στο πόρισμα της επιτροπής.
Επί της ουσίας οι όποιες προτεινόμενες ρυθμίσεις, που προβλήθηκαν σε πρώτο πλάνο δε συνιστούν παρά ασήμαντες τροποποιήσεις που κανένας φορέας του εκπαιδευτικού κινήματος δε ζητούσε. Οι στόχοι της συγκεκριμένης επιτροπής προχωράνε σε ακόμα πιο «αντιδραστικά μονοπάτια». Θέτουν το ζήτημα της «αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου», των εκπαιδευτικών, αναλυτικών προγραμμάτων και των στελεχών της εκπαίδευσης στη λογική της ακόμα μεγαλύτερης και αυστηρότερης κρησάρας και προσαρμογής στις προδιαγραφές που επιθυμεί η κυβέρνηση. Δηλαδή πιο χειραγωγήσιμους εκπαιδευτικούς, διευθυντές, manager, πειθήνια όργανα για την εφαρμογή των σχεδιασμών τους.
Προχωρούν σε προτάσεις για σύσταση σώματος ωρομισθίων, που θα αξιοποιούνται για να κλείνουν «τρύπες» όπου και όποτε χρειαστεί, εισηγούνται συγχωνεύσεις με «Εκπαιδευτικό Καποδίστρια», ενώ δε διστάζουν να θέτουν ζήτημα επέκτασης της εφαρμογής ανάλογης μεταρρύθμισης και στο γυμνάσιο.
Ησημερινή πραγματικότητα βοά για την ένταση των ταξικών φραγμών και τα περισσότερα εμπόδια που συναντούν τα παιδιά των λαϊκών στρωμάτων για την κατάκτηση της γνώσης. Μόνο το στοιχείο ότι από την εφαρμογή της μεταρρύθμισης ήδη πάνω από 75.000 μαθητές έχουν εγκαταλείψει το ενιαίο λύκειο, αρκεί για να δώσει το χαρακτήρα της ταξικά προσανατολισμένης και αντιδραστικής μεταρρύθμισης που επιχειρείται. Γι' αυτό οι μαθητές θα συνεχίσουν τον αγώνα τους, ανεξάρτητα από τα όποια στημένα πορίσματα - κοροϊδία του υπουργείου. Αλλά γίνεται ακόμη πιο φανερή η ανάγκη παλλαϊκού μετώπου αντίστασης και πάλης ενάντια στην αντιδραστική μεταρρύθμιση και τη διεκδίκηση πολιτικής στην εκπαίδευση για το λαό.