Τα γεγονότα που εκτυλίσσονται από το πρωί της 11ης Σεπτέμβρη, μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου -έστω και λογοκριμένα - και μάλιστα με ταχύτητες που μπορούν να συγκριθούν μόνο με τις ταχύτητες των νατοϊκών υπερηχητικών, επιβεβαιώνουν μια αλήθεια που δεν μπορεί ν' αμφισβητηθεί. Οτι από εκείνη την ημέρα, όλοι οι λαοί σπρώχνονται σε μια επικίνδυνη κατάσταση. Το τρομοκρατικό χτύπημα, έγινε η αφορμή να τεθεί σε κινητοποίηση μια τεράστια πολεμική μηχανή.
Η απόφαση της ηγεσίας των ΗΠΑ να κηρύξει τον πόλεμο, δείχνει ότι η ιμπεριαλιστική τρομοκρατία περνάει σε νέα φάση παροξυσμού. Το εύρος των στόχων της νέας νατοϊκής επίθεσης -όπως προκύπτει από τις δηλώσεις των αξιωματούχων των ΗΠΑ- με δεδομένο τον αυξανόμενο ενδοϊμπεριαλιστικό ανταγωνισμό, αλλά και τα σημάδια κρίσης που αγκαλιάζει και τα τρία ιμπεριαλιστικά κέντρα, δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα ανυπολόγιστων κινδύνων.
Και μπορεί ακόμα οι στρατιωτικοί «στόχοι» των νατοϊκών αεροπλάνων να είναι στα συρτάρια των επιτελών του Πενταγώνου, όμως οι πολιτικοί στόχοι των ιμπεριαλιστών, Αμερικανών και Ευρωπαίων, έχουν ήδη αναρτηθεί. Η επίθεση σ' αυτούς άρχισε από την πρώτη στιγμή που τα αεροπλάνα έπεσαν πάνω στους δίδυμους πύργους. Ενα τεράστιο ωστικό κύμα ψυχροπολεμικής προπαγάνδας εξαπολύθηκε στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα με πρώτο αντικειμενικό σκοπό, την ιδεολογική παράδοση ολόκληρων λαών, χωρών και μαζί τους δισεκατομμυρίων εργαζομένων. Η κυνική δήλωση του Μπους «Οποιος δεν είναι μαζί μας, είναι εναντίον μας», δεν περιορίζεται στη λεγόμενη επιχείρηση κατά των Ταλιμπάν ή ορισμένων χωρών - στόχων. Πάει πολύ μακρύτερα.
Σαν «έτοιμοι από καιρό», οι ύαινες του ιμπεριαλισμού, πριν ακόμα στεγνώσει το αίμα των αθώων θυμάτων, έσπευσαν να «τρομοκρατήσουν» με νέους «ευρωπαϊκούς τρομονόμους», να απειλήσουν όποιον αμφισβητεί, διαμαρτύρεται, δε σκύβει το κεφάλι στο ιμπεριαλιστικό τους πλιάτσικο. Με πρόσχημα την υπεράσπιση του «πολιτισμού» και των «αξιών του δημοκρατικού κόσμου», βάζουν στην πρέσα τα δημοκρατικά δικαιώματα, τις στοιχειώδεις ελευθερίες, όλων των λαών του κόσμου. Με σημαία τους την πάλη κατά της «τρομοκρατίας», καταπατούν κάθε έννοια διεθνούς δικαίου.
Πρώτο θύμα αυτού του νεότερου Μακαρθισμού -αυτή τη φορά επικαλούμενοι τον κίνδυνο της τρομοκρατίας- πριν απ' όλους, ο αμερικανικός λαός. Στο όνομα των συμφερόντων των ΗΠΑ, χτυπιέται ό,τι έχει απομείνει από τη «δημοκρατία» και την «πολυπολιτισμική κοινωνία» μέσα στην ίδια τη χώρα. Περισσεύει η υποκρισία στις δηλώσεις των «γερακιών» του Λευκού Οίκου. Γιατί αυτοί που ετοίμασαν την «αρμάδα του θανάτου», που ετοιμάζονται να στείλουν τους Ράμπο στις τέσσερις γωνιές του ορίζοντα, είναι οι ίδιοι που έχουν οδηγήσει εκατομμύρια Αμερικανούς πολίτες στο περιθώριο της δυστυχίας. Είναι αυτοί που την ίδια ώρα που εξαπολύουν τους «Κρουζ» από τα αεροπλανοφόρα τους, στοιβάζουν στα γκέτο εκατομμύρια έγχρωμους. Εκατομμύρια άνεργοι και άστεγοι διαβιούν με ένα πιάτο φαΐ από τα φιλανθρωπικά ιδρύματα. Πολλαπλασιάζονται οι έγκλειστοι στις φυλακές, οι αναλφάβητοι, οι απόκληροι... Αυτή είναι η σκοτεινή πλευρά του «αμερικάνικου ονείρου» που υπερασπίζεται η πολιτική του Μπους. Σ' αυτό τον εφιάλτη που ζουν εκατομμύρια Αμερικανοί πολίτες, επιδιώκει να δώσει «νομιμοποίηση» η σταυροφορία κατά της «αόρατης» τρομοκρατίας. Αν οι Αμερικάνοι έχουν έναν εχθρό, αυτός δεν είναι άλλος από το ιμπέριουμ της δικής τους στρατιωτικής και οικονομικής ολιγαρχίας.
Με όπλο την «αντιτρομοκρατική» υστερία οι ιμπεριαλιστικοί μηχανισμοί επιχειρούν να «βάλουν στο γύψο», ολόκληρους λαούς. Στο όνομα της υπεράσπισης των δυτικών αξιών επιδιώκουν να συνεχίσουν να καταληστεύουν και να εκμεταλλεύονται τους εργαζόμενους όλου του πλανήτη. Επικαλούνται την «ανοιχτή κοινωνία», αλλά αυτό που πραγματικά θέλουν, είναι να κρατούν σιδεροδέσμιους και φιμωμένους εκατομμύρια ανθρώπους σε όλα τα μήκη και τα πλάτη.
Απέναντι σε αυτή την κατάσταση η εργατική τάξη της χώρας μας, οι εργαζόμενοι στην Ευρώπη και σ' όλο τον κόσμο, δεν μπορεί και δεν πρέπει να μείνουν απαθείς θεατές του CNN...
Τώρα είναι η ώρα της δράσης. Τώρα ήρθε η ώρα για μια συνεπή αντιπολεμική και αντιιμπεριαλιστική δράση πριν απ' όλα στο εσωτερικό της κάθε χώρας. Η εργατική τάξη θα μπορέσει να υπερασπίσει τις αξίες του πολιτισμού της σε κάθε χώρα και σε όλο τον κόσμο, μόνο στο βαθμό που καταφέρει να σταθεί εμπόδιο στα πολεμοκάπηλα σχέδια της κάθε μίας αστικής τάξης ξεχωριστά, αλλά και συνολικά των διεθνών ιμπεριαλιστικών οργανισμών.
Στη χώρα μας, άμεσο καθήκον όλων των εργαζομένων είναι η αποτροπή της εμπλοκής της, με οποιαδήποτε μορφή επιχειρήσει η κυβέρνηση και η άρχουσα τάξη. Η υπεράσπιση των δικαιωμάτων και των δημοκρατικών ελευθεριών, περνάει αναγκαστικά μέσα από την άρνηση και την ανυπακοή στις εντολές -οδηγίες και διατάγματα της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Γι' αυτό πρέπει αποφασιστικά ν' αντιδράσουμε στο σύνδρομο της «αντιτρομοκρατικής υστερίας» που καλλιεργείται.
Τώρα δεν είναι ώρα, να είμαστε θεατές των σεναρίων στρατηγών και αναλυτών, πρακτόρων και σταυροφόρων του «ελεύθερου κόσμου». Αντίθετα, είναι ώρα για την πιο πλατιά, την πιο μαζική και αποφασιστική αντίσταση. Αντίσταση στη στρατιωτικοποίηση της καθημερινής μας ζωής. Αντίσταση στους κατασταλτικούς μηχανισμούς, όποια μορφή και αν πάρουν. Αντίσταση στο εργοστάσιο και στο σχολείο, στη γειτονιά και στο γραφείο. Γιατί χωρίς τη συναίνεση των λαών, χωρίς τη συναίνεση των εργαζομένων καμιά αρμάδα, δεν μπορεί να νικήσει. Αργά ή γρήγορα οι ιμπεριαλιστές θα «πνιγούν» μέσα στην άβυσσο των ανταγωνισμών τους. Αργά ή γρήγορα θα φτιάξουν οι ίδιοι το σχοινί που θα κρεμαστούν.
Γιάννης ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣ