Ως πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Θεάματος - Ακροάματος και εκπροσωπώντας τους ανθρώπους των Γραμμάτων, της Τέχνης και του Πολιτισμού, που αρχίσαμε ένα κίνημα συμπαράστασης στον αγώνα σας, σας καλωσορίσαμε στην πόλη των Αθηνών και, όλοι μαζί, σας σφίξαμε το χέρι, σας εκφράσαμε την αλληλεγγύη μας για το δίκαιο, ενωτικό, μαχητικό και βαθιά πατριωτικό αγώνα σας.
Εμείς, το ξέρουμε καλά, έχουμε την ικανότητα να αφουγκραζόμαστε τα υπόγεια και επίγεια μηνύματα των καιρών, και της ιστορίας. Αν ο δικός σας σημερινός αγώνας δεν είναι αγώνας νικηφόρος, δε θα οδηγήσει μόνο στη διάλυση του αγροτικού νοικοκυριού σας και της αγροτικής παραγωγής και οικονομίας της χώρας μας, θα επιδράσει καταλυτικά και στα εισοδήματα των λαϊκών στρωμάτων των αστικών κέντρων, θα επιδράσει στην ανεργία, θα επιδράσει, συνολικά, στην οικονομία της χώρας μας.
Το ξέρουμε, φίλοι αγρότες, ότι δε σας περισσεύει ούτε χρόνος, ούτε ιδρώτας για να τον σπαταλάτε εδώ και είκοσι μέρες στα μπλόκα των δρόμων της χώρας μας, μέσα στο καταχείμωνο, για πολιτικές σκοπιμότητες, όπως σας καταμαρτυρούν κάποιοι αδούλευτοι λογιστές και διαχειριστές της τύχης της πατρίδας μας, στο όνομα ντόπιων και ξένων αφεντικών.
Εμείς ξέρουμε ότι αρκετό ιδρώτα χύνετε, για να κάνετε τη γη να καρπίσει, να σιτίσει και να ντύσει ολόκληρο τον ελληνικό λαό.
Ξέρουμε πάρα πολύ καλά ότι για να φτάσετε στο σημείο να κλείσετε τους δρόμους, να δυσκολέψετε πράγματι τη ζωή όλων μας που ζούμε στα αστικά κέντρα, είναι μια ενέργεια που σας οδήγησε η απόγνωση, η ανάγκη επιβίωσης, η δική σας και των οικογενειών σας, η ανάγκη επιβίωσης της ελληνικής αγροτικής οικονομίας.
Ξέρουμε πάρα πολύ καλά ότι η κοροϊδία τούτων των κυβερνητών, που κρατούν την αδιάλλακτη στάση απέναντι στην οποιαδήποτε λαϊκή διεκδίκηση, τούτων των κυβερνητών που έθεσαν την Αθήνα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, για να προστατέψουν δήθεν την τάξη και την ασφάλεια από την επιδρομή των βαρβάρων του έθνους, που εκφράζεται στα πρόσωπα των γυναικών σας που σκάβουν τη γη, στα πρόσωπα των παιδιών σας που χαμογελούν στο μέλλον, είναι οι ίδιοι που εκφράζουν δημόσια με σκυμμένο κεφάλι τις ευχαριστίες τους στον πλανητάρχη, είναι οι ίδιοι, που, μ' έναν απίστευτο ραγιαδισμό, υπακούουν στις εντολές του Μάαστριχτ και της Ευρωπαϊκής Νομισματικής Ενωσης.
Η άρνησή σας να γίνετε σύγχρονοι κολίγοι, η άρνησή σας να αποδεχτείτε τη διάλυση της ελληνικής αγροτικής παραγωγής, που θα έχει σα συνέπεια να μας ταϊζουν και να μας ντύνουν εμάς και τα παιδιά μας, με ό,τι πιο άχρηστο, με ό,τι πιο άρρωστο περισσεύει από τις πολυεθνικές Ευρώπης και Αμερικής, αποτελεί πράξη βαθιά πατριωτική, που υπερασπίζει, όχι μόνο τα οικονομικά συμφέροντα της πατρίδας μας, αλλά υπερασπίζει και την υγεία και την ποιότητα ζωής, τη βαθιά πολιτιστική προσφορά ανεξαργύρωτων πολιτισμικών λαϊκών κατακτήσεων με όλα τα υπέροχα τα μοναδικά ελληνικά χαρακτηριστικά.
Παραφράζοντας το σοφό λόγο του Μεγάλου Αγράμματου Δασκάλου του γένους μας, του Γέρο Μακρυγιάννη, που ήταν ένας πολεμιστής του αγώνα για την ελευθερία, απεγνωσμένος από την αδιαφορία των αφεντικών του, είπε: Στρατηγέ, και τα παιδιά μου, και η γυναίκα μου, κι εγώ πεινάμε. Βρήκα αρχαία πράματα στο χωράφι και ένας ξένος μου δίνει πολλά τάλαρα. Τι λες να τα δώσω; Εκείνος του απάντησε: Ορέ Φώτο, όλοι όσοι πολέμησαν για αυτή την πατρίδα πέθαναν, και σήμερα οι γυναίκες τους και τα παιδιά τους γκιζεράν στις στράτες τούτης της ματοκυλισμένης πατρίδας και διακονεύουν για να ζήσουν. Ολοι αυτοίνοι πέθαναν, γιατί είναι η ίδια η πατρίδα. Την πατρίδα την πουλάνε όλοι τούτοι οι γουρνόλυκοι, που την κυβερνάνε και της πίνουν το αίμα. Εμείς που πολεμήσαμε για την ελευθερία της, να μην κάνουμε το ίδιο.
Εμείς, φίλες και φίλοι, που ήμασταν στη συγκέντρωσή σας για να συμπαρασταθούμε, είμαστε αποφασισμένοι να ταϊσουμε τα παιδιά μας ξερό ψωμί και να το μοιράσουνε και με τα δικά σας παιδιά, φτάνει να λύσετε τα προβλήματά σας, που θα επιτρέψουν στο μέλλον να στρώνετε στο τραπέζι του λαού μας, των παιδιών μας και των εγγονών μας, όλα εκείνα τα ευλογημένα αγαθά της γης της πατρίδας μας, που θα τα παράγουν οι δουλευτές, οι συμπατριώτες μας αγρότες.
Συνεχίστε τον αγώνα. Στις μέρες μας, που είναι μέρες αποπνευματικοποιημένες και αποϊδεολογικοποιημένες από ό,τι χαρακτηρίζει την ελληνική πατριωτική συνείδηση, ο δρόμος της αντίστασης στις όποιες επιλογές ντόπιων και ξένων αφεντικών που οδηγούν στον αφελληνισμό αποτελεί πράξη ανώτερης ανθρώπινης και πατριωτικής συμπεριφοράς.
Αν οι αγρότες, οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι δάσκαλοι και οι καθηγητές, οι ναυτεργάτες και οι συνταξιούχοι, γενικότερα, οι εργαζόμενοι αυτού του τόπου είναι εχθροί της πατρίδας, πολύ θα θέλαμε να μας δείξουν τους φίλους της.
Φίλοι αγρότες, σας ευχαριστούμε γατί η αξιοπρέπεια του αγώνα σας, μας γεμίζει αισιοδοξία ότι δε χάθηκαν όλα σ' αυτή τη βασανισμένη πατρίδα μας. Καλή δύναμη και αν χρειαστεί θα 'ρθουμε κοντά σας να κάνουμε Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά".
Βασίλης ΚΟΛΟΒΟΣ