Ο Τσε Γκεβάρα με συντρόφους του στη ζούγκλα της Βολιβίας το 1967 |
Η χώρα απέκτησε την ανεξαρτησία της από τους Ισπανούς το 1825. Πήρε το όνομά της από το μεγάλο επαναστάτη Μπολίβαρ. Αρχικά μαζί με το Περού αποτέλεσαν μια ομοσπονδία, η οποία σύντομα διαλύθηκε. Από το 1834 μέχρι το 1880 μια σειρά από αιμοσταγείς δικτάτορες (Καουντίγιος) καταδυνάστευσε τη χώρα, παραδίνοντας την εκμετάλλευση των πηγών του νίτρου και του γκουάνο στους ξένους (Περουβιανοί - Χιλιανοί - Βορειοαμερικάνοι και Αγγλοι). Οι δικτάτορες καλλιέργησαν το μίσος προς γειτονικές χώρες (Χιλή - Παραγουάη), αποπροσανατολίζοντας το λαό από τα τρομερά του προβλήματα. Ο πόλεμος με τη Χιλή (1879-1884) έληξε με ήττα της Βολιβίας και απώλεια της παραλιακής της ζώνης. Σήμερα η Βολιβία διεκδικεί αυτή τη ζώνη προκειμένου να περάσει ο φυσικός αγωγός του ρευστοποιημένου υδροκάρβουνου και να εγκατασταθεί στο Μεξικό για παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Οι πολυεθνικές που ανέλαβαν την κατασκευή του θέλουν να εξυπηρετήσουν τη δυτική πλευρά των ΗΠΑ. Η κυβέρνηση της Βολιβίας έχει πλήρως υποταχθεί στις πολυεθνικές και έχει παραδώσει όλους τους τομείς της ενέργειας στην άγρια εκμετάλλευσή τους. Το σύνθημα των διαδηλωτών «Εθνικοποίηση όλων των τομέων της ενέργειας» είναι η απάντηση του λαϊκού κινήματος σ' αυτή την πολιτική. Εχουν επιστρατευτεί όλα τα μέσα για τη δυσφήμηση των εξεγερμένων. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2001 ο τότε πρόεδρος της χώρας Κιρόγκα υποστήριζε ότι οι αγρότες (Ινδιάνοι στην πλειοψηφία τους) δε θέλουν την κατασκευή του φυσικού αγωγού, γιατί τους καταστρέφει τις καλλιέργειες κόκας. Η υποκρισία δεν έχει όρια... Είναι γνωστό ότι η Βολιβία στήριζε και στηρίζει μεγάλο μέρος της οικονομίας της στο ναρκεμπόριο (κυβερνήσεις και πολυεθνικές συνεργάζονται σ' αυτό και τους βοηθούν οι τράπεζες για το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος).
Χιλιάδες Βολιβιανοί διαδηλωτές ενάντια στην προσπάθεια ιδιωτικοποίησης και εξαγωγής του φυσικού αερίου |
Το εθνικό επαναστατικό κίνημα στράφηκε ενάντια στις εταιρίες κασσίτερου και στους πολιτικούς συμμάχους τους. Το 1953 κέρδισε την πρώτη του επιτυχία. Τρεις εταιρίες κασσίτερου εθνικοποιήθηκαν. Ακολούθησε αγροτική μεταρρύθμιση. Οι Ινδιάνοι κέρδισαν την ελευθερία τους και απέκτησαν δικαίωμα ψήφου. Το καθολικό δικαίωμα ψήφου ήταν επίσης μια μεγάλη επιτυχία. Η άρχουσα τάξη θορυβήθηκε. Μετά το 1956 πέρασε στην αντεπίθεση. Ζήτησε τη βοήθεια των ΗΠΑ. Αρχισε ν' αναστέλλει την εφαρμογή των κοινωνικών προγραμμάτων. Αφαίρεσε από τους εργαζόμενους το δικαίωμα της συμμετοχής στη διαχείριση των εθνικοποιημένων μεταλλευτικών εταιριών.
Από τις διαδηλώσεις στη Λα Πας. Δεκάδες χιλιάδες διαδήλωσαν και ενώθηκαν με τους χιλιάδες που συμμετείχαν στην πορεία για «Ψωμί, φυσικό άεριο και αξιοπρέπεια» |
Το 1983 ο τότε δικτάτορας Bazner διακηρύσσει τη μετάβαση της χώρας στη «δημοκρατία». Μέχρι σήμερα οι κυβερνήσεις χαρακτηρίζονται από τη συντηρητικότητά τους. Νεοφιλελεύθεροι και τεχνοκράτες προσπαθούν να καθυποτάξουν το λαϊκό κίνημα, να ακολουθήσουν τα κελεύσματα της Διεθνούς Τράπεζας και να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα του πολυεθνικού κεφαλαίου.