Η άρχουσα τάξη απέκτησε τον πρωθυπουργό των ονείρων της... Απέκτησε τον "προσωπάρχη" της, τον "επιστάτη" της. Ενας τέτοιος "προσωπάρχης", ένας "επιστάτης" από την εποχή του τσιφλικαδισμού, βγήκε χτες στις τηλεοπτικές οθόνες να "συμμαζέψει" τους "χωριάταρους", που ζητούν τον καρπό από τον ιδρώτα που χύνουν στο χωράφι. Βγήκε να νουθετήσει τους εργάτες της επιχείρησης που λέγεται ...Ελλάδα. Ετσι θεωρούν τα αφεντικά του Σημίτη την Ελλάδα. Επιχείρησή τους. Ιδιοκτησία τους. Ξέφραγο αμπέλι τους. Και έβαλαν τον "προσωπάρχη" τους, τον "επιστάτη" τους, να τα "ψάλει" σε όσους βάλθηκαν να χαλάσουν την ηρεμία τους. Εβαλαν τον υπάλληλό τους, δεύτερη φορά μέσα σε πέντε μέρες, να μεταφέρει το μήνυμά τους. "Δε θα σας δώσουμε φράγκο, ακόμα και με τίμημα να σκουριάσουν οι μηχανές"! "Δε θα πάρετε φράγκο, ακόμα κι αν καούν τα σπαρτά"!
Αυτή είναι η κλασική αντίδραση των βιομηχάνων. Αυτή είναι η κλασική αντίδραση των κοτζαμπάσηδων. Απειλές και άκαμπτη αδιαλλαξία. Αυτή είναι η απάντησή τους, όταν οι "δούλοι" τους - έτσι θεωρούν τους ανθρώπους που ξεζουμίζουν - σηκώνουν κεφάλι. Ετσι θέλουν να δείχνουν. Αποφασιστικοί και αδίστακτοι. Δυνατοί και χοντρόπετσοι. Είναι αυτοί που "έχουν και κατέχουν". Είναι αυτοί που κάνουν κουμάντο. Σιγά μη συνδιαλλαγούν με τους "πεινασμένους"! Σιγά μην υποκύψουν στους "ψωριάρηδες"! Η θα μας υπηρετείτε ή θα σας τσακίσουμε, είναι η επωδός τους.
Ετσι θέλουν να δείχνουν τα αφεντικά. Αμετακίνητοι. Κυρίαρχοι. Και αφ' υψηλού. Για αυτό βάζουν τους ανθρώπους τους, τα ενεργούμενά τους, να συνετίσουν τους "απειθάρχητους". Ποτέ δεν εκτίθενται οι ίδιοι. Βάζουν τους "προσωπάρχες" τους. Τους εξοπλίζουν μάλιστα με "επιχειρήματα". Ετσι και χτες ο πρωθυπουργός τους. Είχε "επιχειρήματα". Στάθηκε απέναντι στους ξωμάχους και με ύφος "καλοπροαίρετου συνομιλητή" - αφού το προηγούμενο διάγγελμα με το καμουτσίκι του αυταρχισμού στη μασχάλη έγινε μπούμερανγκ - εμφανίστηκε να αγωνιά για το μέλλον της χώρας! Εμφανίστηκε ανήσυχος για τον τόπο! Τι τον ανησυχεί; Μα ότι σε αυτή τη χώρα, σε αυτό τον τόπο, οι κολίγοι δεν εννοούν να ζήσουν με το "σφάξε με αγά μου να αγιάσω"!
Βγήκε, λοιπόν, ο Κ. Σημίτης και εξ ονόματος των αφεντάδων του, αποκρίθηκε: "Απαιτήσεις δε δικαιολογούνται. Η ικανοποίησή τους θα σήμαινε οπισθοδρόμηση της χώρας"! "Εκείνο που θέλουμε είναι να επιδιώκουμε τις λύσεις που χρειάζονται οι κοινωνικές ομάδες, αλλά πρωτίστως τις λύσεις εκείνες που απαιτεί η χώρα", είπε! Τέτοιο θράσος δε θα χρησιμοποιούσε παρά μόνο όποιος θεωρεί τον απέναντί του εντελώς "αστοιχείωτο". Σε τέτοια στάση και τέτοια "επιχειρήματα" καταφεύγει, "πρωτίστως" (!), μόνο όποιος νομίζει ότι οι "αντίδικοί" του είναι "ανεγκέφαλοι ιθαγενείς"! Αλήθεια πώς συμβιβάζεται από τη μια ο κ. Σημίτης να θεωρεί "αδικαιολόγητα" τα αιτήματα της κοινωνίας, αλλά από την άλλη να ενδιαφέρεται για το μέλλον της χώρας; Πώς γίνεται να αντιμετωπίζει τις λύσεις που έχουν ανάγκη τα κοινωνικά στρώματα ως "εχθρικές" έναντι των λύσεων που έχει ανάγκη ο τόπος;
Γίνεται. Γιατί ο "τόπος", η "χώρα" που έχει στο μυαλό του ο πρωθυπουργός - επιστάτης, δεν απαρτίζεται ούτε από εργάτες, ούτε από αγρότες, ούτε από συνταξιούχους, ούτε από εκπαιδευτικούς, ούτε από μαθητές, ούτε από υπάλληλους. Η δική του "χώρα" απαρτίζεται μόνο από βιομηχάνους, τραπεζίτες και μεγαλοτσιφλικάδες. Η δική του "χώρα" έχει ανάγκη από "λύσεις", που κάνουν τα αφεντικά του κυρίου Σημίτη όλο και πιο νωθρούς από την καλοπέραση. Λύση επίσης για τον κύριο Σημίτη είναι όλοι οι υπόλοιποι... να αδυνατίσουν ώστε - όσοι επιζήσουν - να μπορούν να μετατραπούν σε ευκίνητα "γκαρσόνια" των αφεντικών του.
Για αυτή τη "χώρα" μιλάει ο πρωθυπουργός. Για μια "χώρα" που είναι εντελώς αποσπασμένη από την πραγματική ελληνική κοινωνία και η πρωτεύουσά της βρίσκεται στα θησαυροφυλάκια των ελβετικών τραπεζών και στις έδρες των θυγατρικών των πολυεθνικών. Ας ανησυχεί λοιπόν ο πρωθυπουργός για τη "χώρα" του. Εχει κάθε λόγο. Εχουν κάθε λόγο να ανησυχούν και τα αφεντικά του. Κι ας κάνουν ότι δε λογαριάζουν τους ξεσηκωμένους. Οχι μόνο τους λογαριάζουν, αλλά τους τρέμουν. Και θα υποχωρήσουν. Και τότε θα είναι η πιο δύσκολη στιγμή και για τους "επιστάτες" τους...
Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ