Η γενικότερη οικονομική και κοινωνική πολιτική των τελευταίων 15 χρόνων, τόσο γνωστή που να μην χρειάζεται ανάλυση, έπληξε κατά κύριο λόγο εκείνες τις περιοχές που για ιστορικούς και γεωγραφικούς λόγους παρουσίαζαν μια οικονομική άνθηση. Μετά το Β Παγκόσμιο Πόλεμο, ο νομός Αχαϊας, με κέντρο την Πάτρα, κατείχε επί δεκαετίες, την τρίτη θέση, πανελλαδικά, από πλευράς οικονομικής δυναμικότητας. Τρεις ήταν οι βασικοί παράγοντες αυτής της ανάπτυξης:
- Η παραγωγή και εμπορία του "Μαύρου Χρυσού" της σταφίδας.
- Η ανάπτυξη μεγάλων βιομηχανικών μονάδων (κλωστοϋφαντουργία, χαρτοποιία, οινοποίηση και παράπλευρες μεγάλες βιοτεχνίες).
- Η διακίνηση εμπορευμάτων μέσω του λιμανιού.
Από τα μέσα της δεκαετίας του '70, άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα φαινόμενα της επερχόμενης κρίσης. Οι μεγάλοι σταφιδέμποροι και βιομήχανοι της περιοχής, αφού ξεζούμισαν, πραγματικά, μικροπαραγωγούς και εργαζόμενους, άρχισαν να "αποσύρονται", αφήνοντας πίσω τους χρέη και ερείπια. Το λιμάνι μετατράπηκε σε "τουριστικό". Στην εποχή της ανάπτυξης και λόγω του στυγνού καπιταλιστικού τρόπου συγκέντρωσης του πλούτου σε λίγα χέρια, δημιουργήθηκε και το εργατικό και βιομηχανικό προλεταριάτο, που εκ των πραγμάτων συμπιέστηκε σε περιοχές του πολεοδομικού συγκροτήματος της Πάτρας, που είχαν και έχουν τα χαρακτηριστικά του ταξικού διαχωρισμού. Επόμενο ήταν η πολιτική της μονόπλευρης λιτότητας από το 1985, το κλείσιμο των μεγάλων εργοστασιακών μονάδων, να έχουν καταστροφική επίδραση σε μια πόλη που είχε αυτή την κοινωνική διάρθρωση.
Εμποροι και μικρομεσαίοι ένιωσαν λίγο αργότερα τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής. Σήμερα είναι γνωστό ότι όλοι οι δείκτες που χαρακτηρίζουν μια περιοχή, στην Αχαϊα έχουν πέσει κατακόρυφα. Κοινωνικά - οικονομικά - πολιτιστικά - πολιτικά.
Το κύριο χαρακτηριστικό όμως της Αχαϊας, κύρια της Πάτρας, είναι η συμπεριφορά βασικών φορέων της πόλης. Είναι οι βασικοί υπεύθυνοι του κλίματος πολιτικής αφασίας που έχουν δημιουργήσει στο νομό. Μοναδικός τους στόχος, η υπονόμευση οποιασδήποτε προσπάθειας αντίστασης στην υπάρχουσα κατάσταση.
Είναι εκπληκτικό και τραγικό μαζί, πόσο απόλυτα ταυτίζονται οι πρακτικές ΠΑΣΟΚ και ΝΔ στα προβλήματα της Πάτρας. Πολιτική Ανοιξη και ΣΥΝ, με την ανυπαρξία τους, έπαιξαν άμεσα το ρόλο συνενόχου σ' αυτό το κλίμα της υποταγής και της μιζέριας. Και όμως, συζητώντας με τους ανέργους, με τους ανθρώπους του μόχθου, με τους επαγγελματοβιοτέχνες, με τους ελεύθερους επαγγελματίες, αντιλαμβάνεται κανείς τον αναβρασμό που υπάρχει. Τώρα γνωρίζουν όλοι τι τους περιμένει. Πολλά πράγματα δείχνουν ότι κατάλαβαν πλέον πως ο νομός τους, που έβγαλε πρωθυπουργούς και υπουργούς, ούτε είδε ούτε θα δει τίποτα απ' αυτούς. Δεν αναφέρομαι στους βουλευτές του νομού. Αυτοί ήταν έτσι κι αλλιώς αλλοδαποί στον τόπο τους. Και πρέπει να θυμούνται οι Αχαιοί πως, όποιες φωνές ακούστηκαν, αντιστάσεις δημιουργήθηκαν, κινητοποιήσεις πραγματοποιήθηκαν, έγιναν με τη βοήθεια και πρωτοπορία των κομμουνιστών. Σε τούτη την εκλογική αναμέτρηση, ψήφος στο ΚΚΕ δε σημαίνει οπωσδήποτε πλήρη αποδοχή των θέσεών του. Σημαίνει αντίσταση στον εμπαιγμό, στην εξαπάτηση. Σημαίνει αξιοπρέπεια ψήφου και συνείδησης.
* Ο Παναγιώτης Κοσιώνης είναι υποψήφιος βουλευτής Αχαϊας του ΚΚΕ, δημοτικός σύμβουλος Πάτρας, γιατρός