Αποφασισμένοι και "ετοιμοπόλεμοι", οι αγρότες ζουν και αναβιώνουν απ' την προηγούμενη Τρίτη τη "ζωή στα μπλόκα της "Βιοκαρπέτ"". Και δηλώνουν με πίστη πως φέτος η αναμέτρησή τους με τους υποστηριχτές της αντιαγροτικής πολιτικής θα είναι πολύ πιο έντονη, πολύ σκληρότερη από πέρσι
Μετά το πανκαρδιτσιώτικο συλλαλητήριο της Τρίτης 20 Γενάρη, επέστρεψαν στο χωριό τους - στην Κυψέλη - με την απόφαση, η προτροπή της Πανθεσσαλιστικής Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα (ΠΑΣΕ), για "αναβίωση της ζωής στα μπλόκα της "Βιοκαρπέτ"", να γίνει πραγματικότητα.
Στήσανε, λοιπόν, το απόγευμα της ίδια μέρας ένα πρόχειρο κατάλυμα στην κεντρική πλατεία του χωριού τους, στήσανε και μια μεγαφωνική, ενώ γύρω απ' τη φωτιά που ανάβει κάθε βράδυ μαζεύονται όλοι οι αγρότες του χωριού και συζητούν τα προβλήματά τους, αλλά και τους τρόπους διεκδίκησης των λύσεών τους. Απαραίτητος στην παρέα, ο "μάγειρας" του "μπλόκου" Δημήτρης Σοφός,που πότε με τη φασολάδα του, πότε με το πλιγούρι του (κρέας με αλεσμένο σιτάρι), πότε με τη ρεβιθάδα του έλκει τους αγρότες των γύρω χωριών, "ανάβοντας" ακόμα περισσότερο τις συζητήσεις...
"Ολη αυτή η κατάσταση μάς "ντοπάρει". Θεωρήσαμε απαραίτητο να "αναβιώσουμε" τη ζωή στο μπλόκο της "Βιοκαρπέτ" - αρκετές μέρες πριν τις 2 Φλεβάρη - γιατί πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο θα γίνει ανταλλαγή των περσινών εμπειριών και, προπάντων, το όλο κλίμα θα μας κρατά σε αγωνιστική ετοιμότητα", τόνισε στο "Ρ" ο Θανάσης Παππάς,γραμματέας του Αγροτικού Συλλόγου Κυψέλης.
Στην Κυψέλη - ένα χωριό 1.000 και πλέον κατοίκων - η συμμετοχή στους αγώνες είναι καθολική. Οπως και πέρσι, έτσι και φέτος, όλα τα τρακτέρ του χωριού - γύρω στα 130 - βρίσκονται ήδη στους δρόμους, έτοιμα για τον επερχόμενο αγώνα ενάντια στην αντιαγροτική πολιτική της ΕΕ και της κυβέρνησης. "Ποτέ δεν ήταν στόχος μας ο αποκλεισμός των δρόμων, σε καμιά περίπτωση δε θεωρούμε πως είναι μέσο για τη διεκδίκηση των αιτημάτων μας. Αλλοι είναι αυτοί που μας αναγκάζουν να το κάνουμε αυτό. Κι αυτοί είναι που πρέπει να απολογηθούν, όχι εμείς", λέει οργισμένα ο Θ. Παππάς.
Στο συγκεκριμένο χωριό - όπως και σε όλα τα χωριά της Καρδίτσας - η πλειοψηφία των αγροτών είναι βαμβακοπαραγωγοί. Απ' αυτούς, το 80% είναι μικροκαλλιεργητές - ο μέσος όρος του κλήρου δεν ξεπερνά τα 50 στρέμματα - ενώ το 99% (!) των παραγωγών είναι χρεωμένοι στην Αγροτική Τράπεζα Ελλάδος(ΑΤΕ). "Κάθε μέρα φτάνουν σε αγρότες του χωριού μας ειδοποιητήρια απ' την ΑΤΕ. Κανείς μας δεν έχει λεφτά, όχι για να ξεχρεώσει την Τράπεζα, αλλά για να ζήσει. Ηδη, πριν δύο μήνες, κατασχέθηκαν κάποια κτήματα στο χωριό μας. Ο φόβος πως θα χάσουμε και τις περιουσίες μας είναι έντονος", συμπληρώνει ο Δημήτρης Λιούτας.
Τα πρώτα αποτελέσματα της άσχημης σημερινής κατάστασης έχουν φανεί ήδη. Περισσότερα από 50 άτομα εγκατέλειψαν το χωριό, αναζητώντας στις μεγαλουπόλεις μια καλύτερη τύχη, ενώ δέκα οικογένειες στην Κυψέλη εγκατέλειψαν τα χωράφια τους κι αυτή τη στιγμή ψάχνουν "από δω κι από κει" για κανένα μεροκάματο. "Μάλιστα, κάποιες οικογένειες, βλέποντας πως με το να καλλιεργούν χρεώνονταν όλο και περισσότερο, άρχισαν να ασχολούνται με την κτηνοτροφία. Και πάλι, όμως, το μετάνιωσαν, γιατί και στην κτηνοτροφία τα προβλήματα είναι εξίσου έντονα", υπογραμμίζει ο Κώστας Δερβένης.
Ο Γιάννης Βούνος αναφέρεται ιδιαίτερα στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι νέοι του χωριού. "Απελπισία και απόγνωση. Αυτά είναι τα συναισθήματα που νιώθουν οι νέοι της περιοχής. Ολοι τους έχουν τάσεις φυγής. Και όλοι είναι πιο αποφασισμένοι, απ' ό,τι πέρσι, να παλέψουν στα μπλόκα για να διεκδικήσουν το δικαίωμα στην εργασία και στη ζωή", λέει χαρακτηριστικά.
Στη συζήτηση μπαίνει και ο Βασίλης Κανούτας."Ο,τι κι αν έχουμε προσπαθήσει να σπείρουμε μέχρι τώρα, δεν έχει αποβεί κερδοφόρο. Εχουμε πλέον απελπιστεί", επισημαίνει. Ο Β. Κανούτας αναφέρεται στην ανάγκη να γίνει επιτέλους το αρδευτικό έργο στο Σμόκοβο, αφού οι γεωτρήσεις που αναγκάζονται ν' ανοίγουν οι αγρότες της περιοχής έχουν τεράστιο κόστος (π.χ., μια γεώτρηση βάθους 150 μέτρων κοστίζει σχεδόν τρία εκατομμύρια δραχμές). "Δεν υπάρχουν χρήματα για τέτοιου είδους "ανοίγματα". Να φανταστείτε πως φέτος έχουμε μεγάλο πρόβλημα με τα ποντίκια, τα οποία έχουν φάει περισσότερο απ' το 50% της παραγωγής του σιταριού. Το συγκεκριμένο πρόβλημα αντιμετωπίζεται μόνο με ψεκασμό, αλλά εμείς δεν μπορούμε να αντεπεξέλθουμε στο υψηλό κόστος".
Το ίδιο συμβαίνει και στην παραγωγή του βαμβακιού. "Για να "καταπολεμήσουμε" τα σκουλήκια, χρειάζονται 4 - 5 ψεκασμοί τον χρόνο. Πού θα βρεθούν τα λεφτά αυτά;", αναρωτιέται Β. Κανούτας. Κι ο Κώστας Μπαρτζιώκας,που στέκει όλη την ώρα αμίλητος, πλησιάζει για να πει με αποφασιστικό ύφος: "Θέλουν να μας διώξουν απ' τα χωράφια μας; Να γράψετε πως εμείς δε φεύγουμε απ' τον τόπο μας. Θα παλέψουμε πολύ σκληρά και θα το πετύχουμε"...