Μια επιστολή της δημάρχου Φ. Σακελλαρίδου προς το "Ρ" και η απάντηση της "Δημοτικής Πρωτοβουλίας"
Τη διαμαρτυρία της για το ρεπορτάζ του "Ρ" στις 8 Γενάρη 1998, με τίτλο "Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν", εκφράζει, με επιστολή της, η δήμαρχος Ζωγράφου Φωτεινή Σακελλαρίδου.
Στην επιστολή της, μεταξύ των άλλων, αναφέρει:
Είναι δικαίωμά σας να αναπαράγετε οποιαδήποτε ανακοίνωση της "Δημοτικής Πρωτοβουλίας Ζωγράφου". Ομως, πιστεύω ότι μια ιστορική εφημερίδα, όπως ο "Ριζοσπάστης", που θέλει να σέβεται την αλήθεια και τους αναγνώστες της, οφείλει - κατά τη γνώμη μου - να μην υποκύπτει σε μικροκομματικές λογικές, όπως αυτές που εκπέμπονται από τη συγκεκριμένη ανακοίνωση.
Για την αποκατάσταση της αλήθειας, οφείλω να σας ενημερώσω ότι τα δύο ΚΑΠΗ του Δήμου Ζωγράφου, με περισσότερα από 2.000 μέλη, θα συνεχίσουν να προσφέρουν υψηλής ποιότητας υπηρεσίες στους ηλικιωμένους συμπολίτες μας και θα παραμένουν πρότυπα, όπως έχουν χαρακτηριστεί. Δίπλα σε μοναχικούς ηλικιωμένους, που χρειάζονται μόνιμη και σταθερή φροντίδα.
Οπως αντιλαμβάνεστε, με τη δημιουργία του ξενώνα, όχι μόνο δε "σκοτώνουμε τα άλογα όταν γεράσουν" ούτε "αρπάζουμε τις συντάξεις των γερόντων", όπως συκοφαντικά ισχυρίζεστε. Απλά, υλοποιούμε πολιτικές και προγράμματα, κοινωνικής φροντίδας και προστασίας για τους ηλικιωμένους συμπολίτες μας, που έχουν τη στήριξη της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού της πόλης μας.
Ανταπαντώντας στην επιστολή της δημάρχου Ζωγράφου, η "Δημοτική Πρωτοβουλία Ζωγράφου", με ανακοίνωσή της, επισημαίνει:
Η πραγματικότητα της κοινωνικής ζωής στη συνοικία μας, πεισματικά και επίμονα, ανατρέπει τους αστήρικτους εξάλλου ισχυρισμούς της κ. δημάρχου για το έργο και την πρακτική της δημοτικής διοίκησης. Εμείς απλώς διατυπώνουμε με τη μορφή ερωτημάτων ορισμένα κραυγαλέα ζητήματα από τη δράση της δημοτικής αρχής.
1. Η λαϊκή απαίτηση για βελτίωση - αναβάθμιση της παρεχόμενης προστασίας - φροντίδας συμβαδίζει με τη σχεδιαζόμενη ανταποδοτική επιβάρυνση των ηλικιωμένων συμπολιτών μας στο περιβόητο "δημοτικό" γηροκομείο;
2. Η ανταποδοτικότητα ταιριάζει με τη φροντίδα και την κοινωνική πολιτική; Οι 120.000 δραχμές μηνιαία, που αναφέρονται στην εισήγηση για το "δημοτικό" γηροκομείο, δε συνιστούν ανταποδοτική υφαρπαγή του πενιχρού εισοδήματος των υπερήλικων συμπολιτών μας;
3. Η σχεδιαζόμενη λειτουργία του περιβόητου "δημοτικού" γηροκομείου σε πλήρη ανταποδοτική βάση δεν είναι απάνθρωπη; Δεν είναι τερατώδης;
4. Τα ιδιωτικο-οικονομικά κριτήρια στην πρόνοια προς τους υπερήλικες είναι προοδευτική αντίληψη και πρακτική; Η "τιμολόγηση των παρεχόμενων υπηρεσιών" είναι κοινωνικό πρόσωπο και κοινωνική ευαισθησία;
5. Σεβασμός στα περήφανα γηρατειά είναι η επιβολή του χαρατσιού των 10.000 δραχμών ετησίως για τα προγράμματα άθλησης στα ΚΑΠΗ;
6. Πρότυπος λειτουργία των ΚΑΠΗ είναι όταν η μισθοδοσία και οι ανελαστικές λειτουργικές δαπάνες τους καλύπτουν το 90% των συνολικών δαπανών του προϋπολογισμού τους;
7. Εχει υπόψιν της η κ. δήμαρχος ότι η συντριπτική πλειοψηφία των συνταξιούχων της συνοικίας μας έχει μηνιαία σύνταξη των 80 έως 160 χιλιάδων δραχμών;
8. Τέλος, αλήθεια, τι έγινε η προεκλογική υπόσχεση του 1990 για δημιουργία 3ου ΚΑΠΗ στου Ζωγράφου;
Αν, λοιπόν, όλα τα παραπάνω ζητήματα δε συνιστούν πολιτική κοινωνικού αποκλεισμού και δεν παραπέμπουν σε ανάλγητες κοινωνικά μεθοδολογίες, τότε οι λέξεις στην "εκσυγχρονιστική" διάλεκτο έχασαν την επαφή τους με την κοινωνική πραγματικότητα. Οσον αφορά τους ανοίκειους χαρακτηρισμούς της επιστολής της κ. δημάρχου, δεν αφορούν εμάς.