«Με γρασωμένα τ' άρβυλα στη φρίκη πάντοτε / ανηφορίζω / λιμοκτονώντας από τις φλόγες πια / φαρσί εγκόσμιος / φαρσί δακρυσμένος...».
(Νίκος Καρούζος)
Οι σύγχρονοι «Αθλιοι» της Γης πολλαπλασιάζονται, έλεγε ο φίλος μου Πέτρος Βερύκιος, μαθηματικός στο επάγγελμα. Ειδικός αναλυτής, μου έλεγε ότι περισσότεροι από 986 εκατομμύρια άνθρωποι υποσιτίζονται συμπληρώνοντας έτσι τον άλλο αριθμό των «κολασμένων» (1,5 δισ. άνθρωποι ζουν με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα). Οι αντιθέσεις οξύνονται, απ' τη διευρυνόμενη βαρβαρότητα του καπιταλισμού. Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση Ελβετού καθηγητή της Κοινωνιολογίας, Ζιγκλέρ, στον ΟΗΕ το Δεκέμβρη του 2001, ο πλανήτης μας θα μπορούσε να θρέψει έως 12,5 δισεκατομμύρια άτομα, αν στο παγκόσμιο παραγόμενο προϊόν γινόταν ορθολογική κατανομή. Ομως η «ελεύθερη αγορά» του κέρδους και της απληστίας απέχει για να το πραγματοποιήσει. Το διδάσκει η Ιστορία. Η αύξηση της φτώχειας τροφοδοτεί την αδηφαγία του κεφαλαίου: 200 εκατομμύρια υποσιτισμένα παιδιά απ' τα οποία τα 15 εκατομμύρια πεθαίνουν κάθε χρόνο απ' τις κακουχίες, επιβεβαιώνει αυτό που έλεγε πριν από αιώνες ο Αφγανός ποιητής Ομάρ Σαφίν: «Οτι ο ύπνος, ή ίσως ο θάνατος να είναι το μόνο γιατρικό τους...».
Στο Αφγανιστάν για 20 τώρα χρόνια, λέει ο Ιρανός σκηνοθέτης Mohsen Makhama Ibaf, πεθαίνουν 125.000 άνθρωποι, δηλαδή 340 την ημέρα, δηλαδή 14 άνθρωποι την ώρα, δηλαδή ένας περίπου άνθρωπος κάθε πέντε λεπτά -είτε από σφαίρες ή νάρκες- είτε από λιμό και τον άλλο λοιμό, των ασθενειών. Ας αφήσουμε και τον πόλεμο και τις συμφορές του, τον παλιμβαρβαρισμό.
Στην Τουρκία που συμμετέχει στις επιχειρήσεις του πολέμου στο Αφγανιστάν και όπου αλλού διατάξουν οι πάτρωνές της - ο θάνατος πολλαπλασιάζεται, με τις νέες δολοφονικές επιθέσεις του φασιστικού καθεστώτος στους αγωνιστές απεργούς πείνας. Τρεις χιλιάδες αστυνομικοί - στρατιώτες με την υποστήριξη τεθωρακισμένων αρμάτων τελευταίου τύπου από τις ΗΠΑ, σκηνές που θυμίζουν τη σιωνιστική πρακτική στην Παλαιστίνη, επιτέθηκαν για να σταματήσουν υποτίθεται την απεργία πείνας - συμπαράστασης ενάντια στα «λευκά κελιά». Η επιχείρηση είχε τον κωδικό «Τρομοκρατία»! Ονομα και πράγμα για τους φασίστες. Το αίμα ρέει. Οι νεκροί ξεπερνάνε τους 80. Με την Τουρκία ενώ έχει «χιλιοκαταδικαστεί» απ' τους διεθνείς οργανισμούς για ωμή και ιταμή καταπάτηση του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων -το «έλλειμμα δημοκρατίας παραείναι μεγάλο- οι παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων παραείναι συχνές, με το πολιτικοστρατιωτικό καθεστώς να οιστρηλατείται από βαρβαρισμό με βλέψεις παντού, να σφάζονται συστηματικά Κούρδοι, αντικαθεστωτικοί Τούρκοι, να δοκιμάζουν σ' όλες τις διαστάσεις την υψηλή τεχνική της οσμανλίδικης γενοκτονίας, να παρουσιάζεται ως «λευκή περιστερά»; λέει το έγκυρο «Σπίγκελ».
Οι «σιωπηρές γενοκτονίες» με τις άλλες φανερές του ιμπεριαλισμού είναι γεγονός. Αποτελεί εμπαιγμό - οπισθοδρόμηση, χρεοκοπία των αρχών του πολιτισμού. Αποσταθεροποιούν το μέλλον του κόσμου έτσι κι αλλιώς. Οικονομικά και στρατιωτικά με τους πολέμους. Η ιμπεριαλιστική εξάρτηση στο στόχαστρο των λαϊκών αγώνων. Η ιμπεριαλιστική μπούργκα κατά των λαών της Γης επεκτείνεται. Οπως και τα κινήματα κατά του πολέμου καλλιεργούν τη φιλία και την αλληλεγγύη των λαών: «Διάκειμαι χιλιόχρονος αν και πέφτω / σε ματωμένα δευτερόλεπτα αιωνίως... / μ' έχουν επισημάνει οι άνεμοι». (Νίκος Καρούζος). Η κραυγή του Μοσέν Μαχμαλμπάφ «έχω να σου προσφέρω χίλιους θαυμάσιους λόγους για να συνεχίσεις να ζεις». Ο κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα: όπου / υπάρχει αέρας / ο άνθρωπος στον άνθρωπο να λέει αδελφό.
Παναγιώτης ΚΑΡΑΒΑΣΙΛΗΣ