Ετσι, και ενώ η ελληνική κυβέρνηση, διά του υπουργού Εθνικής Αμυνας, εναποθέτει τις ελπίδες της για διερεύνηση των περιβαλλοντολογικών επιπτώσεων από τους ΝΑΤΟικούς βομβαρδισμούς στους ίδιους τους θύτες, δηλαδή στα όργανα του... ΝΑΤΟ και της ΕΕ, την ίδια ώρα γίνεται γνωστό ότι 40.000 βλήματα ουρανίου, ανάλογα με αυτά που χρησιμοποιήθηκαν στη Βοσνία και το Κοσσυφοπέδιο από τα ΝΑΤΟικά βομβαρδιστικά, έχουν χρησιμοποιηθεί από το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό σε ασκήσεις και έχουν διασπαρεί στις ελληνικές θάλασσες. Αλλα 10.000 από αυτά βρίσκονται αποθηκευμένα είτε σε φρεγάτες είτε σε αποθήκες του Πολεμικού Ναυτικού. Ταυτόχρονα, τα ελληνικά στρατιωτικά επιτελεία εμφανίζονται να έχουν άγνοια για το είδος και την επικινδυνότητα, ως προς τη ραδιενέργεια που εκπέμπουν, των όπλων που διαθέτουν.
Το ελληνικό Γενικό Επιτελείο Εθνικής Αμυνας με ανακοίνωση που εξέδωσε χτες επιβεβαιώνει δημοσιεύματα του Τύπου ότι το Πολεμικό Ναυτικό προμηθεύτηκε το 1990 από τις ΗΠΑ 50.000 βλήματα απεμπλουτισμένου ουρανίου (DU) των 20 χιλιοστών, «μεγάλο μέρος των οποίων χρησιμοποιήθηκε κατά καιρούς για εκπαιδευτικές βολές και ασκήσεις». Καθώς, επίσης, ότι 10.000 από αυτά τα βλήματα παραμένουν ακόμα αποθηκευμένα, από τα οποία τα 5.000 σε πολεμικά πλοία και τα υπόλοιπα στην ξηρά. Αυτά που βρίσκονται στα πλοία, σύμφωνα με το ΓΕΕΘΑ, διατάχτηκε να αποσυρθούν και να αποθηκευτούν μαζί με τα υπόλοιπα στην ξηρά και «διετάχθη έρευνα για την εξακρίβωση τυχόν προβλημάτων από τη χρήση των πυρομαχικών του ΠΝ». Η δε τελική τύχη των πυρομαχικών αυτών του ΠΝ «θα εξαρτηθεί από τα αποτελέσματα των ερευνών που διεξάγονται στην Ελλάδα και στο εξωτερικό».
Τα βλήματα αυτά εκτοξεύονται από το αντιπυραυλικό σύστημα «Φάλανξ», που διαθέτουν οι φρεγάτες. Στη διάρκεια της δεκαετίας και μέχρι την οριστική αντικατάστασή τους από βλήματα νεότερης τεχνολογίας, που αντί για ουράνιο φέρουν το «ακίνδυνο» βολφράμιο, ξοδεύτηκαν σε διάφορες ασκήσεις στο Αιγαίο και στο Ιόνιο Πέλαγος για εκπαιδευτικές βολές από ελληνικά πλοία 40.000 τέτοια βλήματα, τα οποία, σύμφωνα με το Πολεμικό Ναυτικό, δεν εξερράγησαν, αφού ρίχνονταν στον αέρα για να δοκιμαστεί, όπως λένε, η λειτουργία και μόνο του όπλου και όχι η αποτελεσματικότητά του.
Ωστόσο, έχουν διασπαρεί στο βυθό της θάλασσας και παρότι δεν εξερράγησαν, το ουράνιο, έστω και απεμπλουτισμένο, διατηρεί το μέρος των χαρακτηριστικών του, δηλαδή εκπέμπει ραδιενέργεια, η οποία ρυπαίνει το περιβάλλον. Επίσης, τα βλήματα αυτά εμπεριέχουν κινδύνους και για τα πληρώματα που χειρίζονται τα αντίστοιχα οπλικά συστήματα. Για να υπάρχει μια σύγκριση των μεγεθών, να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με τις επίσημες εκτιμήσεις των ΝΑΤΟικών επιτελείων, σε Βοσνία και Κόσσοβο ρίχτηκαν κατά επίγειων στόχων πάνω από 40.000 βλήματα απεμπλουτισμένου ουρανίου των 30 χιλιοστών, τα οποία όμως εξερράγησαν προκαλώντας ανάφλεξη του ουρανίου.
Τώρα ψάχνουν...
Ενδεικτικό όμως της ύποπτης ασάφειας που επικρατεί είναι ότι το ΓΕΕΘΑ αναφέρει πως «δεν υπάρχουν πυρομαχικά DU αντίστοιχα αυτών που χρησιμοποιήθηκαν στο Κόσσοβο και στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη». Η διατύπωση αυτή αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο για ύπαρξη στο οπλοστάσιο των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων άλλων μη «αντίστοιχων» πυρομαχικών αλλά εξίσου ή και περισσότερο ραδιενεργών. Μια αμφιβολία που ενισχύεται και από τη διαπίστωση που περιλαμβάνεται στην ίδια ανακοίνωση του ΓΕΕΘΑ ότι «ο Στρατός Ξηράς και η Πολεμική Αεροπορία δε διαθέτουν βλήματα με τεχνικές ενδείξεις απεμπλουτισμένου ουρανίου (DU)».
Εδώ ακριβώς είναι και το λεπτό σημείο, καθώς πολλά από τα οπλικά συστήματα που διαθέτουν οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις αποτελούν ένα «κλειστό κουτί». Οπως επισημαίνουν επιτελείς, οι κατασκευαστές δεν αναφέρουν «λεπτομέρειες» που αφορούν στα τεχνικά χαρακτηριστικά ή στη σύσταση του υλικού ενός όπλου, αφού κάτι τέτοιο θα έδινε πληροφορίες στους ανταγωνιστές τους. Ετσι, στη φάση αυτή διερευνάται αν η «μύτη» των πυραύλων «Εξοσετ», που διαθέτουν το Πολεμικό Ναυτικό και η Πολεμική Αεροπορία, έχει ενισχυθεί με απεμπλουτισμένο ουράνιο. Το ίδιο ισχύει και για διαφόρους τύπους βλημάτων κατά στόχων ξηράς που διαθέτουν τα πολεμικά αεροσκάφη και κυρίως τα «Μιράζ 2000».
Η ασάφεια σε σχέση με τους κινδύνους ενισχύεται, για ευνόητους λόγους, και από τον υπουργό Εθνικής Αμυνας, Α. Τσοχατζόπουλο, ο οποίος σε συνέντευξή του στον Ρ/Σ «Φλας» παραδέχτηκε ότι το Πολεμικό Ναυτικό έχει κάνει χρήση των επίμαχων βλημάτων σε ασκήσεις σε θαλάσσιες περιοχές και επανέλαβε ότι σύντομα θα ξεκινήσουν μετρήσεις από ειδικούς στο αποθηκευμένο πολεμικό υλικό, ενώ παρέπεμψε και πάλι στους αρμόδιους επιστήμονες. Σχετικά με το κρούσμα λευχαιμίας σε Ελληνα υπαξιωματικό που υπηρέτησε στη Βοσνία, ο υπουργός απάντησε σαν γνήσιος ΝΑΤΟικός υπουργός, ότι δεν έχει αποδειχθεί αν σχετίζεται με το «σύνδρομο των Βαλκανίων», όπως δεν έχει αποδειχθεί και αν το λεγόμενο σύνδρομο προκαλείται από τη χρήση των βλημάτων που χρησιμοποιήθηκαν.
Σε άλλες δηλώσεις του, που έκανε την Κυριακή μετά τη συνάντησή του με τον πρόεδρο της ΝΔ, ο υπουργός Αμυνας ανήγγειλε πρωτοβουλίες πολιτικού χαρακτήρα σε ευρωπαϊκό και ΝΑΤΟικό επίπεδο, εμφανίστηκε δε άμοιρος ευθυνών για ό,τι έχει συμβεί, λες και έχει ξεχαστεί η στάση του στη διάρκεια των ΝΑΤΟικών βομβαρδισμών, υποστηρίζοντας ότι η ελληνική πλευρά από το Μάρτη του 2000 πραγματοποίησε μετρήσεις στις περιοχές που έχει στρατοπεδεύσει η ελληνική δύναμη Κοσσυφοπεδίου και βέβαια, όπως διαπιστώθηκε, «δεν υπάρχει κανένας τέτοιος κίνδυνος». Σημείωσε όμως ότι οι ελληνικές δυνάμεις «δεν έχουν πάει για εκδρομή». Δίνοντας, δε, με άλλες δηλώσεις του, απάντηση στις αιχμές άλλων μελών της κυβέρνησης, επισήμανε ότι «η συμμετοχή σε ειρηνευτικές αποστολές είναι μια πολιτική επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης στο πλαίσιο της συμμετοχής μας στους διεθνείς οργανισμούς, είτε ΟΗΕ, είτε Ευρωπαϊκή Ενωση, είτε ΝΑΤΟ».
Η ελληνική κυβέρνηση, διά του υπουργείου Αμυνας, προσέφυγε στα όργανα του ΝΑΤΟ και της ΕΕ ζητώντας... πληροφορίες για τα εγκλήματά τους! Σήμερα, εξάλλου, συνέρχεται στις Βρυξέλλες το συμβούλιο των μονίμων αντιπροσώπων του ΝΑΤΟ. Συγκεκριμένα, ο Α. Τσοχατζόπουλος θέτει το ζήτημα με επιστολές του αφ' ενός μεν στον γγ του ΝΑΤΟ, Τζ. Ρόμπερτσον, και αφ' ετέρου στον προεδρεύοντα του Συμβουλίου των Υπουργών Αμυνας της ΕΕ και στον Χ. Σολάνα. Από τον πρώτο, αφού του αναφέρει ότι υποστηρίζει την ιταλική πρόταση, ζητά να «υπάρξει μια συστηματική και σε βάθος έρευνα των περιβαλλοντολογικών επιπτώσεων από τη χρήση συγκεκριμένων οπλικών συστημάτων στην πρώην Γιουγκοσλαβία, ούτως ώστε να διαπιστωθεί πλήρως ο βαθμός επικινδυνότητας των συστημάτων αυτών». Με τη δεύτερη επιστολή του ο Α. Τσοχατζόπουλος, μετά από ανάλογες επισημάνσεις, ζητά από την Ευρωπαϊκή Ενωση και ιδιαίτερα στα πλαίσια της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας να «αναλάβει τις απαραίτητες πρωτοβουλίες» προς την κατεύθυνση «συστηματικής και σε βάθος έρευνας σε συνεργασία με το ΝΑΤΟ και τον ΟΗΕ για τον προσδιορισμό των περιβαλλοντολογικών επιπτώσεων από τη χρήση συγκεκριμένων οπλικών συστημάτων στην περιοχή» και προς την κατεύθυνση «της ανάπτυξης πολιτικών για την αντιμετώπιση των ευρύτερων περιβαλλοντολογικών επιπτώσεων που προέκυψαν από τις πολεμικές συγκρούσεις στην περιοχή της πρώην Γιουγκοσλαβίας».