Στην κυριακάτικη διακίνηση παίρνει μέρος το σύνολο σχεδόν των μελών της ΚΟΒ. Ανάμεσά τους και ο Γιώργος Ανδρεόπουλος, δόκιμο μέλος του Κόμματος, πρώην εργαζόμενος σε μεγάλο κατάστημα ηλεκτρικών ειδών της περιοχής. Καθώς σηκώνει ένα δέμα με «Ριζοσπάστες», έτοιμος να ξεκινήσει για τον παλιό εργασιακό του χώρο, μιλάει με ενθουσιασμό για τη γεύση που του άφησε το πρόσφατο μεγάλο πανελλαδικό συλλαλητήριο στην Αθήνα: «Ηταν συγκλονιστικό και μας γέμισε αισιοδοξία. "Επηξε" το μάτι στην κόκκινη σημαία, ένα τεράστιο κόκκινο ποτάμι...», λέει και ύστερα «προσγειώνεται» στο στόχο της πανεξόρμησης: «Οι πρώην συνάδελφοι περιμένουν από χτες το "Ριζοσπάστη". Διατηρούμε στενές σχέσεις, το Κόμμα είναι σταθερά "παρών" στην επιχείρηση και αυτό κοιτάζουμε να το αναπτύξουμε ακόμα παραπέρα».
Στο πλάνο της διακίνησης μπαίνει και το υποκατάστημα μεγάλης αλυσίδας ρούχων στη γειτονιά. «Στο συγκεκριμένο μαγαζί "πιάσαμε" επαφή στις βουλευτικές εκλογές. Τώρα, πέρα από τα κομματικά μέλη που προέκυψαν, ο "Ριζοσπάστης" φτάνει και σε αρκετούς ακόμα εργαζόμενους. Εχει μεγάλη σημασία, καθώς είναι άνθρωποι που προέρχονται από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους, να διαβάσουν τις Θέσεις και να μας πουν τη γνώμη τους», επισημαίνει η Αγνή Μπουρλέτσικα, μέλος του γραφείου της ΚΟΒ.
Το ένα μετά το άλλο, τα συνεργεία των μελών και των φίλων του ΚΚΕ στη συνοικία παίρνουν τα φύλλα τους και βγαίνουν στο δρόμο. Ενα από αυτά κάνει την πρώτη στάση του στα γραφεία του τοπικού παραρτήματος της ΠΕΑΕΑ. Οι παλαίμαχοι αγωνιστές είναι ήδη συγκεντρωμένοι περιμένοντας το «Ριζοσπάστη», έχοντας βάλει και αυτοί υψηλό πλάνο διακίνησης γι' αυτή την Κυριακή. «Αμεσα, προγραμματίζουμε και σύσκεψη μελών και φίλων του παραρτήματος, να συζητήσουμε τις θέσεις, να συμβάλουμε και με τις δικές μας δυνάμεις στο να φτάσει σε κάθε σπίτι η φωνή του ΚΚΕ μπροστά στο συνέδριο», λέει ο πρόεδρος του παραρτήματος Κώστας Παπανικολάου.
Επόμενη στάση το σπίτι μιας συνταξιούχας καθηγήτριας, μερικά στενά πιο κάτω. Η θερμή υποδοχή μαρτυράει πως τα πρόσωπα των κομμουνιστών είναι γνωστά και περνούν συχνά πυκνά το κατώφλι του σπιτιού. Η κουβέντα περιστρέφεται αρχικά γύρω από τη μεγάλη επιτυχία του συλλαλητηρίου. Η κ. Βέτα ήταν σ' ένα από τα δεκάδες λεωφορεία που κατέβηκαν στην Αθήνα και διατηρεί στο μυαλό της κάθε εικόνα της διαδήλωσης. «Τα αιτήματα είναι δίκαια και χρειάζεται αγώνας» συμφωνεί, παρά το γεγονός ότι η ίδια διατηρεί επιμέρους διαφωνίες με τις θέσεις του ΚΚΕ. Σηκώνεται και λίγο μετά επιστρέφει με ανοιχτό το πορτοφόλι της. «Για την οικονομική εξόρμηση» λέει, «για να πιάσουν τόπο!». Αποχαιρετάει το συνεργείο της εξόρμησης, αφού πρώτα διαβεβαιώνει πως θα διαβάσει τις Θέσεις και στην επόμενη συνάντηση θα καταθέσει τη γνώμη της.
Αλλο ένα φιλόξενο σπίτι ανοίγει την πόρτα του. Η κ. Ράνια και ο κ. Βασίλης, στο καθιστικό του σπιτιού τους, συζητάνε για το «βάσανο» της ιδιωτικοποιημένης υγείας. Μια πρόσφατη περιπέτεια έγινε αφορμή για την οικογένεια να δει από πρώτο χέρι τι σημαίνει να πληρώνεις «για να μπορείς να έχεις την υγεία σου». «Τα έχουν ιδιωτικοποιήσει όλα. Φαντάσου τι γίνεται με αυτούς που δεν έχουν καν ένα εισόδημα για να ζήσουν, αν ξαφνικά πάθουν κάτι και χρειαστούν νοσοκομείο» λέει ο κ. Βασίλης, ξεφυλλίζοντας το «Ριζοσπάστη». «Η μόνη ελπίδα βρίσκεται στον αγώνα και μόνο ένα ισχυρό ΚΚΕ μπορεί να συντελέσει στο να αναπτυχθεί αυτός ο αγώνας πιο γρήγορα, πιο ώριμα», συμπληρώνει η κ. Ράνια.
Η Ελένη και ο Ηλίας, εργαζόμενοι στον ευρύτερο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα αντίστοιχα, είναι ο επόμενος σταθμός της εξόρμησης. Ολο αγωνία ρωτάνε «τι θα κάνουμε», βλέποντας τη ζωή να ακριβαίνει και τους μισθούς καθηλωμένους. «Φέτος, για τα φροντιστήρια της μικρής, πληρώνουμε 4.800 ευρώ σε δέκα μήνες. Η μεγάλη είναι στο πανεπιστήμιο, ξέρω όμως καλά πως αν δεν περνούσε στη Θεσσαλονίκη, δε θα μπορούσα να τη σπουδάσω», λέει ο Βασίλης. «Τα έξοδα τρέχουν, το πετρέλαιο γίνεται απλησίαστο και εγώ τρέχω από πόλη σε πόλη λόγω της δουλιάς μου, όταν η εργοδοσία με υποχρεώνει να υπογράφω χαρτί που λέει ότι είμαι υπάλληλος γραφείου για να γλιτώνει χρήματα!», συνεχίζει. Η Ελένη, σαν νηπιαγωγός, μεταφέρει την εμπειρία της από τη δουλιά της στο δήμο. «Με τον κατακερματισμό των εργασιακών σχέσεων, μας σπάνε σε δέκα κομμάτια. Γίνεται όλο και πιο δύσκολο να διεκδικήσεις συντονισμένα τα δικαιώματά σου, αφού με τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου και τα προγράμματα δημιουργούν κατηγορίες εργαζομένων και προωθούν την πολιτική ομηρία».
Η εξόρμηση συνεχίζεται στα καφενεία της γειτονιάς. Συζήτηση στα τραπέζια, οι «Ριζοσπάστες» αλλάζουν χέρι, κάποιοι μπαίνουν και ζητάνε εφημερίδα. Και μετά στο επόμενο καφενείο, στο επόμενο σπίτι, μέχρι το απαραίτητο διάλειμμα αργά το μεσημέρι, πριν τον απογευματινό γύρο. Τη Δευτέρα σειρά παίρνουν τα καταστήματα της γειτονιάς και κάποιοι που μόνιμα λείπουν την Κυριακή από το σπίτι τους. Αργά το βράδυ, τα φύλλα έχουν εξανεμιστεί, με το πλάνο να έχει υπερκαλυφθεί από το βράδυ ακόμα της Κυριακής.
Η ΚΟΒ Αγίου Φανουρίου έδωσε απλά το στίγμα της κυριακάτικης πανεξόρμησης. Οι τεράστιες δυνατότητες που υπάρχουν στη διακίνηση του «Ριζοσπάστη», αλλά και η αυξημένη επιρροή που έχει αποκτήσει το Κόμμα σε πλατιές λαϊκές μάζες αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι η Κομματική Οργάνωση Θεσσαλονίκης διακίνησε την Κυριακή τα 7.500 από τα 8.000 φύλλα που είχε θέσει ως στόχο, ενώ τα υπόλοιπα αναμένονταν να εξαντληθούν χτες και σήμερα. Η απόλυτα επιτυχημένη εξόρμηση ανέδειξε έτσι από χτες ένα νέο καθήκον για τους κομμουνιστές: Οι φίλοι, οι οπαδοί, οι εργαζόμενοι, κάθε λαϊκή οικογένεια που άνοιξε την Κυριακή την πόρτα της στα συνεργεία της εξόρμησης να ξαναβρεθεί άμεσα και, παράλληλα με την οικονομική εξόρμηση προς τιμήν του Συνεδρίου, να δώσει τη δική της άποψη για τις Θέσεις, να γίνει ζωντανό κομμάτι της προσυνεδριακής δουλιάς που θα ολοκληρωθεί στα τέλη Γενάρη.