Αυτή η προβοκατόρικη δήλωση εκστομίστηκε από τον υπουργό Δικαιοσύνης Ε. Γιαννόπουλο, θυμίζοντας, σε όσους τις έζησαν, άλλες εποχές, εκείνες της ανοιχτής τρομοκρατίας και της αντικομμουνιστικής υστερίας. Για να αποδειχθεί ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται, έστω κι αν οι πρωταγωνιστές της κυβερνητικής εξουσίας εναλλάσσονται, έστω κι αν η επιφάνεια του πολιτικού σκηνικού είναι σήμερα διαφορετική από εκείνη της 10ετίας του 1960.
Πολλοί είναι αυτοί που μπορούν να διαγνώσουν με την πρώτη ματιά το βαθύτερο νόημα της δήλωσης Γιαννόπουλου, γιατί στο μεγάλο τμήμα του λαού μας έχει συσσωρευτεί αρκετή πείρα και γιατί σε ορισμένους κήνσορες των πάντων έχει αρχίσει να πέφτει η φιλολαϊκή τους μάσκα. Γι' αυτό ας μην αυταπατάται ο Ε. Γιαννόπουλος - και συνολικά η κυβέρνηση - ότι θα βρουν το λαό απροετοίμαστο ν' αντιμετωπίσει τέτοιες δηλώσεις, και κυρίως το ό,τι αυτές συνεπάγονται...
****
α) Βρισκόμαστε σε μια φάση που οι κινητοποιήσεις για την παιδεία δεν κάμπτονται, αντίθετα δυναμώνουν, παρά το γενικό συναγερμό που έθεσε σε θέση μάχης κρατικούς και μη μηχανισμούς. Και ο "κίνδυνος" να δυναμώσει ακόμη περισσότερο η λαϊκή πάλη, είναι παραπάνω από ορατός...
β) Ολα τα γεγονότα δείχνουν και γεννούν τουλάχιστον την υπόνοια ότι στις συνεδριάσεις της περιβόητης "επιτροπής διαχείρισης κρίσεων" έχει αποφασιστεί η κλιμάκωση των κυβερνητικών ενεργειών για το χτύπημα του μαθητικού και γενικότερα του κινήματος παιδείας. Και η δήλωση του υπουργού έγινε αμέσως μετά τη συνεδρίαση αυτής της επιτροπής, στην οποία ο ίδιος συμμετείχε!
γ) Εχει ήδη προετοιμαστεί ένα κλίμα τρομοκρατίας, μέσα από τη δράση μηχανισμών προβοκατόρων, που κινούνται από υπηρεσίες. Γι' αυτούς τους μηχανισμούς έκανε λόγο πολλές φορές το ΚΚΕ, τελευταία στη Βουλή, όπου η ΓΓ της ΚΕ, παρά το γεγονός ότι προκάλεσε πολλές φορές στην ομιλία της την κυβέρνηση να απαντήσει στις καταγγελίες του ΚΚΕ, η κυβέρνηση δεν απάντησε... Ούτε για τους "γκαζάκηδες", ούτε για τους κουκουλοφόρους, ούτε για τους μηχανισμούς που ανθίζουν στην κυβερνητική αυλή...
****
Ο κ. Γιαννόπουλος, λοιπόν, αντί να παριστάνει τον αγανακτισμένο, την ώρα που η Αλέκα Παπαρήγα μιλούσε για την εποχή της ΕΡΕ, ας απαντήσει στα ζητήματα που έχουν τεθεί κι ας εξηγήσει - αν και δε μας χρειάζεται - εκείνο που απέφυγε να κάνει, όταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφο "τι εννοεί, λέγοντας ότι η λύση θα δοθεί απ' το λαό"...
Χρειάζεται λαϊκή επαγρύπνηση και πραγματική κοινωνική αλληλεγγύη. Η δεύτερη πρέπει να εκφραστεί με την είσοδο στον αγώνα χιλιάδων ακόμη γονιών, κυρίως εργατών και άλλων βιοπαλαιστών, αλλά και αγροτών και ΕΒΕ και εκείνου του πνευματικού κόσμου που επιβεβαιώνει τον τέτοιο χαρακτηρισμό του. Μπορούν να κερδηθούν με το μέρος του αγώνα, με την πειθώ και με την πείρα τους, και οι πραγματικά αγανακτισμένοι γονείς, που δε γνωρίζουν τι φταίει ή τρομοκρατούνται.
***
Η λαϊκή επαγρύπνηση έχει πολλούς τρόπους και μορφές για να εκφραστεί πιο ενισχυμένη. Το λαϊκό κίνημα - κυρίως το εργατικό - γνωρίζει και τους τρόπους και τις μορφές.
Μάκης ΜΑΪΛΗΣ
Εχουμε μπροστά μας την αναβίωση της εποχής των τρικύκλων. Το γεγονός ότι δε συναντάμε αυτά τα ίδια, αλλά τις εκσυγχρονισμένες μορφές άσκησης της κρατικής (και μη) βίας, σε τίποτα δεν αλλάζει τη διαπίστωση. Γιατί κανέναν εργαζόμενο δεν ενδιαφέρει το γεγονός ότι απέναντί του δεν έχει τον Γκοτζαμάνη, αλλά έχει τον χαφιέ "γκαζάκια", που εκτελεί άλλης μορφής, αλλά ίδιου περιεχομένου, από άποψη ουσίας, εντολή