Λίγες μέρες μας χωρίζουν από τις νομαρχιακές - δημοτικές εκλογές. Από τη μια πλευρά οι υποψήφιοι, με το χρίσμα των κομμάτων του κατεστημένου, οι συνδυασμοί συνεργασίας ΠΑΣΟΚ - ΣΥΝ, οι συνδυασμοί των "διαφωνούντων" ΠΑΣΟΚ - με ή χωρίς την υποστήριξη του ΔΗΚΚΙ - και ΝΔ. Από την άλλη οι αγωνιστικοί συνδυασμοί που υποστηρίζονται από το ΚΚΕ και άλλες δυνάμεις και πλαισιώνονται και από άλλους αγωνιστές, που αντιστέκονται στον οδοστρωτήρα του "μονόδρομου" της ΟΝΕ. Είναι καθαρή η προσπάθεια των "μεν" να κρατήσουν την πολιτική έξω από το πεδίο της αντιπαράθεσης. Αντίθετα, οι αγωνιστικοί συνδυασμοί, που υποστηρίζονται από το ΚΚΕ, δίνουν τη μάχη έχοντας στο κέντρο της προσοχής, ζητήματα όπως, ανεργία, κοινωνική πολιτική, ιδιωτικοποιήσεις, εργασιακές σχέσεις, εμπορευματοποίηση παιδείας, υγείας - πρόνοιας κλπ. Αποκαλύπτουν τη στενή σχέση των διαφόρων τοπικών προβλημάτων με την αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης - Ευρωπαϊκής Ενωσης - μεγάλου κεφαλαίου. Οι άλλοι - στην καλύτερη περίπτωση - περιορίζονται, έτσι για τα μάτια του κόσμου, σε γενικόλογες, άχρωμες αναφορές. Στο σύντομο αυτό κείμενο θα σταθούμε στο ζήτημα των ιδιωτικοποιήσεων.
***
Οπως είναι σε όλους γνωστό το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων της κυβέρνησης περιλαμβάνει τις ΔΕΚΟ (ΔΕΠ, ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ, ΕΛΤΑ, ΟΣΕ, ΟΣΚ, Αστικές Συγκοινωνίες, Λιμάνια κλπ.). Παράλληλα, η κυβέρνηση εμπορευματοποιεί παιδεία - υγεία - κοινωνική πρόνοια. Δίνει έδαφος κερδοσκοπίας στην ιδιωτική πρωτοβουλία, κάνει ακόμα πιο δύσκολη τη ζωή των εργαζομένων. Με τις ιδιωτικοποιήσεις των ΔΕΚΟ - Τραπεζών, άλλων δημόσιου χαρακτήρα οργανισμών (ΟΣΚ, Οργανισμοί Λιμένων),έχουμε τα εξής:
1. Εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, που έγινε με το μόχθο και τον ιδρώτα των εργαζομένων, και παράδοσή της (τις περισσότερες φορές αντί μικρού ή ευτελούς τιμήματος) στην ιδιωτική πρωτοβουλία. 2. Παράδοση μοχλών αποφασιστικής σημασίας για την ανάπτυξη, την άμυνα και ασφάλεια της χώρας, στα χέρια του μεγάλου κεφαλαίου για την ικανοποίηση των δικών του ταξικών συμφερόντων (αύξηση κερδών, ένταση της εκμετάλλευσης και θωράκιση της κυριαρχίας του). 3. Επικράτηση των ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων λειτουργίας, με αύξηση των τιμολογίων σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων και τη χειροτέρευση των υπηρεσιών. Η κάλυψη απομακρυσμένων περιοχών, η κάλυψη μικρών οικισμών με τις υπηρεσίες αυτών των επιχειρήσεων είτε δε θα γίνεται καθόλου, ή θα γίνεται με υπέρογκη επιβάρυνση των καταναλωτών. Αντίθετα, οι δημόσιες επιχειρήσεις όπωςΔΕΗ και ΟΤΕ, έκαναν πράξη την ηλεκτροδότηση - τηλεφωνοδότηση και στις πιο απομακρυσμένες περιοχές της χώρας, με γνώμονα τον κοινωφελή τους χαρακτήρα. 4. Ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, ισοπέδωση των εργατικών κατακτήσεων, απώλεια θέσεων εργασίας.Αυτές οι ανατροπές χτυπάνε εργατοϋπαλλήλους - συνταξιούχους, αποδυναμώνουν και τα άλλα λαϊκά στρώματα, με την ενίσχυση της θέσης του κεφαλαίου. 5. Υπέρογκη επιβάρυνση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με την αύξηση των δαπανών της, για επικοινωνίες - ηλεκτρική ενέργεια - ύδρευση και αποχέτευση, χρηματοοικονομικές ανάγκες. 6. Χτύπημα των μικρομεσαίων επαγγελματοβιοτεχνών - εμπόρων και των αγροτών, που θα πληρώσουν ακριβά στη δουλιά τους την κυριαρχία του κεφαλαίου στους τομείς ηλεκτρικής ενέργειας, καυσίμων, ύδρευσης, επικοινωνιών κλπ.
Ολα τα παραπάνω δείχνουν και αποδείχνουν πως, οι ιδιωτικοποιήσεις δεν μπορούν να μείνουν έξω από το πεδίο της μάχης των νομαρχιακών - δημοτικών εκλογών.
***
Η αποσιώπηση της αντιλαϊκής πολιτικής γενικά, και των ιδιωτικοποιήσεων ειδικότερα, από τους άλλους συνδυασμούς δεν είναι τυχαία παράλειψη. Συμφωνούν με την πολιτική της κυβέρνησης, συμφωνούν με την πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων. Οι εργαζόμενοι όχι μόνο δε θα τους βρουν συμπαραστάτες στην πάλη τους κόντρα στις ιδιωτικοποιήσεις, αλλά ενάντιά τους, "μακρύ χέρι" της κυβέρνησης στην εκποίηση της δημόσιας περιουσίας. Ας αναρωτηθεί κάθε εργαζόμενος, πότε είδε κοντά του αυτούς τους συνδυασμούς και τους επικεφαλής τους. Εγιναν αγώνες και αγώνες ενάντια στην ιδιωτικοποίηση ΔΕΚΟ - ΤΡΑΠΕΖΩΝ και άλλων στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεων ιδιοκτησίας του δημοσίου, πότε και πού τους είδε κοντά του, έστω και με ένα ψήφισμα συμπαράστασης δημοτικού - νομαρχιακού συμβουλίου; Αντίθετα, όσοι πλαισιώνουν τα αγωνιστικά ψηφοδέλτια - σε δήμους και νομαρχίες - που στηρίζει το ΚΚΕ, ήτανε είτε μέσα στους αγώνες είτε θερμοί συμπαραστάτες με όλες τους τις δυνάμεις. Κανένας από τους άλλους συνδυασμούς αυτούς που ξορκίζουν την "πολιτικοποίηση - κομματικοποίηση" των δημοτικών - νομαρχιακών εκλογών δεν πρέπει να μείνει ανενόχλητος, να παίζει στο γήπεδο των "τοπικών προβλημάτων" μακριά από τα θέματα που "καίνε". Οσοι δε θέλουν να μιλήσουν για τις ιδιωτικοποιήσεις, όσοι δε θέλουν να πάρουν ανοιχτά θέση κατά των ιδιωτικοποιήσεων, στέκονται στην πράξη εχθρικά απέναντι στα συμφέροντα του εργατοϋπάλληλου, του συνταξιούχου, του μικρεμπόρου - μικροεπαγγελματία μικροβιοτέχνη, του μικρομεσαίου αγρότη, της νοικοκυράς, του νέου και της νέας. Δεν μπορούν να υπερασπιστούν τα συμφέροντά τους, που βλάπτονται καίρια - άμεσα και έμμεσα - με την πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων. Εμπρός, λοιπόν, να δώσουμε ακόμα πιο αποφασιστικά τη μάχη κόντρα στους υποψήφιους, που βάζουν μπροστά τις "τοπικές κοινωνίες", τα "τοπικά προβλήματα" για να το στρίψουν στα δύσκολα.
Η μάχη των δημοτικών - νομαρχιακών εκλογών, μπορεί και πρέπει να βγάλει ενισχυμένη την αντίληψη για Τοπική Αυτοδιοίκηση διεκδικητική, μαχητική για το λαό με το λαό,να ενισχύσει το μέτωπο πάλης ενάντια στην εγκληματική, καταστροφική, για τα λαϊκά συμφέροντα, πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων.
Ανδριανός ΜΠΟΥΚΟΥΡΗΣ
Κανένας από τους άλλους συνδυασμούς αυτούς, που ξορκίζουν την "πολιτικοποίηση - κομματικοποίηση" των δημοτικών - νομαρχιακών εκλογών, δεν πρέπει να μείνει ανενόχλητος να παίζει στο γήπεδο των "τοπικών προβλημάτων" μακριά από τα θέματα που "καίνε"