Την Πρωτοχρονιά του 1979, ο σάχης αποφάσισε να παίξει το τελευταίο του χαρτί. Η στρατιωτική κυβέρνηση του στρατηγού Αζάρ έδωσε τη θέση της σε πολιτική κυβέρνηση υπό τον Σαπούρ Μπαχτιάρ, σε μια ατμόσφαιρα πληθωρικών υποσχέσεων για άρση του στρατιωτικού νόμου και ελεύθερες γενικές εκλογές. Ο Μπαχτιάρ ήταν από τους πλέον προβεβλημένους Ιρανούς πολιτικούς, γνωστός για τις φιλελεύθερες απόψεις του και στέλεχος του παράνομου Εθνικού Μετώπου.
Αλλά τα αισιόδοξα σενάρια δε δικαιώνονται από τις εξελίξεις, καθώς η κυβέρνηση Μπαχτιάρ καταγγέλλεται και από τους δυο βασικούς πόλους της ιρανικής αντιπολίτευσης: Το Ισλαμικό Επαναστατικό Συμβούλιο, του οποίου ηγείται ο εξόριστος στη Γαλλία αγιατολάχ Ρουχολά Χομεϊνί, και το επίσημο Εθνικό Μέτωπο του Καρίμ Σαντζάμπι.
Στις 16 Γενάρη 1979, λίγες ώρες μετά την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης από το ιρανικό Κοινοβούλιο στην κυβέρνηση Μπαχτιάρ, ο σάχης και η αυτοκράτειρα Φαράχ εγκαταλείπουν το Ιράν και καταφεύγουν στην Αίγυπτο. Στην επίσημη ανακοίνωση γίνεται λόγος για σύντομες διακοπές, αλλά η πλειοψηφία των πολιτικών παρατηρητών, μέσα και έξω από το Ιράν, αμφιβάλλουν ζωηρά κατά πόσον ο σάχης θα μπορέσει να επιστρέψει ποτέ στη χώρα του.
Ενας στρατιώτης σκύβει να φιλήσει τα παπούτσια του σάχη, κατά την αναχώρηση του αυτοκρατορικού ζεύγους από το αεροδρόμιο της Τεχεράνης. Στην άλλη φωτογραφία, διαδηλωτές γύρω από ένα άγαλμα του σάχη, που μόλις γκρέμισαν στο κέντρο της ιρανικής πρωτεύουσας |