Εκλογές και ... "ισοτιμία" των φύλων
Σε τηλεοπτική προεκλογική συζήτηση του κ. Μασσαβέτα στο NEW CHANNEL, μαζί μεηθοποιούς υποψήφιες στα ψηφοδέλτια διαφόρων κομμάτων, η κ. Ελένη Ανουσάκη πρόβαλε με καμάρι την πολυετή βουλευτική θητεία της και την ιδιαίτερη ενασχόλησή της με τα ζητήματα της γυναικείας ισοτιμίας. Παρ' όλα αυτά φαίνεται πολύ λίγο να γνωρίζει τα γυναικεία ζητήματα και τη σχετική νομοθεσία και εύκολα γλίστρησε στον αντιδραστικό κατήφορο που την οδήγησε ο συντονιστής δημοσιογράφος.
Ο κ. Μασσαβέτας χαρακτήρισε ως γελοιοποίηση του γυναικείου κινήματος τη νομοθετική κατάκτηση να διατηρεί η γυναίκα το επώνυμό της όταν παντρεύεται, αφού έτσι και αλλιώς είναι το επώνυμο του πατέρα της, δεν έχει το δικαίωμα να πάρει εκείνο της μητέρας της. Επομένως είναι "πατριαρχικό".
Τουλάχιστον η κ. Ανουσάκη έπρεπε να γνωρίζει ότι σύμφωνα με τη νομοθεσία τα παιδιά, ανδρικού ή γυναικείου φύλου, έχουν το δικαίωμα να πάρουν το επώνυμο του πατέρα ή της μητέρας τους ή και τα δυο, κι αυτό γίνεται σε συνεννόηση των γονέων τους.
Το ζήτημα είναι ότι δεν έχει κλείσει χρόνος που είδαμε παραλλαγή του σεναρίου σε άλλη τηλεοπτική συζήτηση. Και πάλι γνωστότατο στέλεχος μεγάλου συγκροτήματος ΜΜΕ σχολίασε αρνητικά τις μεταρρυθμίσεις της μεταπολιτευτικής περιόδου όσον αφορά το οικογενειακό δίκαιο. Και πάλι πρωτοκλασάτο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ απολογήθηκε γι' αυτές τις μεταρρυθμίσεις - πολιτικός γάμος, ονοματοδοσία κλπ. Υποστήριξε ότι ήταν λαθεμένες, δεν τις σήκωναν τα ελληνικά ήθη.
Τα περιστατικά είναι τυχαία; Υποδηλώνουν μόνο ευάλωτη συνείδηση, ατομική συνείδηση περισσότερο ή λιγότερο, επιρρεπή σε αντιδραστικές αγκυλώσεις αιώνων;
Πολύ φοβόμαστε ότι είναι στοιχεία μιας πολύ πιο σοβαρής κοινωνικής οπισθοδρόμησης. Αποτελούν αποδείξεις ότι ο συντηρητικός κατήφορος οδηγεί στην άβυσσο της αντίδρασης!
Θα λέγαμε ότι είναι η ψυχολογική προετοιμασία που θέλει τη γυναίκα, σαν διπλά εκμεταλλευόμενο εργατικό δυναμικό, έτοιμη για τις αντιδραστικές αντιλαϊκές πολιτικές που ταιριάζουν, εξυπηρετούν καλύτερα τα συμφέροντα του κεφαλαίου σε συνθήκες οικονομικής κρίσης. Ευάλωτη στις "ευέλικτες μορφές" απασχόλησης, δηλαδή στην ημιαπασχόληση, ημιασφάλιση κλπ. Χωρίς αντίσταση απέναντι στην αφαίρεση κοινωνικών κατακτήσεων, αφού προηγουμένως θα έχει εγκλωβιστεί στο δίχτυ της "εθελοντικής" προσφοράς. Ευάλωτη σε διλήμματα "εργασία ή οικογένεια".
Αλλά για όλα αυτά χρειάζεται ένα ιδεολογικό υπόβαθρο, μέσα στο οποίο να ξεθωριάζει κάθε κατάκτηση, να μοιάζει χωρίς νόημα η συμμετοχή στο κίνημα, να καλλιεργείται η λογική της αναποτελεσματικότητας μέχρι της "γελοιοποίησης" του, να ενισχύεται ο ατομισμός. Κυρίως να καλλιεργείται η διάθεση της υποταγής, της μοιρολατρίας, της εξάρτησης.
Τέτοιες λαϊκές μάζες, γυναίκες και άνδρες, χρειάζονται για τη διατήρηση του συστήματος, για το συντηρητικό πολιτικό σκηνικό που γνωρίσαμε και με τη μορφή της εναλλαγής ΠΑΣΟΚ και ΝΔ στην κυβερνητική εξουσία. Τέτοιες συνειδήσεις χρειάζονται για να προωθούν αντιλαϊκή πολιτική με άλλα εναλλακτικά, "κεντροαριστερά" ή "κεντροδεξιά", κυβερνητικά σχήματα συνεργασίας.
Οι γυναίκες των λαϊκών στρωμάτων μπορούν να αντιδράσουν. Μπορούν να έχουν άλλη επιλογή. Εχουν μια ευκαιρία συνειδητής, αγωνιστικής επιλογής αντίστασης, αντεπίθεσης, διεκδίκησης: Την ψήφο στο ΚΚΕ.
Ε. Μ.
1